Մեր հիանալի ամառը մենք պետք է անցկացնեինք Մասաչուսեթս նահանգի մայրաքաղաքի մոտակայքում՝ Քեյփ Քոդ թերակղզում, Սենդվիչ անունով մի փոքրիկ քաղաքում։
Այսպիսով, J-1 Visa-ն ստանալուց եւ ինքնաթիռի տոմսերը գնելուց հետո մենք սկսեցինք ակտիվորեն բնակարան փնտրել։ Էհ, եթե մենք հաստատ իմանայինք, որ այդքան փոքր եւ այն ժամանակ J-1 ուսանողների համար ոչ այնքան հայտնի վայրում կայքերի միջոցով բնակարան գտնելը բավականին դժվար է, մենք, իհարկե, որոնումները կսկսեինք գոնե մի քանի ամիս շուտ։ Հնարավոր է՝ հասցնեինք վիզա ստանալու պահին արդեն «ուսումնասիրել» ամերիկյան բոլոր կայքերը կամ գրել ընկերուհուս ամերիկացի ծանոթներին (իսկ նա, հավատացեք, նրանց հետ ծանոթացել էր անցյալ ամառ՝ Քեյփ Քոդում նույն ծրագրով աշխատելիս)՝ ամառվա համար բնակարան գտնելու հարցում օգնություն խնդրելով։ Բայց ես սովոր եմ հավատալ՝ ամեն ինչ, ինչ տեղի է ունենում, միշտ դեպի լավն է։ Եվ դրանում ես, իհարկե, համոզվեցի ավելի ուշ։ Քանի որ մենք նախապես սենյակ կամ տուն չէինք գտել, բարեբախտաբար, ընկերուհուս քույրը համաձայնեց մեզ ժամանակավորապես ընդունել։ Սակայն մենք չէինք կարող ամբողջ ամառ մնալ նրա տանը, որովհետեւ, նախ՝ դժվար կլիներ ամեն օր աշխատանքի հասնել՝ ունենալով միայն հեծանիվ :) (նա մեր աշխատավայրից հեռու է ապրում), եւ երկրորդ՝ մենք, այնուամենայնիվ, ցանկանում էինք ավելի շատ ինքնուրույնություն եւ անկախություն։ Այդ պատճառով ծրագրի սկզբում մենք DS-2019 ձեւաթղթում նշեցինք քրոջ բնակության վայրը, քանի որ պատրաստվում էինք սկզբում ապրել նրա մոտ։ Հետագայում, երբ արդեն Ամերիկայում էինք եւ ծանոթների միջոցով գտանք մեր բնակարանը, մենք փոխեցինք հասցեն IEC.Exchange կայքում։
Այսպիսով, ընդամենը երկու շաբաթ անց մենք ծանոթացանք մի անհավանական մարդու՝ տանտիրուհու հետ, ով մեզ համար դարձավ ավելին, քան պարզապես տանտեր, այլ իսկական ընկեր եւ աջակից ամեն ինչում (թեեւ, ինչպես պարզվեց ավելի ուշ, ամերիկացիների մեծամասնությունը շատ հոգատար եւ մարդասեր է)։ Սենյակի համար մենք վճարում էինք ամսական 500$ մեկ անձի համար (շաբաթական 125$), հաշվի առնելով, որ կարող էինք օգտվել բացարձակապես ամեն ինչից։ Մեր տրամադրության տակ էին եւ՛ խոհանոցը՝ բոլոր պարագաներով, եւ՛ լվացքի մեքենան՝ չորանոցով, եւ՛ առանձին լոգասենյակը, եւ՛ հյուրասենյակը՝ հեռուստացույցով, համակը եւ շեզլոնգները բակում եւ շատ ավելին։ Բացի այդ, նա շատ հաճախ մեզ տանում էր այնտեղ, որտեղ անհրաժեշտ էր, ինչպես նաեւ հաճույքով ցույց էր տալիս Սենդվիչի հայտնի վայրերը։
Միջին հաշվով, Ամերիկայում բնակարանների գները տատանվում են շաբաթական 90$-ից 150$ մեկ անձի համար։ Ամեն ինչ կախված է նահանգից եւ քաղաքից։ Օրինակ՝ Օռլանդոյում (Ֆլորիդա) կարելի է աշխատակիցների համար նախատեսված հյուրանոցում (նույն J-1 ուսանողների համար) սենյակ վարձել մեկ անձի համար 130$-ով։ Իսկ Նյու Ջերսիում, օրինակ, բնակարանի գինը 95-115$ է։ Կան նաեւ գործատուից բնակարան վարձելու տարբերակներ։ Որոշ գործատուներ բնակարանը տրամադրում են բոլորովին անվճար, իսկ ոմանք գանձում են խորհրդանշական վճար, օրինակ՝ շաբաթական 50$։
