Պատկերացրեք. դուք փակում եք աչքերը, հաշվում մինչեւ երեք... մեկ, երկու, երեք։ Բացեք։ Անհավանական է, բայց արդեն 2039 թվականն է։ Դուք նայում եք շուրջը։ Ի՞նչ եք տեսնում։ Շուրջը մարդիկ են։ Նույննե՞րը, թե՞ ուրիշները։ Մեքենաներ։ Այո, կարծես թե դրանք փոխվել են։ Մատնահետքդ դնում ես դռանը, նստում ներս, մուտքագրում անհրաժեշտ տվյալները (թեեւ ինչո՞ւ տեքստ մուտքագրել, եթե կարելի է պարզապես ասել)։ «Եվա՛, տար ինձ տուն»։ «Երթուղին կառուցված է», - լսում ես պատասխանը։ Աթոռը ձեւափոխվում է՝ հարմարվելով քո կազմվածքին, գրկելով ձեռքերդ, գոտկատեղդ, կոնքերը։ Դու ապահով ամրացված ես։ Անվտանգությունը գլխավորն է։ Եվ դու վերջապես կարող ես հանգստանալ ծանր օրվանից հետո։ Ճանապարհի վրա կենտրոնանալու կարիք չկա, քանի որ մեքենան դու չես վարում, այլ ընդամենը ծրագրավորված մեխանիզմ է, իսկ դու դրա մի մասն ես։ Խցանումնե՞ր։ Ոչ մի խցանում չկա։ Դու մեծ, կանոնակարգված համակարգի մի մասն ես։ Ոչ թե ճանապարհ, այլ մեծ մագնիսական ժապավեն, որը տեղաշարժում է մեքենաները։ Իսկ ի՞նչ կասեք հետիոտների մասին։ Այժմ նրանց ուղիները չեն հատվում։ Նրանք ունեն իրենց ուղին՝ օդով։ Հատուկ ցանկապատված սալիկներ, որոնց վրա կանգնում են մարդիկ եւ թռչում ճանապարհային մայրուղիների վրայով։
Եվ ահա դու տանն ես։ Սկաները կարդում է քո դեմքից քո սեփական ID-կոդը՝ թույլ տալով մտնել ներս։ Իհարկե, լավ է, բայց միեւնույն է՝ առօրյա է... Ուզում ես ինչ-որ նոր, անսովոր բան... Ալիսայից խորհուրդ ես հարցնում. «Հնարավորություններ 2039-ի ուսանողների համար»։ «Մեկ վայրկյան...»։ Այսպես, Միջազգային փոխանակման կենտրոն։ Ի՞նչ հապավում է սա։ Գուգլում ենք։ Ահա, միջազգային ուսանողական փոխանակում, կարծես թե ինձ հարմար է։ Սեղմում ենք մկնիկը՝ ազդանշաններ՝ ուղիղ գիծ՝ Միջազգային փոխանակման կենտրոն՝ Ելենա՝ բարեւ ձեզ՝ պատմեք, թե ինչ կցանկանայիք։ «Էմմ... Այո, ես... Կցանկանայի աշխարհը տեսնել։ Բայց ես ուսանող եմ»։ «Հասկանալի է, - ասում է Ելենան, - նշանակում է՝ պետք է գնալ «Work and Travel USA» ծրագրով»։ Եվ Ելենան սկսում է պատմել. քո սենյակը կերպարանափոխվում է, նահանգ առ նահանգ դու բացահայտում ես Ամերիկան։ Տեսնում ես Ալյասկայի անհավանական լեռները, անծայրածիր Ատլանտյան օվկիանոսը, հովիտները, լճերը... Դու հիացած ես։ Կանգ առ։ Բայց սրանք ընդամենը նկարներ են։ Իսկ ինչպե՞ս է իրականում հեռավոր Ամերիկայում։ Այժմ քո սրտում ապրում է երազանք՝ բացահայտել Երկրի այդ ծայրը։
Առցանց հարցաթերթիկ՝ դուք հետաքրքրել եք նրանց՝ Skype-ով հարցազրույց։ Պատրաստվում ես, քանի որ պետք է ցուցադրես քո բոլոր կարողությունները՝ հայտնվելով իրական մոդելավորված աշխատանքային միջավայրում։ Քո սենյակը երբեմն շքեղ ռեստորանի խոհանոց է, երբեմն՝ թանկարժեք հյուրանոցի համար, երբեմն՝ շքեղ ակվապարկի փրկարարական խցիկ։ Տվյալ իրավիճակը եւ ակնթարթային որոշումը։ Շնորհավորում եմ։ Դու հրավիրված ես։ Բայց ամենասարսափելին դեռ առջեւում է՝ J-1 Visa ստանալը։ Պատկերացրեք, դուք պետք է անցնեք գլխից ոտք սկանավորող տվիչի ստուգում։ Ընթացակարգը նման է իրական բժշկական զննման, միայն թե՝ տիեզերական։ Ոչ մի հայտ։ Գալիս ես, կանգնում ճառագայթի տակ՝ կարդացվում է քո եւ քո անցյալի մասին ամբողջ տեղեկատվությունը։ Ի՞նչ փաստաթղթերի կեղծում։ Կողքին հյուպատոսների հանձնաժողովն է, որը տալիս է մեկ հարց. «Ո՞րն է ձեր ուղեւորության նպատակը»։ Դու հաստատ գիտես պատասխանը։ Թե՞ ոչ։ Սկսում ես կասկածել, հուզմունքն իր գործն արեց։ Մի բան ճզմում ես քեզնից։ Որոշումը կուղարկվի GOSUSLUGI-ի քո անձնական առցանց կաբինետ, որը տեղավորվում է ցանկացած գաջեթի մեջ եւ փոխարինում բոլոր տպագիր փաստաթղթերը։
Ահա թե ինչ, շատ շուտով դու կմեկնես զարմանալի ճանապարհորդության։ Դու սա երբեք չես մոռանա։ Իսկ գիտեի՞ր, որ սա իսկապես աշխատանքի եւ ճանապարհորդության համադրություն է։ Ծրագիրն աշխատում է շրջանաձեւ սկզբունքով. դու գալիս ես նահանգ, աշխատում ես մեկ շաբաթ, ապրում ես սովորական ամերիկյան ընտանիքում, իսկ հետո տեղափոխվում ես մեկ այլ նահանգ՝ փոխելով պաշտոնը եւ միջավայրը (48 շաբաթը 11 ամիս է, 48 նահանգ եւ 48 իրական ամերիկյան ընտանիք)։ Այո, այո, սա մեկամյա ծրագիր է այն ուսանողների համար, ովքեր հոգնել են առօրյայից, ցանկանում են դադար վերցնել, վերալիցքավորվել եւ իրականում տեսնել աշխարհը։ Առջեւում ընտանեկան կյանք է, աշխատանք, պարտականություններ, իսկ հիմա դու ազատ ես, եւ սա քո հնարավորությունն է։