Այն, ինչ ինձ նյարդայնացնում էր ԱՄՆ-ում եւ մի քանի խորհուրդ.

1. Հետիոտնի կյանքը փոքր քաղաքներում վերածվում է ամենօրյա մարտահրավերի՝ հասնել նպատակակետին եւ ողջ մնալ: Եթե կարծում եք, որ հեծանիվը կլուծի այս խնդիրը, ապա ոչ, թեեւ գուցե մասամբ օգնի:

v Հեծանվային կյանք

· Հեծանիվ վարելը շատ վտանգավոր է, հատկապես եթե երթեւեկում եք մայթերով:

Խորհուրդ. ամեն օր ստուգեք ձեր հեծանիվի վիճակը, ձեռք բերեք կողպեք (պարտադիր է) եւ ցանկալի է՝ սաղավարտ (սա պարտադիր է, եթե որոշեք մոպեդ գնել):

· Անիվները հաճախ փչում են կամ պայթում: Խորհուրդ. գտեք մի վայր, որտեղ կարող եք արագ փչել դրանք: Դա կարող է լինել ուսանողական կենտրոն, բենզալցակայան կամ այն ընտանիքի ավտոտնակը, որտեղ ապրում եք:

1. Աշխատավարձի ՉԵԿԵՐ

· Դրանք տրվում են ամեն ուրբաթ՝ նախորդ շաբաթվա համար: Որոշ գործատուներ չեն ցանկանում դրանք տալ առանց SSN-ի:

· Ի՞նչ անել դրանց հետ:

Երկու տարբերակ կա՝ կանխիկացնել կամ մուտքագրել քարտին:

Հրահանգ.

· Կանխիկացնելու համար պետք է վերցնել չեկը, փաստաթղթերը եւ գնալ այն բանկ, որը տրամադրում է ընկերության չեկերը:

· Քարտին գցելու համար պետք է գնալ բանկ կամ այն բանկի բանկոմատ, որտեղ բացել եք քարտը: (!ընդ որում՝ դա հնարավոր չէ անել բոլոր բանկոմատներում)

Չեկերը շատ անհարմար են:

2. Անձրեւ, ամբողջ օրվա անձրեւներ, շաբաթներով տեւող անձրեւներ:

· Եթե աշխատում եք փակ տարածքում, ապա այնտեղ հաստատ կա օդորակիչ, ընդ որում՝ շատ սառը: Եթե աշխատանքի եք գալիս թրջված, ապա հիվանդանալու հավանականությունը շատ մեծ է: (բայց այն կա նաեւ առանց անձրեւի, քանի որ դրսի եւ ներսի ջերմաստիճանների տարբերությունը զգալի է):

· Եթե աշխատում եք դրսում, ապա մեծ է հավանականությունը, որ չեք աշխատում կամ անընդհատ կապի մեջ եք եւ սպասում եք, թե երբ ձեզ կկանչեն աշխատելու: Հետեւաբար՝ դուք կորցնում եք ձեր գումարը:

· Եթե ունեք հանգստյան օր եւ չունեք մեքենա ունեցող ծանոթներ, ապա ամենայն հավանականությամբ ստիպված կլինեք մոռանալ, որ հանգստյան օր ունեք:

3. Ամերիկացիների հիմարությունը եւ 5XL չափսերը

· Աշխատանքի ժամանակ բախվել եմ 5XL շապիկների հետ, եւ ես պետք է դրանք ծալեի այնքան նեղ, որքան S չափսը:

· Այն մասին, թե որտեղ է գտնվում ձեր երկիրը, կարող եք նույնիսկ չհարցնել: Բայց մեծամասնությունը չգիտի, թե որտեղ են գտնվում Ռուսաստանը եւ եվրոպական երկրները:

4. Սնունդ

Ստիպված էի հարմարվել սովորական կաթնամթերքի, թարմ հացի (ոչ թե այն, որը պահվում է 100 տարի) բացակայությանը:

Եվ կաթի մեջ շաքարի առկայությանը, եւ ամենուր, որտեղ այն չպետք է լինի:

Ու նաեւ ամենուրեք առկա ֆասթֆուդը:

Հատկապես հաշվի առնելով, որ ես բուսակեր եմ, շատ դժվար էր նորմալ սնվել:

Խորհուրդ. հավաքվեք ընկերներով (իդեալական է, եթե ինչ-որ մեկը մեքենա ունի) կամ պատվիրեք Uber եւ գնացեք Walmart: (այնտեղ գները ցածր են եւ հարմար է մեծաքանակ գնումներ կատարել): Ավելի լավ է միասին գնումներ կատարեք (այդպես ավելի էժան է) միանգամից մեկ շաբաթվա կամ իդեալական դեպքում՝ 2 շաբաթվա համար:

Անվիճելի առավելություններ կամ այն, ինչ հիշում եմ սիրով.

