Վերջին աշխատանքային օրը, հավաքում ենք իրերը եւ մեկնում ճամփորդության։ Առջեւում մեզ սպասում են Բոստոնը, Վաշինգտոնը եւ Նյու Յորքը։ Երթուղին ծախսատար չէր։ Սկզբում Հայանիսից մենք մեկնեցինք Բոստոն «Peter Pan» ավտոբուսով՝ տոմսի համար վճարելով 7 դոլար։ Կայարանում մեր ճամպրուկները թողեցինք մի պարոնի մոտ, որը հուշանվերներ է վաճառում։ Նա ճամպրուկների համար հատուկ առանձնացված սենյակ ունի, որը մեծ ժողովրդականություն է վայելում։ Եվ նա դրա համար գանձում է գրեթե երկու անգամ ավելի էժան, քան ամենուր։ Թեթեւացած՝ շտապեցինք զբոսնելու քաղաքում։ Իզուր չէ, որ Բոստոնը համարվում է երիտասարդական քաղաք։ Հենց այստեղ են գտնվում հայտնի համալսարաններն ու դպրոցները։ Առաջինը մեր այցելության ցանկում, իհարկե, Հարվարդն էր։ Անչափ բախտներս բերեց, որովհետեւ հայտնվեցինք ուսանողների նվիրատվության արարողությանը։ Ինչքան ուրախ, գեղեցիկ եւ կոկիկ էին նրանք բոլորը։ Տպավորություն էր, որ հայտնվել ենք ուսանողների մասին ամերիկյան ֆիլմում կամ սերիալում։ Իսկ համալսարանն ինքնին կարմիր աղյուսից կառուցված գեղեցիկ եւ հսկայական շենքեր են։ Խորհուրդ եմ տալիս անպայման այցելել, որովհետեւ նույնիսկ լուսանկարները չեն կարող փոխանցել մեր տպավորությունները։

Այնուհետեւ մենք գնացինք դիտելու «Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտը (MIT)»։ Այնտեղ նույնիսկ թույլ են տալիս ներս մտնել։ Ահա սա է իսկապես ապագա գիտնականների, մասնագետների եւ գյուտարարների մթնոլորտում հայտնվելը։ Յուրաքանչյուր ուղղության համար կան լաբորատորիաներ, որտեղ կան ուսումնասիրությունների համար անհրաժեշտ բոլոր սարքավորումները։ Ուսանողները իսկապես այնտեղ էին մեր այցելության ժամանակ եւ ոգեւորությամբ ուսումնասիրում էին ինչ-որ բաներ եւ փորձեր կատարում։ Հսկայական ճաշարաններ, նոր դասախոսական լսարաններ, հանգստի սենյակներ եւ դասասենյակներ։ Ինչքան հրաշալի է, երբ կա ամեն ինչ, որպեսզի ուսումը լինի հետաքրքիր։

Մենք որոշեցինք զբոսնել Բոստոնի առափնյա հատվածով։ Արդեն մթնել էր, եւ տների լույսերը ինչ-որ հարմարավետություն էին ստեղծում։ Այստեղ դու քեզ օտար չես զգում, եւ հավանաբար հենց դրա համար էլ այս քաղաքը մեզ վրա ամենամեծ տպավորությունը թողեց։