Աշխատանք եւ աշխատանք
Իմ աշխատանքային առաջարկը ենթադրում էր աշխատանք սերֆինգի խանութում՝ որպես վաճառքի օգնական: Իրականում, օվկիանոսի ափին գտնվող փայտե փոքրիկ խանութի, տախտակներով լի, արեւայրուքով սպորտային հաճախորդներով իմ բոլոր սպասելիքները հուսահատորեն փլուզվեցին: Ինձ ուղարկեցին մի խանութ, որը պատկանում էր սերֆինգի խանութների ցանցին, բայց ամենեւին էլ ոչ այնպիսին, ինչպիսին ես նկարագրեցի վերեւում, եւ որն իրականում ընդհանրապես սերֆինգի խանութ չէր: Դա լողափի, ձկնորսության եւ սպորտային հագուստի խանութ էր: Լոգոտիպի վրա հսկայական սուսերաձուկ կար, եւ երբ ինձ հարցնում էին, թե որտեղ եմ աշխատում, ես ցույց էի տալիս խանութի կողմը եւ ասում. «This blue shop with fish»: Ձկները կախված էին խանութի ներսում ամենուր, եւ ի զարմանս ինձ՝ դրանք նաեւ վաճառվում էին, ավելին՝ մարդիկ դրանք գնում էին: Իմ գրաֆիկը պարզապես դժոխային էր, ոչ հերթափոխ, ոչ կայունություն: Այսօր մինչեւ 5-ը, վաղը՝ 3-ից, իսկ չորեքշաբթի՝ ընդհանրապես մինչեւ փակվելը: Այսպիսի հերթափոխով երկրորդ աշխատանքի մասին խոսք լինել չէր կարող: Ավելին, ղեկավարը հաճախ փոխում էր գոյություն ունեցող գրաֆիկը, եւ ես դրա մասին իմանում էի միայն աշխատանքի գալով: Խնդիրներ եւ թյուրիմացություններ էին առաջանում, ավելի ուշ ղեկավարն ինքն էր հաղորդագրությամբ հայտնում իմ գրաֆիկը: Բայց դա կարող էր լինել իմ հերթափոխի սկսվելուց ընդամենը 2 ժամ առաջ: Մենք անընդհատ վիճում էինք, նա ինձ տալիս էր արտապլանային հանգստյան օրեր կամ գլխիվայր շուռ էր տալիս հերթափոխս, առաջին աշխատավարձը տվեց միայն SSN-ը ստանալուց հետո, իսկ դա աշխատանքի սկզբից 3 շաբաթ անց էր, իսկ ես էլ իմ հերթին ուշանում էի եւ երբեմն սխալներ թույլ տալիս: Աշխատանքի վերջին օրերին մեր միջեւ հերթական անհամաձայնությունը տեղի ունեցավ իմ վերջին օրվա եւ վերջին աշխատավարձերի վերաբերյալ: Նա ինձ վստահ ասում էր, որ ես չեմ կարող ավարտել 2-ին, այն պայմանով, որ 3-ին արդեն ավտոբուս ունեի, իսկ պետք է աշխատեի մինչեւ 14-ը, բայց գոնե մինչեւ երկուշաբթի՝ 4-ը: Նա ճնշում էր գործադրում, ես պատասխանում էի, վերջին խոսքը նրանն էր, եւ նա պարզապես հեռացավ: Ես չդիմացա, երեւի առաջին անգամ աշխատանքի ողջ ընթացքում, եւ արցունքներս դուրս եկան: Ինձ զգում էի սերիալի գլխավոր հերոսուհու պես, քայլում էի խանութով, այտերիս արցունքներ, բարձրախոսներից երաժշտություն, հաճախորդները անցնում են քո միջով: Իմ գործընկերուհին՝ ֆիլիպինցի տատիկը, որի հետ մենք ամենալավ հարաբերություններն ունեինք, կանչեց ինձ եւ ինչ-որ բան խորհուրդ տվեց, եւ հենց այդ պահին ղեկավարը կանչեց ինձ, ես հույսով մոտեցա, իսկ նա ինձ ասաց, որ սրբեմ բոլոր ապակե դարակները, ես գնացի զուգարան եւ պարզապես լաց եղա:
Ի՞նչ էի անում ես այս աշխատանքում իմ 2 ամսվա ընթացքում:
Աշխատանքը բավական էր, այնպիսի զգացողություն, որ ոմանք հորինում էին հատուկ ինձ համար: Իմ անձի հանդեպ ունեցած սիրուց:
Իմ ամենօրյա պարտականությունները բաժանվում էին 2 տեսակի.
-
Մերչենդայզինգ, երբ նոր ապրանք էր գալիս:
-
Կարգուկանոնի պահպանում եւ օգնություն հաճախորդներին իմ բաժնում, իսկ երբեմն էլ ամբողջ խանութում:
Լրացուցիչ զվարճանքներ.
· Լվանալ այն ամենը, ինչ հնարավոր է եւ անհնար. ապակե դարակներ, շապիկների սեղաններ, հատակ, զուգարան, հսկայական ապակե դռներ, դարակներ եւ պահարաններ: Լվանալ ակնոցների հսկայական պահարանները, որոնք ստիպված էի անել սանդուղքի վրա կանգնած, եւ այնպիսի զգացողություն, որ դրանք լվացել էին անցյալ ամառ, որովհետեւ փոշուց եւ սարդոստայնից կարելի էր շնչահեղձ լինել: Այդ նույն իմ սիրելի ձկներին նույնպես ստիպված էի սրբել եւ երբեմն հանել հաճախորդների համար:
· Կախիչների տեսակավորում, ուսապարկերը օդային փաթեթներով լցնելը, իրերը նույն գույնի կախիչների վրա կախելը, պահեստից իրեր բերելը եւ կախելը, Starbucks գնալը սուրճի, սառույցով ջրի եւ պարզապես սառույցով բաժակների համար:
Ինչ վերաբերում է սառույցին եւ Starbucks-ին
Ամերիկացիները ամենուր եւ ամեն ինչի մեջ սառույց են լցնում, ընդ որում՝ ոչ թե մի քանի խորանարդիկ, այլ սառույցի սարեր, ամբողջ բաժակը:
Նույնը վերաբերում է նաեւ շաքարին (ցանկացած տեսքով՝ օշարակներ, սերուցք, շոկոլադ): Առաջին անգամ ես վերցրեցի ice coffee, ինձ հարցրին համերի, օշարակների եւ այլ բաների մասին, սովորական սուրճը նրանց մոտ ընդհանրապես չի դիտարկվում: Եվ այո, նաեւ ծավալը: Medium-ը մեր մեծն է, կամ ոչ, երեւի նույնիսկ small-ն է մեր մեծը: Բայց medium-ը լիովին ազնիվ ծավալ է, բայց ավելին խմելը, իմ կարծիքով, անհնար է, իսկ մեծը կարելի է խմել 2 օր: Starbucks-ի դասական կապուչինոն այնքան էլ լավը չէ, իսկ ահա ինքդ քեզ շոկոլադով եւ աղանդերով Frappuccino-ով երես տալը լիովին հնարավոր է եւ նույնիսկ անհրաժեշտ: Սակայն հիշեք կազմվածքի եւ դրամապանակի $ մասին:
