Հիմա ես գիտեմ ամեն ինչ Ռեհոբոթի հիմնական տեսարժան վայրերի մասին: Նախ՝ այնտեղ կա երեք առեւտրի կենտրոն, եւ դրանցից ոչ մեկում հարկեր պետք չէ վճարել: Ահա թե ինչպիսին է Դելավեր նահանգը: Երկրորդ՝ այնտեղ կան ջրային պարկեր, որտեղ կարելի է սահել ջրային սլայդներով: Երրորդ՝ այնտեղ են գտնվում ափի լավագույն ռեստորանները. այդպես է պնդում Ջեյնը, ում հետ հասցրել եմ զրուցել մեր ֆուրգոնների կայանատեղիի լողավազանի մոտ: Նա այնտեղ աշխատում է որպես փրկարար (չնայած լողավազանը մոտավորապես իմ լոգարանի չափ է), ընդ որում՝ այդ աշխատանքը նրան է անցել դստերից, որն ամռանը գալիս է այստեղ, քանի որ Ֆլորիդայում, որտեղ նա ապրում է, ամռանը շոգի պատճառով աշխատանք չկա: Հետո մենք գնացինք Մերիլենդ նահանգի Օուշեն Սիթի: Ես վարում էի ֆուրգոնը եւ շատ գոհ էի ինձնից, իսկ Լենան (այն նույնը՝ RTtax-ից) օգնում էր ինձ՝ գրի առնելով անցնող օբյեկտները: Այսպիսով՝ մի բենզալցակայան, որը, կարծում եմ, միայն այս ափին կա; «turtles crossing - next 20 miles» նշանը; փոթորիկներից ապաստարան՝ «safety» գրությամբ (ես սա առաջին անգամ եմ տեսնում!); ջրաշտարակ... Եվ այլն: Գլխավորն այն է, որ մի քաղաքը՝ ասենք Ռեհոբոթը, սահուն անցնում է մյուսին՝ Բեթանի Բիչին: Եվ երեւի ամբողջ ափն այդպիսին է: Իսկ հիմա նստած ուտում ենք crabcakes, որոնք այստեղ ամենուր են մատուցում, որովհետեւ մենք ծովափին ենք, եւ այստեղ թարմ ծովամթերք կա: Հանգստավայրային տրամադրությունը բարձրանում է: