Լաս Վեգասը շլացուցիչ լույսերի եւ գունաթափ ստվերների քաղաք է։ Եվ ամեն ինչում այդպես է։ Փայլող լույսերը հարեւանություն են անում անշուք շենքերի հետ, ստրիպ-բարերի ցուցանակները՝ մանկական հագուստի խանութների, իսկ աշխույժ գիշերային կյանքը՝ հոգնած կեսօրյա դատարկության հետ։

Նրա հետ ծանոթությունը սկսվեց մուտքի մոտ գտնվող լեռից գիշերային քաղաքի տեսարանով։ Հսկայական հարթավայրը բաբախում է պողոտաների ուղիղ գծերով, հյուրանոցների լույսերով, հսկայական ցուցանակներով եւ տիեզերական աշտարակներով՝ հեռվում միաձուլվելով կուրացնող հորիզոնական գծի մեջ։ Լաս Վեգասը դողում է հարյուր հազարավոր մարդկանց մտքերի եւ ցանկությունների էլեկտրական լարումից։ Եվ դուք ակամա սկսում եք զգալ այդ վայրի, անխուսափելի ռիթմը՝ հասկանալով, որ ձեր առջեւ լեգենդ-քաղաք է...

Դա գիշերվա ժամը 4-ի կողմերն էր, ուստի հետո հյուրանոցում կիսաքուն վիճակում գրանցվելն ու քնելն էր։) Առավոտյան պարզվեց, որ մեքենան փչացել է, վերանորոգման վրա մոտ 4 ժամ ծախսվեց, եւ հետո մեկնեցինք քաղաքը հետազոտելու։ Մեր աղջիկները Գրանդ Կանյոնից առաջ մի քանի օր անցկացրել էին այնտեղ, այնպես որ նրանք հաստատ գիտեին, թե ուր պետք է գնալ։ Մենք էլ գնացինք)

Իմ խորին հիասթափությանը (իսկ գուցե ոչ միայն իմ), Վեգասը այնպիսին չէր, ինչպիսին պատկերացնում ես։ Ներսից՝ դա լույսերով ու շքեղությամբ լի քաղաք չէ, այլ բավականին ամայի քաղաք՝ ընդամենը մեկ գլխավոր փողոցով, որի վրա ամեն ինչ տեղակայված է։ Ընդ որում՝ տեղակայված է ոչ թե այնպես, որ շնչահեղձ լինես աչքիդ ընկնողից, այլ միմյանցից պատկառելի հեռավորության վրա։ Ինձ համար, ով գիշերը սպասում էր խեղդվել լամպերի եւ նեոնային ցուցանակների լույսի մեջ, գիշերային լուսավորությունը բացահայտորեն քիչ էր։ Բայց չշտապենք առաջ ընկնել։

Առավոտից (այսինքն՝ ցերեկը) մենք գնացինք զննելու հյուրանոցները, որոնք միաժամանակ նաեւ խաղատներ են եւ առեւտրի կենտրոններ։ Խաղալու համար մեզանից անձնագրեր էին պահանջում, այնպես որ այստեղ կեղծ ID-ները, երեւի, չեն անցնում։ Ես 21 տարեկան չէի, ուստի նստած էի ջարդված տաշտակի (մեքենայի=)) մոտ եւ թերթում էի մարմնավաճառների գովազդային թերթիկները, որոնք այստեղ բաժանում են մեքսիկացիները, քանի որ մարմնավաճառությունը թույլատրված է)) Ընդ որում՝ բաժանելիս նրանք թերթիկով հարվածում են իրենց ձեռքին՝ ուշադրություն գրավելու համար, եւ այդ պատճառով քաղաքի կենտրոնի որոշ հատվածներ վերածվում են կսմիթային գործիքներ նվագողների մրցույթի)))

Ընդհանրապես, Վեգասի ողջ հնարքը հյուրանոցների մեջ է, մասնավորապես՝ նրանում, որ դրանք բոլորը տարբեր թեմաներով են, եւ ամենուր կան իրենց խաղատները եւ իրենց շոուները, քայլիր, զննիր ինտերիերները եւ ընտրիր ցանկացածը։ Կա հյուրանոց ծովահենների մասին, կա Վենետիկի, Դիսնեյի, արաբական արեւելքի մասին եւ այլն։ Ընդհանուր առմամբ, մոտավորապես 15-20 նորմալ հյուրանոց կա։

Առաջին հերթին գնում ենք Treasure Island հյուրանոց՝ արեւադարձային թեմա, շուրջբոլորը բուսականություն, լողավազան եւ նուդիստական լոգարան։ Եթե բախտներդ բերի, կարող եք մտնել VIP-լողավազան՝ ձեւացնելով, որ այստեղ եք ապրում։ Աղջիկների մոտ դա ստացվել էր նախորդ օրը, ընդ որում՝ միանգամից մի քանի հյուրանոցում, ասում են՝ Treasure-ում ամենալավն է։ Բայց մեզ մոտ չստացվեց՝ վեց ռուսներից միեւնույն է՝ սենյակի բանալիներ պահանջեցին))) Նաեւ այստեղ ամեն ժամ՝ ժամը 6-ից սկսած, ծովահենների մասին ջրային շոու են ցուցադրում։ Շոուն այնքան էլ լավը չէ, երեւում է, որ մարդիկ բացահայտորեն ալարում են, այնպես որ ժողովուրդը որոշակի տարակուսանքով ցրվում է, բայց դա հասկանալի է՝ անվճար է, չէ՞))

Հաջորդ հյուրանոցը՝ Կեսարը, այնտեղ հռոմեական խճանկարներ են, ծաղկամաններ, մի շարք խանութներ եւ այլն։ Հետո Սահարան՝ արաբական ոճ եւ հիանալի բուֆետ (շվեդական սեղան) $12-ով։) Ճաշից հետո՝ Վենետիկ։ Հետաքրքիր է իր արտաքին տեսքով (Վենետիկի Դոժերի պալատի գրեթե ճշգրիտ պատճենը, կարելի է այնպես նկարել, որ չտարբերես=))) եւ նրանով, որ կարելի է գոնդոլայով զբոսնել՝ պալատի ներսում եւ դրսում, բայց դա արժե մոտ $20։ Աղջիկները նախորդ օրը զբոսնել էին, ասացին, որ ներսում զբոսնելն այնքան էլ լավը չէ, այնպես որ եթե լինեք՝ փորձեք դրսում։ Ներսում՝ կրկին խանութներ եւ ռուլետկայի ավտոմատներ։

Արեւը սկսեց մայր մտնել, եւ ժողովուրդը հյուրանոցների իրենց զով, հարմարավետ սենյակներից ձգվեց դեպի զվարճանքներ։ Ստրատոսֆերա աշտարակ գնալու ճիշտ ժամանակն է!!! Գրեթե 300 մետր բարձրության վրա գտնվող դիտահարթակը եւ այնտեղի խելահեղ կարուսելը երկար ժամանակ տպավորություններ կթողնեն (եթե դուք ամուր մարդ եք) կամ շատ երկար ժամանակ, եթե աղջիկ եք))

Տեղափոխվում ենք հիմնական խաղատներ՝ «Նյու Յորք Նյու Յորք»՝ նյույորքյան փոքրիկ փողոցներով, սրճարաններով եւ այլն, Դիսնեյ՝ հսկայական եւ անվանը չհամապատասխանող Մինի տիկնիկներով, Casino Royale, որն իրականում ոչ թե ռոյալ է, այլ ռոյալիկ՝ իր չափերի պատճառով, Ցիրկ-Ցիրկ՝ զով ակրոբատներով, որոնք բոլորը ռուս եւ ուկրաինացի աղջիկներ են, Փարիզ՝ Էյֆելյան աշտարակով (բնօրինակից կրկնակի փոքր, նույնպես կարելի է բարձրանալ:)), Հաղթական կամարով եւ ֆրանսիական երաժշտությամբ եւ այլն։

Բայց ես գիտեմ մարդկանց, որոնց համար այս ամենը հիմարություն է թվում Բուրգի համեմատ։ Ասում են՝ դրանից ուղիղ դեպի տիեզերական անդունդ է հարվածում աշխարհի ամենահզոր լուսարձակը։ Մուտքի առջեւ՝ սֆինքսներ են, իսկ ներսում՝ խիստ ոճ, որը ինչ-որ բանով հիշեցնում է Խորհրդային Միությունը։ Այստեղ նույնպես ամեն ինչ հսկայական է եւ քառակուսի։ Տիտանիկի մասին հիանալի ցուցահանդես կա՝ կարելի է մտնել այնտեղից, որտեղ նրանց ելքն է (խանութի միջով) եւ չվճարել $25:) Այս ցուցահանդեսում կան աուդիոձայնագրություններ, որոնք վերակառուցում են նավի վրա տեղի ունեցածը, կործանման պատմությունը, ուղեւորների եւ անձնակազմի անձնական իրերը, ողբերգության սարսափելի վիճակագրությունը, երբ զոհվեցին գրեթե բոլորը, ովքեր լողում էին երրորդ կարգով, եւ փրկվեցին նրանք, ովքեր լողում էին առաջինով...

Այստեղ նաեւ «Տեսնել՝ հասկանալու համար» ցուցահանդեսն է՝ մասնատված դիակներով, կարծես դա ավելի լավ է օգնում հասկանալ ինքդ քեզ։ Չգիտեմ, չեմ տեսել))))

Եվ, վերջապես, հավանաբար Լաս Վեգասի ամենահայտնի (եւ ոչ զուր) խորհրդանիշը՝ Բելաջիոյի երգող շատրվանները, որոնք շիթերով հասնում են մինչեւ 8-րդ հարկ։ Նվագում են յուրաքանչյուր 10 րոպեն մեկ՝ մինչեւ երեկոյան 11-ը, տարբեր մեղեդիների ներքո, ուստի մի ալարեք եւ դիտեք մեկ անգամ հյուրանոցի տեսարանով (կարելի է Էյֆելյան աշտարակից), իսկ մյուս անգամ՝ հյուրանոցից այդ նույն աշտարակի տեսարանով։ Շիթերը թռչում են, միահյուսվում, կազմում բարդ ներդաշնակ պատկերներ եւ ցրվում սառեցնող մշուշով։ Ձեզ դուր կգա)) Ցավոք, ֆոտոխցիկն այդ ժամանակ արդեն անջատվել էր, իսկ նկարները գողանալ չեմ ուզում։ Ինտերնետում նայեք, թե ինչպիսին է, եթե ուզում եք) օրինակ՝

Դե այսպես։ Մարմնավաճառները տեսնված են եւ զանգահարված (հե, հետաքրքիր երկխոսություն էր=), ռուլետկա եւ ավազակ խաղացված են, հագուստ եւ հուշանվերներ գնված են (դրանք այստեղ մեգաէժան են Walmart-ում, ցանկացած տեղականում) - այնպես որ առաջ դեպի վաղվա օրը։

Իսկ վաղը՝ հանգիստ բնության գրկում՝ Զիոն եւ Բրայս Կանյոն այգիներում...