Երկար ճանապարհորդությունից հետո ժամանում եմ Սան Ֆրանցիսկո։ Պետք է հասնեմ աշխատավայր, իսկ այնտեղ միայն Greyhound ավտոբուսներն են գնում։ Ի՞նչ անեմ։ Տոմսեր եմ գնում, նստում, բայց չեմ հասցնում պիտակավորել ճամպրուկս։ Հարցնում եմ վարորդին։ Նա ասում է, որ դա խնդիր չէ։ Գնում ենք դեպի Կալիֆորնիայի մայրաքաղաք Սակրամենտո։ Մեծ կանգառ եւ վարորդների փոփոխություն։ Շոգ է, ես սոդա եմ խմում եւ նկատում, որ նոր վարորդը ճամպրուկս հանում է բեռնախցիկից։ Վազում եմ ու հարցնում. «Ի՞նչն է խնդիրը», նա պատասխանում է. «Գնա կայարան եւ ճամպրուկի համար կտրոն վերցրու, ես կսպասեմ քեզ»։ Հերթ եմ կանգնում, կտրոնը վերցնում, ուրախ սպասում ճանապարհի շարունակությանը, բայց դուրս գալիս տեսնում եմ ճամպրուկս՝ միայնակ ընկած պերոնին, եւ ավտոբուսի սեւ ծուխը։

Այո, այո։ Նա պարզապես հեռացավ։ Կայարանում ասացին, որ վարորդը «just crazy man» է, բայց դա ինձ չփրկեց։

4 ժամ սպասեցի հաջորդ ավտոբուսին։