Ինչպես արդեն գրել էի, 2017 թվականի ամառը իմ երկրորդ ամառն էր Work and Travel USA ծրագրով։ Ցավոք, թե բարեբախտաբար, անցյալ ամառ աշխատանքն ավարտելուց հետո ինձ չհաջողվեց ճանապարհորդել։ Հենց այդ պատճառով էլ ես ուզում էի վերադառնալ այս երկիր՝ տեսնելու այն վայրերը, որոնց մասին վաղուց երազում էի։
Եվ ահա, իսկական հրաշք տեղի ունեցավ։ Ինձ աշխատանքի ընդունեցին Ամերիկայի ամենահետաքրքիր քաղաքի՝ Նյու Յորքի արվարձանում։ Երկար ժամանակ չէի հավատում իմ բախտին, գլխումս չէր տեղավորվում, որ ամբողջ ամառ կարող եմ ամեն օր գնալ այդ քաղաք։ Բայց հենց այդպես էլ ստացվեց։ Առաջին ամսում մենք գնում էինք այնտեղ հենց առաջին իսկ հնարավորության դեպքում, զբոսնում էինք այգիներով, թանգարաններով, գնում էինք Ազատության արձանի մոտ, պարզապես շնչում էինք այդ մեգապոլիսով։ Մեզ նաեւ բախտ վիճակվեց անձնական ուղեկցորդ ունենալ՝ մի ամերիկացի, որն աշխատում էր մեզ հետ եւ ոչ մեկ անգամ ընկերակցում էր մեզ այդ ուղեւորությունների ժամանակ։ Մենք նույնիսկ սեփական աչքերով տեսանք հուլիսի 4-ի անկախության օրվան նվիրված տոնական հրավառությունը։ Այցելեցինք թանգարան՝ մուտքի համար վճարելով ընդամենը մեկ դոլար։ Դիտեցինք Բրոդվեյի շոուն, որի մասին կուզենայի ավելի մանրամասն պատմել։ Ավելի ճիշտ՝ վստահեցնում եմ ձեզ, որ գումար ծախսելով այս տեսարանի վրա՝ դուք ոչ մի վայրկյան չեք զղջա, պարզապես որովհետեւ դա անկրկնելի է՝ դեկորացիաները, երաժշտությունը, հագուստները եւ դերասանների խաղը այնքան պրոֆեսիոնալ եւ գեղեցիկ են, որ ես հաստատ կարող եմ ասել՝ սա լավագույն շոուն է, որ երբեւէ տեսել եմ։ Եվ, ի դեպ, եթե տոմսերը գնեք հենց շոուի օրը, ապա դրանք վաճառվում են լավ զեղչով։
Ամռան կեսերին, երբ ժամանեցին բոլոր J-1 վիզայով ուսանողները, եւ մենք դարձանք 13 հոգի, հենց այդ ժամանակ էլ սկսվեց իսկական զվարճանքը։ Ազատ երեկոներին մենք կազմակերպում էինք գիշերային հավաքույթներ՝ զրույցներով եւ պարերով, ավելի մոտիկից ճանաչում էինք միմյանց, պլանավորում էինք համատեղ ուղեւորություններ։ Այդպես ինձ շատ բախտ վիճակվեց ճանապարհորդել նաեւ ամռանը՝ իմ հանգստյան օրերին. մենք եղանք Նիագարայի ջրվեժի մոտ, մի քանի օրով գնացինք Վաշինգտոն։
Նիագարայի ջրվեժի ուղեւորությունը մենք գնեցինք գործակալությունից, որոշեցինք, որ այնտեղ հաստատ ամեն ինչ լավ պլանավորված կլինի, եւ գինն էլ շահավետ էր։ Սակայն մենք սխալվում էինք։ Հենց Նյու Յորքից դուրս եկանք, ուղեկցորդը մեզ ասաց, որ բոլորին անհրաժեշտ կլինի լրացուցիչ գումար վճարել այն էքսկուրսիաների համար, որոնց մասին ծրագրերում գրված էր «ընտրվում եւ վճարվում են ցանկությամբ»։ Որքան էլ մենք իտալուհիների հետ պայքարում էինք մեր ուղեկցորդի հետ՝ մեզ անվանելով ռուսական եւ իտալական մաֆիա, մենք ստիպված եղանք վճարել այդ գումարը, այլապես մեզ պարզապես կիջեցնեին ավտոբուսից։ Միակ բանը, որ փրկեց ամբողջ տուրը, իհարկե, ջրվեժներն էին։ Մենք վայելեցինք դրանք լիուլի՝ հիանալով դրանցով գիշերը եւ թրջվելով դրանց տակ շոգ ցերեկը։ Այս ուղեւորությունից հետո ես հասկացա, որ մնացած ճանապարհորդությունները ուզում եմ պլանավորել եւ կազմակերպել ինքս։ Այդպես էլ արեցի Վաշինգտոն մեր այցելության ժամանակ. մենք ինքներս գտանք եւ գնեցինք էժան ավտոբուսի տոմսեր, ամրագրեցինք հյուրանոց՝ մեծ համարով, լողավազանով եւ «շվեդական սեղան» նախաճաշով։ Անկեղծ ասած, այս քաղաքը մեզ մոտ ստացավ ձանձրալի քաղաքի կարգավիճակ։ Մենք գնացել էինք այնտեղ երկու օրով՝ մտածելով, որ դրանք էլ մեզ չեն բավականացնի նահանգների մայրաքաղաքին ծանոթանալու համար։ Սակայն մենք առաջին իսկ օրը շրջեցինք բոլոր տեսարժան վայրերը, հասկացանք, թե ինչն ինչոց է։ Եվ ամբողջ ուղեւորությունը փրկեց մեր շքեղ հյուրանոցը, որտեղ մենք լավ զվարճացանք այդ գիշեր։
Եվ, իհարկե, այս տարի ինձ հաջողվեց այցելել Լոս Անջելես եւ Լաս Վեգաս, որոնց հետ հանդիպման մասին ես այդքան երազում էի։ Սա մեր սեպտեմբերյան ճանապարհորդությունն էր, որը մենք նույնպես պլանավորել էինք ինքնուրույն։ Մենք մի քանի օր ապրեցինք այս փայլող եւ գիշերը չքնող Վեգասում, գնահատեցինք, թե որքան էժան են այնտեղ հյուրանոցները, պարզապես ընկղմվեցինք այդ խելահեղ մթնոլորտի մեջ։ Այնուհետեւ մենք մի քանի օրով մեկնեցինք Լոս Անջելես, որտեղ բնակարանների գները շատ ավելի բարձր են, մենք այնտեղ էինք չորս գիշեր, որոնցից մեկը գիշերեցինք Airbnb-ով՝ Փառքի ծառուղու մոտ, մյուսը՝ անցկացրեցինք հյուրանոցում մեր ընկերների հետ, եւ վերջին երկուսը մենք ապրեցինք Սանտա Մոնիկայի լողափի մոտ՝ Airbnb-ով վարձելով սենյակ մի շատ հարմարավետ տնակում։ Մեր հետադարձ չվերթը Լաս Վեգասից էր, եւ մինչ այդ մենք հասցրեցինք գնալ Գրանդ Կանյոն։ Մենք տեսանք այդ բնական գեղեցկությունը, որը հնարավոր չէ բառերով փոխանցել։ Կանգնած ժայռի եզրին՝ ես հասկանում էի, թե որքան մեծ է բնության ուժը, որքան փոքր ենք մենք եւ մեր խնդիրները՝ համեմատած ինչ-որ գլոբալ բանի հետ։ Ես չգիտեմ՝ ինչպես, բայց այս վայր այցելելը այնքան տպավորեց ինձ եւ ուժ ու վճռականություն տվեց՝ սկսելու փոխել ինքս ինձ եւ իմ կյանքը։
Խորհուրդ եմ տալիս ձեզ հնարավորինս շատ ճանապարհորդել, հատկապես, եթե դուք այս ծրագրով մեկնել եք ԱՄՆ։ Չէ՞ որ եթե դուք մնաք առանց ճանապարհորդությունների, հետ վերադառնալիս կզգաք ինչ-որ դատարկություն, կհասկանաք, որ ինչ-որ կարեւոր բան չեք արել։
