2017 թվականի ամառը երկրորդ ամառն էր, երբ ես մեկնեցի հրաշալի Ամերիկա Work and Travel ծրագրով։ Հետաքրքիրն այն է, որ այս ծրագրի յուրաքանչյուր մասնակցի սպասում է իր սեփական, յուրահատուկ եւ անկրկնելի փորձը։ Նույնիսկ եթե դուք ընկերոջ հետ մեկնել եք նույն վայրը, շուրջը կատարվող ամեն ինչի նկատմամբ ձեր հայացքները կլինեն ձեր սեփականը, իսկ դա նշանակում է, որ տպավորությունները նույնպես տարբեր կլինեն...
2016 թվականի ամռանը ես մեկնեցի հեռավոր, բայց զարմանալիորեն գեղեցիկ Կոլորադո նահանգ։ Այդ տարվա փորձի մասին շատ բան չեմ ուզում ասել, որովհետեւ ինձ համար, ընդհանուր առմամբ, այն այնքան էլ հաջող չէր, որքան այս տարի ստացած փորձը։ Առաջին իսկ գիշերը, երբ ես ժամանեցի Դենվեր եւ մեկնեցի լեռներում գտնվող իմ փոքրիկ քաղաքը, այս նահանգը գերեց ինձ իր աստղալից երկնքով։ Նման երկինք ես նախկինում չէի տեսել։ Իսկ առավոտյան, տնակից դուրս գալով, ես տեսա գեղատեսիլ մի պատկեր՝ վառ կապույտ երկինք, սպիտակ փափուկ ամպեր, կապույտ լիճ եւ վեհաշուք լեռներ, որոնք շրջապատում էին ինձ ամենուր։ Ես անկասկած հիացած էի այդ վայրով եւ անպայման խորհուրդ կտայի յուրաքանչյուրին այցելել այն։ Սակայն ամռան ընթացքում ես հասկացա, որ սիրում եմ բնությունը, բայց ոչ այնքան, որ պատրաստ լինեմ առանց ցավի հաղթահարել քաղաքակրթությունից երկարատեւ բաժանումը։
Այո, ես վստահ եմ, որ մարդիկ բաժանվում են երկու տեսակի՝ նրանք, ովքեր պաշտում են բնությունը եւ պատրաստ են հավերժ ժամանակ անցկացնել դրա գրկում, եւ նրանք, ովքեր նույնպես սիրում են բնությունը, բայց դրա հետ երկարատեւ շփման դեպքում սկսում են կարոտել քաղաքային կյանքը, որտեղ լիքն է զվարճանքներով՝ կինոթատրոններ, թատրոններ, սրճարաններ, ռեստորաններ, փաբեր եւ բարեր։
Նաեւ չեմ կարող ասել, որ ինձ շատ է բախտ վիճակվել ղեկավարիս հետ։ Մենք հաճախ էինք տարաձայնություններ ունենում, քանի որ նա նախապես չէր զգուշացնում մեր հանգստյան օրերի մասին եւ չէր տալիս դրանք այն ժամանակ, երբ մենք էինք ուզում։ Housekeeping աշխատանքը բավականին բարդ է, եւ առանց հանգստյան օրերի աշխատելը դժվար էր, արդեն ամռան կեսին իմ առողջությունը վատացավ (քիմիկատների նկատմամբ ալերգիայի պատճառով, որոնց հետ պետք էր աշխատել)։ Սակայն այս բոլոր հարցերն ու խնդիրները լուծելուն օգնեց հովանավորը, որը միշտ կապի մեջ է, եւ որին չարժե վախենալ դիմելուց։
Ինձ համար անհարմարության եւս մեկ գործոն էր շփման պակասը, քանի որ ինձ հետ ապրում եւ աշխատում էր ընդամենը մեկ J-1 ուսանող՝ զվարճալի թուրք աղջիկ Էյջեմը։ Թեեւ մենք նրա հետ ընդհանուր լեզու գտանք, այնուամենայնիվ, հաճախ էինք ցանկանում ժամանակ անցկացնել մեզ նման ուրախ ընկերների շրջապատում։ Բայց մեզ դա չէր հաջողվում, քանի որ մենք ապրում էինք մոտակա քաղաքից հեռու, որտեղ, ի դեպ, J-1 ուսանողները շատ էին։ Սակայն մեզ բախտ վիճակվեց աշխատավայրում մեր ամերիկացի գործընկերոջ հետ, որը հրաշալի մարդ էր։ Այդ աղջիկը այնքան բարի էր մեզ հետ, նա հաճախ մեզ իր մեքենայով տանում էր մթերք գնելու, հրավիրում էր իր տուն, ամբողջ ամառ ինձ տվեց իր հեծանիվը, իսկ մի անգամ, ծանր աշխատանքային օրվանից հետո, նույնիսկ ինքը պատրաստեց եւ բերեց մեզ նախաճաշի համար նրբաբլիթներ։ Ընդհանրապես, եթե խոսենք Կոլորադո կատարած իմ ուղեւորության դրական կողմերի մասին, ապա դրանք երկու նոր հրաշալի ընկերուհիներն են, վայրի բնության գեղեցկությունից ստացած էսթետիկ հաճույքը եւ, իհարկե, իմ անգլերենի բարելավումը, ինչը ինձ համար՝ որպես թարգմանչի, անկասկած կարեւոր է, քանի որ այնտեղ անցկացրած ողջ ժամանակահատվածում ես չհանդիպեցի ոչ մի ռուսախոս մարդու, այլ շփվում էի միայն անգլերենով, ի՞նչ ասեմ, վերջում ես նույնիսկ արդեն մտածում էի անգլերենով։
Ուստի խորհուրդ եմ տալիս ձեզ, նախ եւ առաջ, ընտրել այնպիսի նահանգներ, որոնք ձեզ հաստատ համապատասխանում են բոլոր պարամետրերով, հարցաթերթիկում ընտրել միայն այն աշխատանքը, որը դուք բարոյապես եւ ֆիզիկապես պատրաստ եք կատարել ամբողջ ամառ, եւ ինչ-որ բան պատահելու դեպքում մի վախեցեք դիմել հովանավորին՝ վիճելի հարցերը լուծելու համար։
Քանի որ ինձ բախտ վիճակվեց երկրորդ տարին անընդմեջ վիզա ստանալ եւ մեկնել այլ վայր, հիմա ես ունեմ ինչի հետ համեմատելու։ Եվ, ի դեպ, լինելով անուղղելի լավատես, նույնիսկ Կոլորադոյում անցկացրած ամռան ընդհանուր պատկերին չնայած, կես տարի անց ես գտա ինչ-որ դրական բան այդ փորձի մեջ, որը ինձ չէր բավարարել։ Չէ՞ որ դեսպանատան հարցազրույցի ժամանակ դեսպանն ինձ ասաց. «Ցավում եմ... որ անցյալ ամառ դուք անհաջող փորձ եք ունեցել, հուսով եմ, որ այս ամառ ամեն ինչ բոլորովին այլ կլինի։ Ես հաստատում եմ ձեր վիզան»։ Եվ նա բացարձակապես ճիշտ էր։ :)
