Մի փոքր այն մասին, թե ինչից է բաղկացած ամռան մեծ մասը: Աշխատանքի մասին: Այստեղ տարբերակներն անհամար են, եւ դուք կարող եք հայտնվել ինչպես հաջողակների ճամբարում (համարեք՝ հանգստանալ/շփվել մարդկանց հետ/լավ թեյավճար ստանալ), այնպես էլ անհաջողակների ճամբարում: Հաճախակի են պատմությունները, երբ հարաբերությունները չեն ստացվում գործատուի, կոլեկտիվի հետ, աշխատանքային ժամեր չեն տալիս կամ անխնա քշում են: Պետք է պատրաստ լինել ամեն ինչի՝ ոչ մի հեքիաթ դոլարների կապուկներով եւ Սկրուջ ՄակԴակի լողավազանով:

Որքան էլ ցավալի է ասել, բայց ամեն ինչ չէ, որ կախված կլինի ձեզանից: Ինչ-որ բան պետք էր հաշվի առնել դեռ Ռուսաստանում, ինչ-որ բան՝ ժամանելուց հետո առաջին օրերին, ինչ-որ բանի հետ ընդհակառակը՝ չշտապել: Ավաղ, մենք ամեն ինչ չէ, որ գիտենք նախապես, հաճախ պարզապես հույսը դնելով բախտի վրա: Առանց հիասթափությունների չանցավ նաեւ ինձ մոտ: Եթե կարճ ասեմ՝ ես վազում էի հորինված պատկերի հետեւից, որը հորիզոնի պես մնում էր անփոփոխ հեռու, չնկատելով այն լավը, որը կողքիս էր: Նույնիսկ եթե ոչինչ չի ստացվում փոխել, հիշեք, որ երեք ամիս անց դուք տանը կլինեք, եւ փորձեք օգուտ քաղել այս «փոքր կյանքից»: Հենց դա գիտակցեք եւ դադարեք հրաշք սպասել, դառնում է շատ ավելի հեշտ:

Իսկ հիմա մի քանի խորհուրդ, գուցե ակնհայտ, բայց բավականին օգտակար, եթե դուք նոր եք սկսում աշխատանք փնտրել եւ կազմակերպել ձեր «երազանքների ամառը»:

Անգլերենը կառավարում է աշխարհը: Շատ տրամաբանական է, բայց այնուամենայնիվ ուզում եմ ընդգծել՝ ամենաեկամտաբեր (եւ զարգացման համար օգտակար) աշխատանքներն այնտեղ են, որտեղ պետք է շփվել հաճախորդների հետ: Եվ լեզվի մակարդակից ուղղակիորեն կախված են ձեր ամռան տպավորությունները: Եթե ձեզ կախարդական կերպով վերցրել են մատուցողի/վաճառողի պաշտոնում վատ լեզվով, ապա պետք չէ մտածել, որ երջանիկ կյանքը երաշխավորված է: Գործատուն մեկ վայրկյանում կիջեցնի ձեր պաշտոնը, եթե հասկանա, որ դուք չեք հասցնում: Սովորաբար դա տեղի է ունենում իրական սխալի պատճառով, եւ իջեցումը կլինի կտրուկ: Օրինակ՝ աման լվացողի:

Սակայն, եթե դուք շփվող եք եւ վստահ եք ձեր գիտելիքներին, համարձակ առաջ գնացեք եւ չեք զղջա:

Աշխատավարձի չափը: J-1 ուսանողների համար դրույքաչափը գրեթե միշտ մնում է նվազագույնը, բայց կան վայրեր, որտեղ վճարում են մի փոքր ավելի: Եթե ձեզ խոստանում են բարձրացված դրույքաչափ, ուշադիր նայեք պայմաններին: Դա կարող է լինել ֆիզիկապես ծանր (աման լվանալ, ապրանքներ բեռնաթափել, պահեստում աշխատել), դա կարող է բացառել ձեր թեյավճարները կամ դնել կոշտ շրջանակների մեջ (օրական մաքրել առնվազն 20 սենյակ): Լավ մտածեք ծախսված ուժերի եւ ստացված գումարի հարաբերակցության մասին, այն միշտ չէ, որ համարժեք է:

Ուշադրություն դարձրեք աշխատակիցների համար արտոնություններին: Գրեթե յուրաքանչյուր վայր ունի իր օգուտները անձնակազմի համար: Դա կարող է լինել ճաշ կամ սննդի մեծ զեղչ, ուսանողների համար էժան բնակարան, ատրակցիոններ, կինոթատրոն, լողավազան եւ այլն անվճար այցելելը: Անվճար սնունդը կամ էժան բնակարանը օգնում են զգալիորեն կրճատել կենցաղային ծախսերը = ավելի շատ գումար խնայել «երազանքի» համար:

Ուսումնասիրեք այն տեղանքը, ուր գնում եք: Եթե դուք գնում եք փոքրիկ քաղաք, ապա երկրորդ աշխատանք գտնելը այդքան էլ հեշտ չի լինի, եւ ես խորհուրդ եմ տալիս դա անել անմիջապես, երբ հիմնական աշխատավայրում ժամանակացույցը կայունանա, այլ ոչ թե սպասել մինչեւ ամռան կեսը: Խնդիրն այն է, որ մարդկանց քանակը ավելանում է, իսկ աշխատատեղերը՝ ոչ, եւ դուք չեք հասցնի թարթել, ինչպես կմնաք հետեւում: Ես ընկա այդ թակարդը, եւ այդ պատճառով երկուսուկես ամիս հյուրանոցում սենյակներ էի մաքրում, մինչդեռ ճարպիկ ուսանողները աշխատում էին որպես գանձապահ/օգնական եւ այլն:

Տուն, քաղցր տուն: Փորձեք անմիջապես բնակարան փնտրել, եւ եթե այն գործատուի կողմից չի տրամադրվում, միեւնույն է հետաքրքրվեք, արդյոք նա ծանոթներ չունի: Հաշվի առեք նաեւ աշխատանքի հեռավորությունը = ժամանակը, որը կծախսվի: Սա շատ կարեւոր է, եթե ցանկանում եք համատեղել մի քանի աշխատանք՝ ամենուր հասցնելը հեշտ չէ: Ընտրեք ավելի պարզ պայմաններ, որովհետեւ այնտեղ դուք միայն քնելու եք (այն էլ՝ ոչ միշտ J): Իհարկե, յուրաքանչյուրը ինքն է տնօրինում ժամանակը, բայց մեծամասնությունը նախընտրում է աշխատել, այլ ոչ թե պառկել անկողնում:

Թեյավճարներ կամ tips անգլերենով: Վստահ եմ, դուք գիտեք, որ արեւմտյան մշակույթում թեյավճարների հետ ավելի լավ է, քան Ռուսաստանում: Ամերիկայում դրանք կարող են կազմել շաբաթական եկամտի մեկ քառորդից մինչեւ կեսը, ուստի խորհուրդ եմ տալիս հաշվի առնել այս փաստը աշխատանք ընտրելիս: Իհարկե, պետք չէ դրանց հետեւից վազել խելագարի պես (երբեմն հանգեցնում է շատ տհաճ իրավիճակների): Կարծում եմ՝ պետք է լինել չափավոր հանգիստ, աշխատանքը լավ կատարել եւ հավատալ բախտին:

Որքա՞ն կվաստակեք եւ արդյո՞ք դա կբավականացնի ամեն տեսակ ցանկությունների համար՝ iPhone/iPad/հագուստ/ճանապարհորդություն:

Հավանաբար, ես կկրկնվեմ, բայց սա ձեր ընտրության հարցն է: Պետք է նախապես մշակել ռազմավարություն՝ արդյո՞ք դուք աշխատելու եք առավելագույն ժամանակ, ծախսելու եք, թե՞ խնայելու եք սեզոնի ընթացքում: Ակնհայտ է, որ բոլոր ճակատներում հասցնելը անհնար է:

Ես անձամբ հանդիպել եմ մարդկանց, ովքեր աշխատում էին շաբաթական 80-100(!) ժամ, որովհետեւ ձգտում էին որոշակի նպատակի. նրանց, ում բավականացնում էր 35-40 ժամը, նրանց, ովքեր ամեն ինչ ծախսել էին Apple-ի տեխնիկայի վրա եւ ոչ մի տեղ չէին գնացել. նրանց, ովքեր պլանավորել էին երազանքների ճանապարհորդություն եւ իրենց ոչինչ չէին մերժել: Իրականությունը ճկուն բան է, գլխավորը հասկանալն է, թե ինչ եք ուզում վերջնագծում: Ամերիկա գնալիս ես հստակ գիտեի, որ ուզում եմ ճանապարհորդել, նոութբուք գնել եւ գումարի մի մասը տալ ծնողներիս: Այս ամենը հաջողվեց իրականացնել, գումարի մի մասը նույնիսկ մնաց, բայց ես որոշեցի չգայթակղվել iPhone-ով (չնայած շատ էի ուզում), այլ ներդնել դրանք ապագայի մեջ:

Եվս մեկ կարեւոր նշում. մի մոռացեք առողջության մասին: Ամերիկայում բժշկությունը անասելի թանկ է, ուստի իմաստ չունի զոհաբերել ինքներդ ձեզ գումարի հետեւից վազելիս, որպեսզի հետո դրանք ծախսեք հիվանդանոց տանող տաքսու, դեղերի, բժշկի խորհրդատվության վրա:

Թեման շատ ընդարձակ է, ուստի իմ աշխատանքի, սարսափների, զարմանքների, հիասթափությունների եւ հաջողությունների մասին ես կպատմեմ հաջորդ գրառման մեջ:

Սելֆի դեպքի վայրից կամ աշխատավայրում