1. Մարդիկ.

J1 ուսանողներ, հարեւաններ, բնակարան վարձակալող ընտանիքներ, աշխատանքի մարդիկ, ձեր շրջապատի բոլոր աշխատողները, զբոսաշրջիկներ, անցորդներ, անօթեւաններ: Բացարձակ մեծամասնությունը անհավանական դրական մարդիկ են: Ժպիտներ, բարի լույսի մաղթանքներ, կատակներ, զրույցներ, անհավանական քանակությամբ շեշտադրումներ, էներգիա եւ ծանոթներ:

Մարդիկ՝ սա հավանաբար հաջող ամառվա 50%-ն է:

2. Օվկիանոս

Այստեղ պարզապես առանց բառերի: Սա իմ բոլոր տանջանքների մխիթարանքն էր: Առավոտյան, ցերեկը, գիշերը: Այստեղ ես գնում էի ոտքով, իսկ հետո՝ 3 կմ հեծանիվով միայնակ: Գցում ես ուսապարկը եւ վազում ալիքների մեջ: Արեւածագ, մայրամուտ, գիշերային օվկիանոս: Այն միշտ կատարյալ է, եւ ոչինչ չի կարող փչացնել այն, նույնիսկ անձրեւը:

3. Ծննդյան օրը եւ երեկույթները Ամերիկայում.

Ակումբները, անկեղծ ասած, այնքան էլ լավը չեն: Փայտե տնակներ՝ մեքսիկացիներով, սեւամորթներով եւ մեծահասակ արեւելյան տղամարդկանցով: Դրանք փակվում են գիշերվա 3-ի սահմաններում:

Իսկ ահա private party-ն արդեն ավելի շատ նման է ամերիկյան կինոյի երեկույթներին: Տարբեր ազգությունների մարդիկ, իսպանական երաժշտություն եւ կարմիր բաժակներ:

Թերեւս միակ բանը, որ ինձ տաքացնում էր այն օրը, երբ ստացա վիզան, ԱՄՆ-ում 21-ամյակը դիմավորելն էր:

Կարճ այս օրվա մասին.

Իմ ծննդյան օրվա գիշերը մենք առաջին անգամ գնացինք մեր տեղական ակումբ, եւ ուղիղ կեսգիշերին աղջիկները շնորհավորեցին ինձ: Ես միակ չափահասն էի (ԱՄՆ-ում 21 տարեկանը) եւ գնացի բար՝ ալկոհոլի համար, եւ այսպես մենք պարում էինք եւ 3-ով խմում մեկ բաժակից: Հետո շատ ծանոթություններ, պարեր, Մաքս Կորժի երգերը:

Իսկ ահա ճաշից մինչեւ երեկոյան 9-ը ինձ սպասում էր «սիրելի» աշխատանքը: Աշխատանքից առաջ ես գնեցի հենց այդ շոկոլադե ֆրապուչինոն Starbucks-ում: Աշխատանքի գալով՝ ինձ ուրախացրին, որ աշխատում եմ մեկ ժամ ավելի: Իսկ երեքշաբթի օրը երեկոյան ժամը 10-ին այն այգում, որտեղ գտնվում էր իմ խանութը, հրավառություն էր: Եվ ահա, ուռա, վերջին րոպեները եւ ազատությունը, բայց ինձ տալիս են կախիչներով տուփ եւ ուղարկում փոքրիկ սենյակ՝ դրանք տեսակավորելու եւ այլ տուփերի մեջ դասավորելու: Եվ հենց այդ պահին ես լսում եմ հրավառության ձայնը եւ դրա արտացոլումը պատուհաններում եւ հասկանում՝ ահա օվկիանոսից այն կողմ ծննդյան օրվա իդեալական օրը:

Աշխատանքից հետո մենք բոլորս հանդիպեցինք լողափում, սրբիչի վրա ձեռքերով ուտում էինք կարմիր թավշյա տորթ, լսում էինք երաժշտություն բարձրախոսով, եւ դա կախարդական զգացողություն է, երբ 21 տարեկանում ուտում ես տոնական տորթ եւ նայում գիշերային օվկիանոսին:

4. Ճանապարհորդություններ

Իսկ սա հենց այն է, ինչի համար արժեր աշխատել ամբողջ ամառ: Մի խնայեք դրա համար ժամանակ եւ գումար:

Իմ սիրտը մինչ օրս NYC-ում է: Ինչը եւ ձեզ եմ մաղթում: