Այս տարի ցանկանում էի Սան Ֆրանցիսկոն այրել, հողին հավասարեցնել եւ նորից կառուցել։

Անարդարացիորեն շատ գումար, ուժ եւ, ամենացավալին՝ ժամանակ վատնվեց։ Այստեղ պետք է գալ միայն մեքենայով, հակառակ դեպքում դուք ռիսկի եք դիմում կորցնելու ձեր ողջ ուժն ու ցանկությունը զառիթափ փողոցներում։

Արեւը այրում էր մաշկս եւ ոչնչացնում տրամադրությունս։ Քնից բացի, ոչինչ չէի ուզում։ Եվ միայն իմ ու Տեմայի սերը մայրամուտների հանդեպ ստիպում էր շարժվել։ Եվ դա քաղաքի մասին լավագույն հիշողությունն էր։

Հետո մենք հասանք հանգստության եւ գեղեցկության կղզյակ՝ Սաուսալիտո։ Զբոսանավեր եւ մառախուղի միջով երեւացող լեռներ, գինի եւ ուտելիք։ Էլ ի՞նչ է պետք։

Բայց մենք սպասում էինք, թե երբ վերջապես կփախչենք։ Գեղեցիկ տեսարաններն ու բուն գաղափարն այլեւս չէին ուրախացնում մեզ։ Այդ պատճառով, այս անգամ ես հասկացա, որ կվերադառնամ միայն շրջակայք