2018 թվականի ամռանը ես որոշեցի հետ ստանալ ծրագրի համար ծախսված ամբողջ գումարը, քանի որ դրա մեծ մասը ինձ չէր վերադարձվել։ Ահա իմ խորհուրդը. նախքան գործակալություն ընտրելը, կշռադատեք բոլոր հնարավոր դրական եւ բացասական կողմերը։ Եվ առաջին հերթին, մի բացառեք այն փաստը, որ վիզան կարող են մերժել։ Իմ ժամանակ ես դա չարեցի, եւ արդյունքում ոչ ամառն Ամերիկայում, ոչ էլ գումարը։

Նույն տարվա սեպտեմբերին ես կրկին դիմեցի, բայց արդեն CMO-ի միջոցով։ Նրանց մասին լավ կարծիքներ կային, նրանք շուկայում են արդեն շատ տարիներ, եւ բոլոր պահանջները ինձ հարմար էին։ Ուզում էի նաեւ նշել, որ այս ծրագրին կարող են մասնակցել միայն 1, 2, 3-րդ կուրսի ուսանողները։ Այդ պահին ես 3-րդ կուրսի ուսանող էի։ Այս անգամ ես չէի կասկածում իմ որոշման մեջ, բայց վիզա չստանալու վախը դեռ հետապնդում էր ինձ։ Վերլուծելով իմ նախորդ սխալները՝ ես մտածեցի բոլոր կողմերի մասին։ Ունենալով փոքր փորձ՝ ես արդեն փորձում էի չձանձրացնել համակարգողներին, պարզապես հետեւում էի էլեկտրոնային փոստին ուղարկված հրահանգներին։ Որոշ պահերի ինձ այցելում էր այն զգացումը, թե ամբողջ աշխարհը դեմ է իմ Ամերիկա մեկնելուն, եւ մտքեր էին առաջանում հետ վերցնել փաստաթղթերը։ Բայց ի վերջո, ես ամեն ինչ հասցրեցի ավարտին։

Այո, կրկին հարցազրույցի օր, բայց բարեբախտաբար օրը արեւոտ էր, եւ առավոտից տրամադրությունս բարձր էր։ Իզուր չեն ասում՝ «Ինչպես սկսես օրը, այնպես էլ կանցկացնես»։ Այդպես էլ եղավ։ Դեսպանատունը, ստուգումները՝ ամեն ինչ երկրորդ շրջանով, արդեն ինչպես տանը։ Սկզբից լավ տրամադրվածություն կար, ոչ մի վախ եւ վստահություն անգլերենի հարցում։ Հարցազրույցն անցավ արագ եւ առանց ավելորդ հարցերի, միայն գործնական։ Եվ ահա վերջապես ես լսեցի այդ փափագելի «Your visa is approved»-ը, եւ սիրտս այնքան արագ բաբախեց երջանկությունից։ Հիմա կարող եմ համեմատել, որ սա ավելի լավ է, քան սիրո խոստովանությունը։ Եվ ես պարզապես դուրս թռա դեսպանատնից՝ գոռալով երջանկությունից։ Եվ այսպես, հպարտությամբ ուզում եմ ասել, որ փոքրիկ եւ միամիտ աղջկա երազանքը իրականացավ։