Մեզ բախտ վիճակվեց, որ վթարը շատ չխաթարեց մեր ծրագրերը, քանի որ ամեն օրը նախապես պլանավորված էր, իսկ բոլոր կացարանները՝ ամրագրված։ Միակ անգամը, երբ մենք գիշերակացի որոնումը թողեցինք վերջին պահին, հենց վթարի օրն էր։ Բանն այն է, որ որպես մոլի արշավականներ՝ մենք չէինք կարող չգիշերել հենց օվկիանոսի ափին։ Նախապես գնել էինք վրաններ, քնապարկեր, գազօջախ՝ գազի բալոններով, սպասք, սնունդ... Մի խոսքով՝ արշավային ռոմանտիկա։

Նախաճաշ քեմփինգում

Ոգեշնչվածների համար անմիջապես պարզաբանեմ՝ ԱՄՆ-ում չի կարելի պարզապես վերցնել ու վրան տեղադրել առաջին պատահած վայրում։ Պաշտոնապես բոլոր լողափերն ունեն աշխատանքային ժամեր, եւ պետք է կամ տեղ ամրագրել քեմփինգում, կամ շատ ուշադիր ընտրել վայրը, եթե չեք ցանկանում շփվել ոստիկանության հետ։ Մեզ հաջողվեց գտնել բավականին վայրի լողափ, բայց ջրի մոտ քնելը տագնապալի էր։ Ո՞վ գիտի, թե երբ մակընթացությունը կհասնի վրանի եզրին...

Բարի լույս, Խաղաղ օվկիանոս

Սան Ֆրանցիսկոն մեզ դիմավորեց խոնավությամբ եւ մառախուղով։ Այս քաղաքի ճարտարապետությունը դժվար թե կարելի է հետաքրքիր անվանել, բայց լանդշաֆտը... Այստեղ կարելի է շատ զբոսնել, բայց պետք է պատրաստ լինել անվերջ վերելքներին ու վայրէջքներին։ Լուծում կարող է լինել նույն մեքենան կամ սկուտերը՝ քաղաքում կան վարձույթի բազմաթիվ կետեր, ընդ որում՝ վարելու համար վարորդական իրավունք հարկավոր չէ։

Սան Ֆրանցիսկոյի տիպիկ փողոց

Twin Peaks բլուրները, տրամվայները, Ghirardelli պաղպաղակը, ծովային առյուծները 39-րդ նավամատույցում եւ, իհարկե, լեգենդար Golden Gate կամուրջը՝ մի խոսքով, այստեղ ձանձրանալու առիթ չեք ունենա։

Կարծում եմ՝ այն ներկայացման կարիք չունի

Սան Ֆրանցիսկոյից հետո մենք մեկնեցինք նվաճելու ազգային պարկերը։ Ցուցակում առաջինը Յոսեմիթին եւ Սեքվոյա պարկն էին՝ յուրաքանչյուրում մենք անցկացրինք մեկ գիշեր եւ քայլեցինք մի քանի արահետներով։ Արգելոցային գոտիներում պարզապես վրան տեղադրել չի կարելի, իսկ քեմփինգները պետք է ամրագրել մեկ կամ երկու ամիս առաջ, այնպես որ պլանավորեք այցը նախապես։ Զարգացած ներքին տուրիզմի մասին. Մոսկվայի ոչ բոլոր հասարակական վայրերում կան այնպիսի հիանալի զուգարաններ, ինչպիսիք քեմփինգներում են։ Լրջորեն։ Բնության գեղեցկության մասին խոսելն անիմաստ է՝ եկեք եւ հիացեք...

Յոսեմիթիի հովիտը ապշեցնում է իր գույներով

Ամենահզոր տպավորությունը Վերին Յոսեմիթի ջրվեժ բարձրանալն էր. ես նայում եմ դրա լուսանկարներին եւ չեմ հավատում, որ մենք բարձրացել ենք այնտեղ։ Բայց մի կրկնեք մեր սխալը՝ երեկոյան արահետներով մի քայլեք։ Երկու ժամ առանց կանգ առնելու դեպի լեռը բարձրանալը ավարտվեց ոչ միայն գագաթին ապշեցուցիչ մայրամուտով, այլեւ բացարձակ մթության մեջ իջնելով։

Մտածում ես՝ բարձրանալ վերեւ...

Լեռան գագաթին

Չպետք է մոռանալ նաեւ այն մասին, որ անտառներում հաճախ հրդեհներ են լինում, որոնց պատճառով ձեզ անհրաժեշտ միակ մայրուղին կարող է փակ լինել։ Հենց այդպես մեր ճանապարհը Յոսեմիթիից մինչեւ Սեքվոյա պարկ երեք ժամից դարձավ ութ ժամ... Ավելի լավ է մեկնելուց անմիջապես առաջ խոսել ռեյնջերների հետ, նրանք միշտ տեղյակ են կատարվող իրադարձություններից։

Սեքվոյայում երթուղիներն այնքան էլ երկար չեն՝ ամենահետաքրքիրը կարելի է տեսնել մի քանի ժամում։ Երկար ճանապարհից հոգնած՝ մենք հինավուրց ծառերի մոտ գնացինք հաջորդ օրը առավոտյան եւ չզղջացինք. առավոտյան ժամը 9-ին արեւը հատկապես գեղեցիկ է, խոնավ օդը հագեցած է անտառի բույրով, իսկ զբոսաշրջիկները համեմատաբար քիչ են։

Սեքվոյայի վրա բարձրանալը դժվար թե հաջողվի, բայց փորձելն արժեր

Զբոսաշրջիկների կողմից սիրված վայր լուսանկարվելու համար

Լաս Վեգասն արդեն Կալիֆոռնիայում չէ. դեպի այն տանող ճանապարհը մեզանից խլեց մոտ 9 ժամ եւ շատ հոգնեցուցիչ էր։ Քաղաքը սկսում է տպավորել հորիզոնում հայտնվելուց շատ առաջ, քանի որ այն գտնվում է բացարձակ անապատում։

Նեւադայի տիպիկ բնապատկերներ

Վեգասի ամենահայտնի փողոցը՝ Las Vegas Strip-ը, գրավում է զբոսաշրջիկների ամբողջ աշխարհից։ Անպայման դիտեք Bellagio կազինոյի առջեւի շատրվանների շոուն՝ ես այն կանվանեի ժամանակակից աշխարհի հրաշալիքներից մեկը, եւ գնեք ժետոններ հենց հաստատությունում։ Մեծ խաղ խաղալ դժվար թե հաջողվի, բայց ընկերներին որպես հուշանվեր բերելն անպայման արժե։ Ընդհանուր առմամբ, քաղաքը տպավորում է միայն գիշերը, եւ, անկեղծ ասած, պետք է ունենալ գումար ծախսելու ցանկություն եւ հնարավորություն, որպեսզի իսկապես վայելեք այն։

Bellagio-ի առջեւի շատրվանը լուսանկարում չի երեւում, բայց այն հավաքում է մարդկանց իսկական բազմություն

Արեւմտյան ափի երթուղու վերջին կետը, իհարկե, վեհաշուք Մեծ կանյոնն էր։ Այն դիտելու լավագույն ժամանակը մայրամուտն ու արեւածագն են։ Միայն հաշվի առեք, որ առավոտյան ժամը հինգին մարդիկ կարող են նույնիսկ ավելի շատ լինել, քան երեկոյան։

Հավանաբար, իմ կյանքի ամենագեղեցիկ արեւածագը