Որպես Work and Travel USA 2017 ծրագրի մասնակից՝ ես՝ Վլադլենա Օլեգովնա Օսիպենկոն, այս ամառ աշխատել եմ Թենեսի նահանգի Գատլինբուրգ քաղաքի մի փոքրիկ խանութում (անվճար կարամել ուտելու հնարավորությամբ)։ Գատլինբուրգը տեղական չափանիշներով փոքր քաղաք է։ Քաղաքի մասին խոսելիս պետք է նշել, որ այնտեղ կան բազմաթիվ հետաքրքիր վայրեր, սրճարաններ եւ ռեստորաններ։ Այստեղ բնությունը հիանալի է, կան բազմաթիվ զբոսաշրջային վայրեր եւ բարյացակամ մարդիկ։ Ես ցերեկը ժամանեցի Նոքսվիլ (օդանավակայան ունեցող ամենամոտ քաղաքը), օդանավակայանում գործատուները դիմավորեցին ինձ եւ տարան քաղաք։ Գործատուները հյուրընկալ էին եւ ընկերասեր։ Քանի որ ես գտնվում էի փոքր քաղաքում, առանց անձնական տրանսպորտի ինձ հեշտ չէր։ Ամերիկայում հասարակական տրանսպորտը գրեթե զարգացած չէ։
Ինչ վերաբերում է աշխատանքին, ապա այն կայանում էր կարամել վաճառելու մեջ։ Work and Travel ծրագրին մասնակցող ուսանողներին հիմնականում առաջարկվում են թափուր աշխատատեղեր սպասարկման ոլորտում՝ հյուրանոցներ, ռեստորաններ, խանութներ, առողջարանային համալիրներ, ազգային պարկեր եւ ատրակցիոնների այգիներ։ Թափուր աշխատատեղերի ցանկը չի սահմանափակվում թվարկված տարբերակներով, շատ բան կախված է գիտելիքներից, հմտություններից եւ անգլերենի մակարդակից։
Փաստաթղթերը ներկայացնելու ժամանակ ես մի փոքր վախ էի զգում այն բանից, թե ինչ է ինձ սպասվում օվկիանոսից այն կողմ։ Ես չէի պատկերացնում, թե որ նահանգն ընտրել, որտեղ եմ աշխատելու, ինչպիսի մարդիկ են այնտեղ եւ ինչպիսին է նրանց մտածելակերպը։ Սկզբում անհարմար էի զգում, երբ անծանոթ մարդիկ ողջունում էին ինձ, հարցնում, թե ինչպես են գործերս, բայց մշտական շփման շնորհիվ լեզուս կատարելագործվեց։ Ես շատ արագ ընկերացա գործատուների հետ, ովքեր անընդհատ օգնում էին ինձ, օգնում էին հասկանալ իրենց մշակույթը, հնարավորություն էին տալիս գումար վաստակել ճանապարհորդության համար։ Իհարկե, ես նրանց չհիասթափեցրի, կատարում էի այն ամենը, ինչ նրանք պահանջում էին։ Ես ընկերացա նաեւ փոխանակման ծրագրի ուսանողների հետ, ինձ նման, որոնց հետ մենք կազմեցինք ճանապարհորդության հիանալի պլան եւ իրականացրեցինք այն։ Ծրագիրն ինքնին ենթադրում է, որ դուք պետք է նախ աշխատեք Նահանգներում, փորձ եւ գումար ձեռք բերեք, իսկ հետո նվիրվեք անհավանական ճանապարհորդության։ Մեր թիմը բաղկացած էր այն տղաներից, որոնց հետ ես ապրում եւ աշխատում էի։ Դա եւ՛ ավելի զվարճալի է, եւ՛ ավելի անվտանգ, եւ՛ ավելի էժան։ Մեր պլանն այսպիսին էր՝ Չիկագո – Լաս Վեգաս – Մեծ կանյոն – Լոս Անջելես – Լաս Վեգաս – Չիկագո – Վաշինգտոն – Նյու Յորք։ Լաս Վեգասում մենք մեքենա վարձեցինք, հետ վերադարձնելիս կարելի էր այն հանձնել Չիկագոյում, ուստի մենք կախված չէինք ավտոբուսներից եւ դրանց չվացուցակներից, ինչը թույլ տվեց մեզ տեսնել այն ամենը, ինչ մենք իրականում ցանկանում էինք եւ նույնիսկ ավելին։ Ես այցելեցի Մեծ կանյոն՝ աշխարհի ամենախոր կանյոններից մեկը։ Այն գտնվում է Կոլորադո սարահարթում՝ Արիզոնա նահանգում՝ համանուն ազգային պարկի տարածքում։ Կանյոնը կտրված է Կոլորադո գետի կողմից կրաքարերի, թերթաքարերի եւ ավազաքարերի հաստության մեջ։ Մեծ կանյոնը ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Այս ամբողջ գեղեցկությունը ձեւավորվել է 10 միլիոն տարվա ընթացքում։ Վաշինգտոնում ես այցելեցի Սպիտակ տուն, Լինքոլնի հուշահամալիր եւ Կապիտոլիում։ Օգոստոսի 21-ի արեւի լրիվ խավարումը հնարավոր եղավ տեսնել ԱՄՆ 14 նահանգներում։ 99 տարվա մեջ առաջին անգամ այս բնական երեւույթը ընդգրկեց երկրի մայրցամաքային մասը՝ արեւմտյանից մինչեւ արեւելյան ափ, ինչի համար էլ այն անվանեցին «Մեծ արեւային խավարում»։ Եվ ես դարձա այս հոյակապ երեւույթի ականատեսը։
Այս ուղեւորությունը ինձ հսկայական փորձ բերեց եւ գումարած իմ ինքնուրույնությանը, օգնեց բարելավել անգլերենի մակարդակը եւ ծանոթանալ բազմաթիվ մարդկանց հետ, որոնց հետ մենք մինչ օրս շփվում ենք։ Ամերիկայի շնորհիվ ես գիտակցեցի, որ կարելի է հաջողության հասնել ցանկացած երկրում, եթե ունես նպատակներ եւ ցանկություն, որ խնդիրների մեծ մասը լուծում ունեն։ Ամերիկան փոխեց իմ վերաբերմունքը ինձ շրջապատող ամեն ինչի նկատմամբ, ընդ որում՝ այդ բառի լավ իմաստով։
