Չիկագոն իմ սերն է։ Այո, իմ սիրելի քաղաքը։ Մի քաղաք, որին ես սիրահարվեցի առաջին հայացքից։ Քաղաքը, որտեղից սկսվեցին իմ ճամփորդությունները Ամերիկայով։ Չիկագոն անչափ գեղեցիկ քաղաք է։ Ես այն համեմատում եմ Նյու Յորքի հետ, արտաքնապես դրանք շատ նման են, հավանաբար բարձրահարկ շենքերի մեծ քանակի պատճառով, բայց այն շատ ավելի մաքուր է եւ ոչ այնքան եռուզեռով լի։

Երբ ասում էի, որ ուզում եմ մնալ ապրելու Չիկագոյում, բոլորը պատասխանում էին. «Չիկագո՞, դու տեսե՞լ ես, թե այնտեղ ինչ քամիներ են»։ Եվ դուք սա ասում եք մի մարդու, ով ապրել է Աստանայում՝ խիստ ցրտերով։ Հավատացեք, դա ինձ չի կանգնեցնում։

Չիկագոյում ես վերցրեցի իմ մտերիմ ընկերներից մի քանիսին, ինչը այս ճամփորդությունը դարձրեց անմոռանալի։ Բայց նրանցից բացի, մենք հանդիպեցինք նաեւ մի քանի այլ J-1 մասնակիցների Ուկրաինայից եւ Ռումինիայից, որոնց հետ մենք լիարժեք զվարճացանք։

Գիտե՞ք, թե ինչ է պետք անպայման անել Չիկագոյում գտնվելիս։ Փորձել Deep dish pizza եւ բարձրանալ Willis Tower-ի 103-րդ հարկ։

Այս պիցցան պատրաստում են միայն Չիկագոյում, եւ այն անհավանական համեղ է։ Ի դեպ, իմ կյանքի ամենահամեղ պիցցաներից մեկն է։ Ես ձեզ ասում եմ որպես պիցցայի գիտակ։ Կա մի հաստատություն, այնտեղ պատրաստում են ամենահամեղ պիցցան Չիկագոյում, անպայման գնացեք։

Հասցե՝ 130E Randolph Street

Willis Tower-ը Չիկագոյի, եւ հավանաբար նաեւ Ամերիկայի ամենաբարձր աշտարակն է։ Տոմսի արժեքը 23$ է, բայց սա այն է, ինչի վրա չարժե խնայել։ Գիտեք Pinterest-ի բարձրահարկերի այն նկարները, այնպես որ դուք դրանք կտեսնեք ձեր սեփական աչքերով եւ ինքներդ կանեք այդպիսի նկարներ։ Եվ նաեւ հնարավորություն կլինի կանգնել թափանցիկ հատակի վրա։ Ես կարծում էի, որ դա այնքան էլ սարսափելի չէ, բայց...

Իսկ լսե՞լ եք, որ բոլոր երկնաքերերի մեջ կա երկնաքեր-բանտ։ Ես մինչ օրս չեմ կարողանում հասկանալ, թե ինչպես կարող է քաղաքի կենտրոնում բանտ լինել։ Ինձ այնքան հետաքրքիր էր, թե ինչ է կատարվում այդ շենքի ներսում, որ ես ուսումնասիրեցի այն սկզբից մինչեւ վերջ։ Եվ հանկարծ, 8-9-րդ հարկի պատուհանից մի բանտարկյալ սկսեց ձեռքով անել ինձ։ Դա ամենատարօրինակ եւ միեւնույն ժամանակ սարսափելի զգացողությունն էր։ Ես չկարողացա տեսնել նրա դեմքը, բայց տեսա նրա ուրվագիծը եւ սանրվածքը։ Երբ անցա կողքով, ինձ մոտ տհաճ տպավորություն մնաց։ Բայց իմ կարծիքով, արժե տեսնել եւ զգալ այդ հույզերը։

Եվ, իհարկե, գիշերը բաց մի թողեք Չիկագոյում գիշերային զբոսանքի հնարավորությունը։ Լույսերի այդպիսի քանակությունը ստեղծում է ռոմանտիկ մթնոլորտ։ Գնացեք առափնյա, զբոսնեք Միչիգան լճի մոտ։ Այն տպավորիչ չափեր ունի, իսկ ջուրը բյուրեղյա մաքուր է։ Հնարավոր է, որ դրանից հետո դուք էլ սիրահարվեք, ինչպես ես։