Ողջույն, ընկերներ: Հավանաբար դուք արդեն կարդացել եք հարյուրավոր կարծիքներ եւ դիտել տասնյակ տեսանյութեր Work and Travel USA ծրագրի մասին: Ես փորձել եմ ոչ միայն պատմել իմ ճամփորդության մասին, այլեւ կիսվել գոյատեւման օգտակար խորհուրդներով: Հուսով եմ, որ այս տեղեկատվությունը իսկապես կարող է ինչ-որ մեկին օգնել:
Պատրա՞ստ եք երկար տեքստի:
Չեմ կարող ասել, որ Ամերիկան իմ կյանքի երազանքն էր: Ավելի շուտ, այն ինձ այնքան հեռու եւ թանկ էր թվում, որ ես նույնիսկ չէի երազում դրա մասին՝ մի օր, հաջորդ կյանքում կգնամ...
Բայց ճակատագիրը այլ կերպ որոշեց: Հոկտեմբերյան առավոտներից մեկում իմ համակուրսեցի եւ ընկեր Միշան եկավ դասի եւ հարցրեց. «Գնա՞նք ԱՄՆ»։ Սա այնքան անհեթեթ առաջարկ էր, որ ես պարզապես պատասխանեցի՝ «Դե, գնացինք», նույնիսկ չկասկածելով, որ ամեն ինչ ավելի քան լուրջ է:
Այսպես սկսվեց մեր վեցամսյա նախապատրաստությունը ուղեւորությանը: Յուրաքանչյուրի մոտ այս փուլը յուրովի է, նման չէ մյուս տղաների պատմություններին: Սկզբում ինձ սպասում էին վեճեր ծնողներիս հետ, ովքեր անկեղծորեն հավատում էին հեռուստացույցին եւ ԱՄՆ-ի՝ որպես «մեր գլխավոր թշնամու» մասին լուրերին: Հետո եղան աշխատանք փնտրելու երկու ամիսները. մենք հաստատ որոշեցինք այն ինքնուրույն գտնել, ուստի օր ու գիշեր ռեզյումեներով նամակներ էինք ուղարկում աշխարհի մյուս ծայրը: Սա անհույս էր թվում... Երկու հազար նամակից մեզ պատասխանեցին մոտ յոթը, եւ միայն մեկը՝ դրական: Վերջապես, մայիսյան տոներից առաջ մենք ստացանք մեր փափագած J-1 Visa-ն, եւ դա իսկական հաղթանակ էր:
Ուրիշ ուսանողների պատմությունները կարդալը խելահեղ հետաքրքիր է: Հատկապես, երբ վիզան ձեռքիդ է:
Տոմսերը գնվել էին նախապես՝ դեռ նոյեմբերին (այո, չվերադարձվող, բայց ով չի ռիսկի դիմում, նա շամպայն չի խմում): Բացի այդ, վերջին կես տարին մենք սովորում էինք ամբողջ ուժով. HSE-ում չկա վաղաժամկետ քննաշրջան, բայց կա կուտակային գնահատական, որը կարող է փոխհատուցել քննականը: Այնպես որ, թռիչքից առաջ վերջին շաբաթը մենք հանգիստ եւ մանրակրկիտ հավաքեցինք մեր իրերը՝ միայն ամենաանհրաժեշտ հագուստը, ավելի շատ կենցաղային իրեր, հուշանվերներ ապագա ընկերների համար, դեղեր աշխարհի բոլոր հիվանդությունների դեմ: Առաջ նայելով՝ կարող եմ ասել, որ սա շատ ճիշտ մոտեցում էր: Հավանաբար ժամանակ չի լինի զարդարվելու, եւ ավելի հաճելի է հագուստ գնել այնտեղ, եթե դա իսկապես անհրաժեշտ է: ԱՄՆ-ում դեղերը պարզապես չես կարող գնել: Անձնական հիգիենայի պարագաները նույնպես ավելորդ չէին. օրինակ՝ տնից վերցրած շամպունի մեկ փաթեթը ինձ բավականացրեց ամբողջ ամառվա համար: Բացի այդ, բոլոր «միանգամյա օգտագործման» իրերը հետադարձ ճանապարհին տեղ են ազատում ճամպրուկում, ինչը չի կարող չուրախացնել: Մենք նույնիսկ թանկարժեք հեծանիվի կողպեքներ վերցրեցինք մեզ հետ՝ իմանալով, որ մեր քաղաքում հեծանիվներ գողանալը սիրում են, եւ երբեք չզղջացինք դրա համար:
Այսպիսով, հունիսի 14-ին մեր Մոսկվա-Նյու Յորք ինքնաթիռը թռավ Շերեմետեւոյից՝ ընդառաջ արկածներին...
Ընդամենը ինը ժամ թռիչքը Մոսկվան բաժանում է Նյու Յորքից:
Ներքեւում Իսլանդիան է լողում:
