Նախքան Արեւմուտք մեկնելը, մենք մի քանի օր ունեինք, որոնք կարող էինք անցկացնել մեր հայեցողությամբ։ Մենք որոշեցինք չնստել Նյու Յորքում, եւ մի քանի րոպեում ավտոբուսային տուր ամրագրեցինք։

Տուրի երթուղին հետեւյալն էր՝ Ֆիլադելֆիա – Վաշինգտոն ԿՇ – Նիագարայի ջրվեժ։ Ճանապարհին մենք նաեւ այցելեցինք Ուոթկինս Գլեն այգի, ապակու թանգարան եւ եղանք Կանադայի սահմանին։

Սկզբում ամեն ինչ ըստ պլանի չգնաց։ Քեյփ Քոդից Նյու Յորք եկող ավտոբուսը բոլորովին այլ ավտոբուս էր եւ ժամանեց ոչ այնտեղ, որտեղ պետք էր։ Փոխարենը մենք հայտնվեցինք հարեւան նահանգում։ Մենք մի քանի ժամ ունեինք մինչեւ ավտոբուսի մեկնումը, իսկ մենք գտնվում էինք անհայտ վայրում եւ բացարձակապես չգիտեինք, թե ինչ անել։ Շատ վաղ առավոտ էր, եւ այս անգամ հարցնող չկար։ Google-ը հուշեց, որ մենք գտնվում ենք ինչ-որ մետրոյի կայարանի մոտ։ Ինչ մետրո է դա եւ ուր է գնում, մենք չգիտեինք։ Որոշեցինք պարզապես գնալ այնտեղ եւ հարցնել կայարանի աշխատակիցներին։

EZ ride

Բարեբախտաբար, այստեղից կարելի էր նստել գնացք ուղիղ դեպի Բրուքլին, իսկ այնտեղից մենք արդեն կարող էինք ինչ-որ կերպ հասնել մեր ավտոբուսին։ Գլխի ընկնելով ուղղությունների մասին՝ մենք նստեցինք գնացք եւ մեկնեցինք Նյու Յորք։

Այն պահին, երբ մենք հայտնվեցինք Բրուքլինում, հասկացանք, թե ինչ իրավիճակում ենք։ Ժամանակը սուղ էր, տուրին մենք արդեն չէինք հասցնում։ Ստիպված էինք ինչ-որ կերպ զանգել եւ գրել մեր գիդին. «Ներողություն, մենք մի քիչ կուշանանք, խնդրում եմ սպասեք մեզ»։ Երբ մենք նստեցինք հաջորդ գնացքը ուղիղ դեպի ավտոբուսային կայարան, գիդը արդեն սկսել էր անընդհատ զանգել եւ գրել։ Վերջիվերջո, երբ մենք հասանք մեկնման վայր, ավտոբուսն արդեն չկար։

Եվ կրկին մեզ անիրական բախտ վիճակվեց։ Ուղեկիցս կարողացավ մեզանից մի քանի մետր հեռավորության վրա գտնել չինական ավտոբուս, որը պատրաստվում էր հենց Ֆիլադելֆիա։ Սա մեր հնարավորությունն էր։ Վճարելով ինչ-որ 12 դոլար՝ մենք ցատկեցինք ավտոբուս եւ գրեցինք գիդին, որ կհասնենք նրանց այնտեղ։

Մեզ այնուամենայնիվ հաջողվեց հասնել նրանց, եւ մի ավտոբուսից մյուսը ցատկելով՝ մենք փրկեցինք մեր դրությունը։ Ֆիլադելֆիան լավ դիտել չստացվեց, քանի որ մեր ժամանելուն պես նրանք արդեն պատրաստվում էին շարժվել առաջ։ Բայց հետագայում տուրն անցավ առանց միջադեպերի։

Ֆիլադելֆիա՝ բարեւ, ցտեսություն

ԱՄՆ-ի մայրաքաղաքն ինձ շատ դուր եկավ։ Ամեն ինչ իդեալական մաքուր եւ խնամված էր, շենքերն առանձնանում էին իրենց ճարտարապետությամբ, իսկ փողոցներում հանդիպում էին ՀԴԲ-ի մեքենաներ :)

Այս անգամ առանց ուշացումների, այսուհետ ավելի զգույշ եղեք

Վաշինգտոնում ես կցանկանայի ավելի երկար մնալ։ Չնայած նրան, որ մենք հասցրեցինք նայել Սպիտակ տունը, «Մատիտը» (Վաշինգտոնի հուշարձանը), Պենտագոնը եւ Լինքոլնի հուշարձանը, ինձ համար ամեն ինչ քիչ էր։ Հոգիս արկածների եւ հետազոտությունների ծարավ էր։ Պետք է երբեմն վերադառնալ եւ ավարտել սկսածը։

Մատիտը հեռվից նույնիսկ ավելի լավ էր երեւում, քան մոտիկից

Ծերուկ Լինքոլն

Հաջորդ կանգառը Նիագարայի ջրվեժն էր։ Վերեւից տեսարանները շնչահեղձ էին անում։ Այս ջրվեժն իսկապես գեղեցիկ է։ Այն արժե տեսնել իրական կյանքում, տպավորությունները լուսանկարով հնարավոր չէ փոխանցել։ Ի դեպ, գիշերը այնտեղ միանում է լուսավորությունը, եւ այն բոլորովին այլ տեսք ունի։

Ցերեկային տեսքը։ Գիշերայինը չեմ սփոյլերի :)

Տուրը ներառում էր նաեւ Նիագարայի ջրվեժի պատմության մասին մի փոքրիկ ֆիլմ (բավականին հետաքրքիր), ինչպես նաեւ մենք նավակով լողացինք մինչեւ այն։ Չգիտեմ, թե ինչպես իմ հեռախոսը ջրով չտարավ, բայց մենք թրջվեցինք մինչեւ ոսկորները։ Չօգնեց նույնիսկ անձրեւանոցը, որը տրվում էր բոլորին մուտքի մոտ։ Այնպես որ, ներքեւից նորմալ լուսանկարների համար վերցրեք տեսախցիկի համար ջրից պաշտպանություն։

Չնայած նրան, որ տուրը բավականին կարճ էր, հաճելի էր զգալ անվերջ ճանապարհորդության այս մթնոլորտը։ Կարելի էր երաժշտություն միացնել, նստել եւ նայել պատուհանից՝ մտածելով Ամերիկայի վայրերի բազմազանության մասին։

Նիագարայից ոչ հեռու

Ուոթկինս Գլեն այգի

Տուրից հետո մենք գոհ վերադարձանք Նյու Յորք, իսկ հաջորդ օրը մեկնեցինք օդանավակայան։ Ժամանումից հետո մենք պետք է վերցնեինք վարձակալած մեքենան, հանդիպեինք մեր խմբի ծանոթ աղջիկներին եւ մեկնեինք նվաճելու Արեւմտյան ափը։