Կալիֆոռնիան գինու խոշոր մատակարար է։ Այնտեղ արտադրվում է երկրի խաղողի մոտ 90%-ը եւ գինեգործական արտադրանքի ավելի քան 80%-ը։

Կալիֆոռնիայում առաջին խաղողի այգիները հայտնվել են 17-րդ դարի վերջին, սակայն խաղողագործությունը սկսել է զարգանալ 100 տարի անց, երբ եվրոպացիները Կալիֆոռնիա բերեցին խաղողի 300 տեսակ (մոտ 100 հազար տնկի)։

Արդյո՞ք այն իսկապես այդքան լավն է։ Մենք որոշեցինք ինքներս գնալ եւ ստուգել։ Սան Ֆրանցիսկոյին ամենամոտ խաղողագործական գոտին Նապա հովիտն է (Napa Valley)։ Այն համարվում է աշխարհի լավագույն գինեգործական շրջաններից մեկը։

Ամենահետաքրքիրն այն է, որ խնդիրը հենց գինու մեջ չէ, այլ այն, որ մենք այն այդպես էլ չփորձեցինք)) Մոռանալով հրաշալի օրենքի մասին, որը գործում է յուրաքանչյուր նահանգում՝ ալկոհոլը թույլատրված է միայն 21-ից բարձր անձանց (մենք 19 տարեկան ենք), մենք պարզապես նայեցինք, թե ինչպես են գինի համտեսում մեր ավտոբուսի հարեւանները եւ գնացինք դեպի խաղողի այգիները...

Թփուտներում մեկ ժամից ավելի անցկացնելով (այնտեղ խաղողի յուրաքանչյուր տեսակ առանձին է աճում, եւ մենք փորձեցինք գրեթե յուրաքանչյուրը), կարող եմ վստահությամբ ասել, որ յուրաքանչյուրը համով հստակ տարբերվում է մյուսից (ակնհայտ է)։ Ավելի թթու խաղողից ստացվում է ավելի չոր գինի, իսկ ավելի քաղցրից՝ քաղցր (ակնհայտ է [1])։

Հետաքրքիրն այն է, որ մեկ շշի համար նրանք պահանջում են 35 դոլարից սկսած, մինչդեռ Իտալիայում մենք անչափ համեղ գինի գնում էինք 2 դոլարով։ Մաքուր թալան