Երկրորդ օրը իսկապես վատ սկսվեց։ Մեր չվերթը չեղարկեցին։ Ամենահետաքրքիրն այն է, որ այն չեղարկվել էր փոթորկի պատճառով... Ամեն ինչ հավանական կթվար, եթե նրանք թռիչքից երկու օր առաջ էլեկտրոնային փոստին նամակ չուղարկեին (դե, մենք այդքան հաճախ չենք ստուգում փոստը, ինչ էլ անեք)։ Այդ ե՞րբ սինոպտիկները դարձան այնքան ճշգրիտ, որ 3 օր առաջ կանխատեսեցին փոթորիկը եւ չեղարկեցին մեր չվերթը։

Բայց սա դեռ ամենը չէ։ Տորթի վրայի բալն այն էր, որ մենք հաջորդ օրվա համար ոչ փոքր գումարով ատրակցիոնների այգու տոմսեր էինք գնել, եւ հաջորդ օրվա թռիչքը մեզ չէր փրկի

Ավիաընկերության աշխատակիցների հետ սարսափելի վիճելուց հետո (այո, հիմա ես անգլերենով էլ եմ կարողանում սարսափելի հայհոյել)՝ նրանք մեզ ուղիղ չվերթ գտան։ Խնդիրն այն էր, որ այն Ֆիլադելֆիայից էր, եւ գրանցումը ավարտվում էր մեկ ժամից, մինչդեռ Ֆիլադելֆիա ճանապարհը 1,5 ժամ է...

Դե, այստեղ մենք փորձարկեցինք մեր ողջ բախտը եւ որոշեցինք ռիսկի դիմել։ Գրանցման փակումից 3 րոպե առաջ մենք հասանք (հսկայական շնորհակալություն վարորդին, ով կարողացավ խախտել ամեն ինչ, որպեսզի մենք հասցնենք)։ Այդպես մենք թռանք Լոս Անջելես։ Խելահեղ հոգնած, խելահեղ քաղցած եւ այնքան խելահեղ երջանիկ։

Եվ գնացինք զբոսնելու։