5 ժամ ավտոբուսով եւ Voila! Բարի գալուստ ԱՄՆ-ի ամենականաչ նահանգ՝ Մեն: Հիմնական առանձնահատկությունը, թերեւս, այն է, որ նահանգը, գտնվելով երկրի ծայր հյուսիս-արեւելքում, սահմանակից է Կանադային, եւ այդ պատճառով այստեղ շատ են ֆրանսախոս մարդիկ: Ինձ համար դա շատ օգտակար էր, քանի որ համալսարանում սովորում եմ անգլերեն եւ ֆրանսերեն: Այս նահանգը ինձ խորհուրդ է տվել մի ընկերուհի, ով ժամանակին այցելել էր այստեղ եւ սիրահարվել Ատլանտյան օվկիանոսի ափին գտնվող փոքրիկ զբոսաշրջային քաղաքին՝ Օգանքիթին: Հենց այստեղ էլ ես անցկացրեցի իմ լավագույն ամառը!!!
Բայց ամեն ինչ այնքան հարթ չէր, որքան կցանկանայի: Պատմեմ մի դեպք, որը տեղի ունեցավ ինձ հետ այդ քաղաքում գտնվելու առաջին օրը: Ժամանելուն պես ընկերուհուս հետ զանգահարեցինք այն մարդուն, ում մոտ պատրաստվում էինք ապրել: Ենթադրվում էր, որ նա պետք է դիմավորեր մեզ: Մենք մի քանի անգամ նախազգուշացրել էինք նրան, բայց ինչ-ինչ պատճառներով նա պարզապես չէր պատասխանում զանգերին: Որոշեցինք ինքներս գտնել այդ տունը՝ ծանր ճամպրուկներով եւ ճանապարհից հոգնած... Գտանք... Եվ այստեղ սկսվեց ամենահետաքրքիրը... Բանն այն է, որ իմ աշխատանքային առաջարկը հուշանվերների խանութում էր, բայց նրանք, ցավոք, կացարան չէին տրամադրում: Փոխարենը իմ ընկերուհուն, ով աշխատում էր մեքսիկական ռեստորանում, կացարան տրամադրեցին, եւ մենք գործատուի հետ պայմանավորվեցինք, որ ես կապրեմ նրանց մոտ: Դաս առաջին՝ մի ռիսկի դիմեք եւ փնտրեք աշխատանք, որտեղ տանիք են տալիս գլխիդ վերեւում: Ապահովեք ինքներդ ձեզ: Ոչ մի տեղ երաշխիք չկա: Վերջիվերջո, ինձ համար էլ տեղ գտնվեց, եւ ես սկսեցի ապրել այդ մեծ մեքսիկական ընտանիքում..
Դրանից հետո միայն երջանկություն էր... հիանալի աշխատանք, նոր ընկերներ եւ ամենաիսկական սեր... Այս քաղաքի մի մասնիկը միշտ ինձ հետ է... իմ հուշերում:
