ՄԱՍ ԵՐԿՐՈՐԴ, TRAVEL Ինչպես ես թքեցի ամեն ինչի վրա :), Հոնդուրաս

Օգոստոսի 10

...կարելի է սկսել հետհաշվարկը, մինչեւ տուն մնացել է 40 օր! հո-հո-հո...

Դե լավ, այստեղ ամենադժվարն ու հետաքրքիրը դեռ առջեւում է! Կազմակերպված տուրի հետ ոչինչ չի ստացվում, իսկ հոգիս էլ դրան չի ձգում (թեեւ վաղը կփորձեմ պատվիրել այն=) Երեւի ինքնուրույն կգնամ: Գործողությունները կհամակարգենք տատիկի հետ: Հիմա պետք է ուրվագծել երթուղին, գնել ուսապարկ, փրփրապլաստ, քնապարկ, կոշտ սկավառակ, ֆոտոխցիկ, մարտկոցներ եւ այլն (նաեւ սանդալներ) Ահա այսպես: Այնպես որ գործերը շատ են, ես անհանգստանում եմ եւ քրտնում =) Մի քիչ վախենալու է: Նույնիսկ շատ... Բայց հոգիս կանչում է: Եթե ամեն ինչ ստացվի + ինձ ինստիտուտից չհեռացնեն ուշանալու համար - ես հերոս կլինեմ եւ ողջ մնացած կյանքս լիիրավ իրավունք կունենամ չիպսեր ուտել բազմոցին՝ հեռուստացույցի առջեւ! Հե =) Վաղը տատիկ Տոմայի ծննդյան օրն է! Չմոռանալ շնորհավորել!

Օգոստոսի 14, գիշերվա 1:47:

Իզուր էի անհանգստանում լեփթոփը հանձնելու համար - գործողությունը տեւեց 5 րոպե, կինը ոչինչ չստուգեց, բացի կոմպլեկտացիայից! Թեեւ ես պատվիրել էի recovery CD HP-ից, եւ ծրարը (այդպիսի մեծ) եկավ մեկ օր շուտ, $30-ով, FedEx-ով: Այնպես որ, ես երեկ ամբողջ գիշեր երաժշտություն էի պատճենում, 22 գիգա, հինգ DVD սկավառակի վրա: Իսկ հետո առավոտյան լեփթոփը գցեցի սկզբնական վիճակի եւ տարա հանձնելու: Արդյունքում ինձ այսօր-վաղը $900 կփոխանցեն քարտիս վրա =)

Ճանապարհորդություն: Ամեն ինչ ինձ դրդում է գնալ «շուրջերկրյա ճանապարհորդության» =) Պղտոր իրավիճակ էր, այնպիսին, որ ցանկացած դասավորության դեպքում ինձ մի քանի դոլար է պակասում բառացիորեն Greentortoise տուրի համար: Իսկ տեղերը, համապատասխանաբար, հաստատ արդեն վերջացել են: Ես նրանց գրել էի Skype-ով 9 օր առաջ - կար 2 տեղ, հաջորդ օրը - մեկը:

Երեկ զանգել եմ նախկին դասընկերոջս՝ Սանյային: Նա կարծես 9-րդ դասարանում մեկնել է Բոստոն: Ինչ-որ ընկճված է (Ես այստեղ լուռ մտածում եմ, որ դա ես եմ նրան հեռախոսով ընկճել - խոսելուց դուրս եմ եկել, տեղեկատվությունը շատ է - թափել եմ նրա վրա ինքնաթափի պես =() Նա առաջարկում է «Ընկեր, արի Ֆիլադելֆիա եկ! Դե լավ, ընդամենը հինգ ժամ է!» Նա լավ է ապրում եւ բենզինի ծախսերը չի հաշվում:

Հիմա զանգեց մյուս Սանյան, որի հետ մենք պատրաստվում ենք ինտերնետով շուրջերկրյա ճանապարհորդության: Ձայնից հիանալի տղա է + մենք երկուսս էլ 190 հասակ ունենք + նրա բյուջեն էլ է $1500 + նրան էլ է դուր գալիս ավտոբուսում գիշերելու գաղափարը: Բացի այդ, Սանյան պատրաստվում է իր հետ վերցնել 14.1" լեփթոփ եւ Canon PowerShot S5IS ֆոտոխցիկ, որը հայտնի է հիանալի տեսագրությամբ (4 մարտկոցով) Միայն պլյուսներ, կարճ ասած: Նույնիսկ հետաքրքիր է, թե ինչպես կստացվի ամեն ինչ - սովորաբար, երբ թվում է, թե ամեն ինչ հիանալի է, իրականում վատ է ստացվում... Ապրենք՝ կտեսնենք...

Առավոտյան կգնամ Ֆիլա, կնայեմ քնապարկ/ուսապարկ/ֆոտոխցիկ + կփորձեմ, թե ինչպիսին է դա՝ անհայտ քաղաք մեկ օրով, առանց քարտեզների եւ ինտերնետային նախապատրաստության =) Ինչու ծնողները չեն զանգում... ուու... =(

Օգոստոսի 17 - Ես գնում եմ! Գնացքում! Շուրջերկրյա ճանապարհորդության!! Այս ընթացքում շատ բան է պատահել, հիմա կհիշեմ...

Օգոստոսի 14

Ես գնացել էի Ֆիլադելֆիա: $2 ավտոբուս մինչեւ կայարան + $7 էլեկտրագնացք մինչեւ քաղաք: Ուզում էի գնել հանդերձանք եւ ֆոտոխցիկ: Ինտերնետով գտա զբոսաշրջային խանութ IGoldberg Army&Navy կարծես, ըստ ակնարկների շատ լավն է: Երկհարկանի, էժան, մեծ տեսականի, հենց կենտրոնում, City Hall-ի կողքին: Այն հեշտ գտա: Ճիշտ է, քաղաքը ինձ շատ վախեցրեց եւ լարեց - մարդիկ շատ են, անօթեւանները մուրացկանություն են անում, քաղաքը այնքա՜ն բարձր է!! Իրոք գլուխս պտտվում է եւ ընդհանրապես չեմ հավատում նրան, ինչ տեսնում եմ: Կողմնորոշվելը շատ անսովոր է, տարածության մեջ կորուստ է առաջանում =)) CityHall-ն էլ է շատ բարձր: Նաեւ ամեն ինչ շատ մաքուր է, եւ մարդիկ զվարճալի են =)

Արդեն աչքս դրել էի ուսապարկի եւ քնապարկի վրա, բայց չգտա անհրաժեշտ սանդալները եւ արդյունքում ոչինչ չվերցրեցի: Ուղեցույց հասարակական տրանսպորտով նույնպես չգտա, գրախանութներում միայն roadmap-ներ են: Կարճ ասած, տխրեցի, ժամանակն արդեն սեղմում է!

Լավ բաներից - մայրիկիս զանգեցի խանութից: Նրանց մոտ ամեն ինչ լավ է =) դե իմ մոտ էլ վատ չէ =) Հիանալի է! Նաեւ համեմատեցինք հանդերձանքի գները պետերբուրգյանների հետ:

Նույն օրը՝ օգոստոսի 14-ի երեկոյան, մտա մեր մոտակա էքստոնյան պլազա: Եվ այնտեղ EMS խանութում գնեցի եւ՛ ուսապարկ, եւ՛ փրփրապլաստ, եւ՛ սանդալներ! $207-ով ամեն ինչ, 15% եւ երկու 20% զեղչերով (առանց զեղչերի ուսապարկը արժե 165, սանդալները 80 եւ փրփրապլաստը 20$): Սուպեր: Բացի այդ, նրանք ունեն 30 օրյա free return policy! դե այն ինձ հազիվ թե պետք գա...

Իսկ հետո նույն պլազայում գնեցի ֆոտոխցիկ Walmart-ում: Ուզում էի A720, բայց այն չկար, ընդ որում վիտրինայում կա, անիծյալ: Մտածեցի եւ վերցրեցի A590 $178-ով + 2 գիգա քարտ (ավելի մեծ չկար) եւ մարտկոցներ: Ինչպես պարզվեց - հիանալի է, որ հենց A590 գնեցի, 720-ը հանել են արտադրությունից: Փիղի պես գոհ՝ տուն գնացի: Ընդամենը $450 ծախսեցի մի շարք օգտակար իրերի վրա:

Քնեցի, քնեցի 6 ժամ, հետո գիշերվա 2-ի մոտ արթնացա եւ գնացի Giant-ում նկարահանելու իմ զինակիցներին:

Օգոստոսի 15

Կրկին պլազա: Մոլում գնեցի մարտկոցներ, ութոտնուկ (եռոտանի տեսախցիկի համար), enloop մարտկոցներ եւ եւս մի հիանալի ուղեցույց գտա, Rough Guide to USA է կոչվում, 1330 էջ, քաղաքների քարտեզներ ՏՐԱՆՍՊՈՐՏՈՎ, ամբողջ հաճույքը $30 =/ Գնեցի երկհարկանի Barnes Noble Booksellers գրախանութում, այնտեղ էսկալատորներ կան եւ սեղաններ, որոնց վրա կարելի է թխվածքաբլիթի փշրանքներ թափել հենց գրքերի վրա, եւ սրճարան, լավ խանութ... Այնտեղ հանդիպեցի տատիկի, կրկին ինչպես երեկ - նա ամեն ինչ պատմում էր Կոլորադոյի, հնդկացիների, Օբամայի, ամերիկացիների մասին: Պետք է խոստովանել, որ նրա ուղեղը տեղն է... Հետո գնացի իմ ռեստորան, նկարահանեցի, թե մենք սովորաբար ինչով ենք այնտեղ զբաղվում =) Լավ մարդիկ կան այնտեղ, զվարճալի!

Ամբողջ գիշեր հավաքվում էի, թղթերը տեսակավորում: Դեն նետեցի չորս պարկ մակուլատուրա՝ բուկլետների, ժամանակացույցերի, չեկերի եւ այլնի տեսքով: Բոլոր հագուստներս լվացքի դրեցի: Զրուցեցի ընկերոջս՝ Իլյայի հետ, որը ապրում եւ աշխատում է Գրանդ Կանյոնում: Նա պատմեց, թե այնտեղ որքան հիանալի է եւ ինչպես կարելի է գիշերել հենց սեղանների վրա, եթե ունես քնապարկ: Իսկ ես, ըստ նախանշված պլանի, կունենամ =) Առավոտյան 6-ին ես անջատվեցի, քնեցի ինը ժամ:

Օգոստոսի 16

Արթնացա ցերեկվա 3-ին եւ հավաքվում էի, հավաքվում, դասավորում, հավաքվում... Արդյունքում Էքստոնի վերջին ավտոբուսները բաց թողեցի: Գիշերվա 11-ին ինձ վերցրեց Կիրիլը մեքենայով, նա աշխատանքից էր վերադառնում: Հաճելի է =)

Գնում ենք Մայքի տուն, պիցցա, կեսգիշերվա զրույցներ, հետո որոշում ենք գնալ զբոսնելու =)) Նախ կրիայի գետակ, ես առաջին անգամ տեսա իրական եղնիկ! Այդպիսի զվարճալի դեպք եղավ. ես դուրս եկա անտառ՝ փոքրիկ կարիքս հոգալու համար, ինչպես մենք էինք կարծում: Պարզվեց, որ դա ինչ-որ մեկի կալվածքն է... Պատկերացրեք զգացմունքներս, երբ հանկարծ անտառում շուրջբոլորը լույսերը միանում են, լսում եմ, որ մարդիկ են վազում, լապտերներով լուսավորում... «Արագ, արագ!!!» գոռում են ինձ տղաները: «Ի՞նչ եք ուզում այստեղ: Իմ որդու մո՞տ եք եկել» գոռում է տղամարդը: «Pitstop!» համեստորեն պատասխանում եմ ես մաքուր անգլերենով՝ կոճկելով կայծակաճարմանդը...

Տանը մենք վերջում ֆոտոսեսիա կազմակերպեցինք եւ առավոտյան ժամը վեցին պառկեցինք քնելու: Առավոտյան 10-ին արթնացա, ինչ-որ պատճառով առույգ եւ հանգստացած =) Այս տղաները՝ Կիրիլը եւ Սվետան, պարզապես ապշեցուցիչ են, նա պարաշյուտով ցատկել է, նա՝ կամրջից ռետինե պարանով: Համակրելի, զարգացած, հետաքրքիր: (Ինձ հետաքրքիր է, թե նրանց մաշկը ինչպես է երկուսի մոտ էլ այդքան մաքուր ստացվում?? =) Կարճ ասած, նրանք ինձ համար դարձան գրեթե հարազատ՝ ընդամենը երկու շաբաթ համատեղ անցկացրած ժամանակի ընթացքում: Ցերեկվա ժամը 1-ին նրանք մեկնում են, Կիրիլի մարզման ժամանակն է, նա ակրոբատ է եւ այստեղ պահպանում է մարզավիճակը, ցատկում է բատուտի վրա դահուկներով... 0_o

Չենք հրաժեշտ տալիս - հուսով եմ՝ այստեղ կվերադառնամ: Ֆիլադելֆիա գնացող էլեկտրագնացքը ցերեկվա 2:15-ին է, Մայքը ինձ կհասցնի: Շնորհակալություն քեզ, Մայք: