Ի՞նչ է «Offer»-ը: Ինչո՞ւ է այն անհրաժեշտ: Որտե՞ղ գտնել:

Բարեւ, սիրելի ընթերցող: Այս հոդվածում կնկարագրվի ԱՄՆ-ում աշխատանք փնտրելու իմ անձնական փորձը. ի՞նչ ծառայություններից եմ օգտվել, ի՞նչ դժվարությունների եմ բախվել, ի՞նչն է կարեւոր եւ ի՞նչը՝ ոչ աշխատանք փնտրելիս. հնարավո՞ր է արդյոք գտնել offer, եթե առաջին անգամ եք մեկնում ծրագրով:

Job offer-ը գործատուի կողմից աշխատողին աշխատանքի ընդունելու պաշտոնական առաջարկ է, որում նշվում են ապագայում կնքվելիք աշխատանքային պայմանագրի բոլոր էական պայմանները՝ պաշտոնը, աշխատավարձի չափը, պայմանները, աշխատանքային ռեժիմը, երաշխիքները, արտոնությունները եւ այլն:

InterExchange-ի համար Job offer-ը երկու էջանոց փաստաթուղթ է, որտեղ նշված են՝ աշխատողի ազգանունը եւ անունը, գործատուի անվանումը եւ հասցեն, գործատուի կոնտակտները, աշխատավարձը, գործատուի կողմից տրամադրվող ժամերի քանակը, վարձվող աշխատողի պարտականությունների նկարագրությունը, ինչպես նաեւ աշխատողի համար բնակարան տրամադրելու հնարավորության մասին տեղեկատվությունը: Այս հիմնական կետերը շատ կարեւոր են, հենց այդ պատճառով անհրաժեշտ է դրանք կարդալ եւ ստուգել, որպեսզի ապագայում աշխատանքային պահերի հետ կապված խնդիրներ չառաջանան: Ուշադրություն դարձրեք նաեւ գործատուի կողմից բնակարան տրամադրելու նշանին: Եթե այն դրված է, եւ գործատուն ձեզ բնակարան է տրամադրում, ապա offer-ի հաջող հաստատումից հետո կարող եք այլեւս ոչինչ չփնտրել: Եթե նշանը չկա, ապա անհրաժեշտ է նախապես բնակարան գտնել, քանի որ հյուպատոսությունում ձեզ ամենայն հավանականությամբ կհարցնեն, թե որտեղ եք ապրելու, եւ կխնդրեն պատմել բոլոր նրբությունների մասին՝ որքա՞ն արժե բնակարանը, հեռո՞ւ է արդյոք աշխատավայրից, ինչպե՞ս եք այն գտել եւ այլն:

Այն բանից հետո, երբ ստանում եք Job offer-ը, այն անհրաժեշտ է բեռնել հովանավորի կայք, իմ դեպքում՝ InterExchange: Offer-ը բեռնելուց հետո հովանավորը ստուգում է ձեր աշխատանքը ծրագրի պայմաններին համապատասխանության համար: Ստուգման գործընթացում հովանավորը հեռախոսով կապվում է գործատուի հետ եւ եւս մեկ անգամ համաձայնեցնում բոլոր պայմանները: Եթե աշխատանքը բավարարում է բոլոր պահանջներին, ապա offer-ը հաստատվում է:

Job offer ստանալու մի քանի տարբերակ կա.

• Job offer-ի գնում այն գործակալությունից, որի միջոցով ձեւակերպում եք բոլոր փաստաթղթերը.
• Job offer-ի գնում երրորդ անձանցից, որոնք առաջարկում են իրենց ծառայությունները (ընկերներ, VKontakte-ի համայնքներ, կայքեր եւ այլն).
• Job offer-ի ինքնուրույն որոնում:

Ծրագրին մասնակցության առաջին տարում ես անմիջապես բացառեցի աշխատանքի ինքնուրույն որոնման, ինչպես նաեւ երրորդ անձանցից offer գնելու տարբերակները, քանի որ անփորձ էի եւ վախենում էի խաբեությունից: Offer-ը գնեցի գործակալությունից 300 դոլարով: Դա մոտավորապես այսպես էր տեղի ունենում: Ինձ ցույց տվեցին աշխատանքի առկա առաջարկները, պատմեցին աշխատանքի վայրի եւ աշխատավարձի մասին, հարցրեցին իմ ակնկալիքների մասին եւ դրանց համապատասխան՝ առաջարկեցին գործատու: Այնուհետեւ ես կանխիկ վճարեցի 300 դոլար եւ այլեւս երբեք չհիշեցի offer-ի մասին: Գործակալությունն ինքնուրույն ուղարկեց փաստաթղթերը հովանավորին եւ վերահսկեց offer-ի վավերացման գործընթացը: Այնուհետեւ ես ստացա ծանուցում այն մասին, որ offer-ը հաջողությամբ հաստատվել է, եւ ես կարող եմ հանգիստ լինել:

Այս եղանակի առավելությունները.

• ձեւակերպման հեշտություն՝ ձեզ հարկավոր չէ զբաղվել փաստաթղթերով, խնդիրներ առաջանալու դեպքում շփվել հովանավորի հետ.
• խաբեության բացակայություն՝ գործակալությունից offer գնելով՝ դուք երաշխիքներ եք ստանում, որ offer-ը հաջողությամբ կանցնի ստուգումը, գործատուն այն չի մերժի, իսկ ժամանելուն պես դուք կստանաք այն, ինչ գրված էր ձեր պայմանագրում.
• ստուգված գործատու՝ հաճախ գործակալությունը գործատուների հետ համագործակցում է ոչ թե մեկ տարի, ուստի կարող է ձեզ պատմել աշխատանքի բոլոր նրբությունների մասին, որոնք բացահայտվել են ծրագրի նախորդ մասնակիցների կողմից.
• ցանկացած խնդիրների դեպքում դուք միշտ կարող եք դիմել գործակալությանը.
• գործակալությունների առաջարկած offer-ները ստանդարտ են, հենց այդ պատճառով հյուպատոսի մոտ ԱՄՆ-ում ձեր աշխատանքի վերաբերյալ հարցերը քիչ կլինեն:

Այս եղանակի թերությունները.

• դուք պետք է վճարեք offer-ի համար.
• ճկունության բացակայություն՝ հաճախ գործակալությունն ունի ստանդարտ վայրերում ստանդարտ աշխատանքների սահմանափակ հավաքածու, որտեղ դուք կհանդիպեք ձեզ նման շատ փոխանակման ուսանողների, ինչը, ի դեպ, կբարդացնի երկրորդ աշխատանք գտնելը.
• հաճախ գործակալության առաջարկած բոլոր offer-ները ներառում են գործատուի կողմից տրամադրվող վայրում պարտադիր բնակվելու կետը:

Այսպիսով, կարելի է ասել, որ այս եղանակը հիանալի է սկսնակների, ինչպես նաեւ այն մարդկանց համար, ովքեր չեն սիրում փորձարկումներ անել: Դուք կստանաք ստանդարտ, ստուգված աշխատանք եւ բնակարան, ինչպես նաեւ հանգստություն ձեր ապագա ամռան վերաբերյալ:

Հաջորդիվ խոսենք երկրորդ եւ երրորդ եղանակների մասին:

Երկրորդ եւ երրորդ եղանակները ես միավորում եմ, քանի որ կցանկանայի դրանք դիտարկել իմ անձնական օրինակով:

Փոքրիկ նախապատմություն: 2017 թվականի աշնանը ԱՄՆ-ից վերադառնալով՝ ես հաստատ որոշեցի, որ ուզում եմ նորից գնալ, եւ որ այս անգամ կփորձեմ ամեն ինչ ինքս անել եւ նվազագույնի հասցնել փաստաթղթերի ձեւակերպման գործընթացի ծախսերը:

Աշխատանքը որոշեցի փնտրել ինտերնետում: Կարդացի եւ դիտեցի տեսանյութեր, թե ինչպես են դա արել այլ մասնակիցներ, եւ սկսեցի որոնումը:

1. Craigslist.org եւ այլ կայքեր:

Craigslist-ը «avito» կայքի ամերիկյան անալոգն է, որտեղ օգտատերերը վաճառում են իրեր եւ փնտրում ծառայություններ: Հաճախ այս կայքում կարելի է գտնել աշխատանքի բավականին լավ առաջարկներ: Գրում եք թափուր աշխատատեղը, քաղաքը, սեղմում «գտնել» եւ վերլուծում արդյունքները: Յուրաքանչյուր հայտարարության մեջ նկարագրված է առաջարկվող աշխատանքը, ինչպես նաեւ տրված են հայտարարությունը տեղադրած անձի հետ ուղղակի կոնտակտները:

Այլ կայքերում աշխատանքի սկզբունքը նման է:

Կազմելով ռեզյումե՝ ես սկսեցի բացել հարյուրավոր նման հայտարարություններ եւ նախապես պատրաստված տեքստը ուղարկեցի գործատուներին փոստով: Իմ հաշվարկներով՝ ես ուղարկեցի մոտ 70 նման նամակ: Եվ սկսեցի սպասել պատասխանի:

Արդյունքները ամենաարդյունավետը չէին: Իմ նամակներին պատասխանեց գործատուների մոտ 10%-ը, որոնցից կեսը խնդրեց զանգահարել իրենց բջջային համարին եւ բոլոր մանրամասները քննարկել կենդանի զրույցի ժամանակ: Սա ինձ չէր բավարարում: Մնացած գործատուները կամ առաջարկում էին անձամբ հանդիպել իրենց գրասենյակում, կամ ասում էին, որ չեն աշխատում օտարերկրյա ուսանողների հետ, եւ սա իրենց առաջին փորձն է:

Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքի նման որոնումը ինձ ոչ մի արդյունք չտվեց: Քանի որ ամերիկացի գործատուները հաճախ չգիտեն Work and Travel ծրագրի գոյության մասին (եթե աշխատանք եք փնտրում ոչ հայտնի վայրում. ես փնտրում էի Կալիֆոռնիայում) եւ չեն ցանկանում զբաղվել լրացուցիչ փաստաթղթերով:

• Ուզում եմ նշել, որ «Craigslist»-ը հիանալի կայք է, եթե աշխատանք կամ բնակարան եք փնտրում եւ արդեն ժամանել եք նահանգներ: Այս կայքը ինձ մեկ անգամ չէ, որ օգնել է: Հետեւաբար, խորհուրդ եմ տալիս այն պահել էջանիշներում եւ թողնել մինչեւ ամառ:

2. VKontakte-ում offer վաճառողներ

Չստանալով անհրաժեշտը՝ ես որոշեցի offer ձեռք բերել VKontakte-ում այն մարդկանցից, ովքեր զբաղվում էին դրանով ոչ մեկ տարի եւ ունեին կարծիքներ ու փորձ: Ինձ թվում էր, որ նման գործարքը ավելի շահավետ կլինի, քան գործակալությունից գնելիս, եւ ես կկարողանամ խնայել գոնե հարյուր դոլար:

Ես գրեցի մոտ տասը վաճառողի՝ նույն հարցով: Ես փնտրում էի երկու offer Արեւմուտքում՝ առանց բնակարանի: Ի զարմանս ինձ՝ նրանցից ոչ մեկը չկարողացավ ինձ հետաքրքիր բան առաջարկել.

• բոլոր offer-ները ԱՄՆ-ի Արեւելքում էին.
• գրեթե բոլորը J-1-ի համար հայտնի քաղաքներում էին.
• 80%-ում պետք էր ապրել գործատուի բնակարանում:

Ինձ ավելի զարմացրեց գինը: Այն սկսվում էր 300 դոլարից եւ ավարտվում 500 դոլարով: Այսինքն՝ ոչ մի տնտեսության մասին խոսք անգամ չկար, offer-ները հաճախ ավելի թանկ էին, եւ դա հիմնավորվում էր բարձր աշխատավարձերով եւ լավ վայրերով: Սա ինձ ընդհանրապես չէր համապատասխանում, եւ ես շարունակեցի աշխատանք փնտրել ինքնուրույն:

3. Աշխատանքի որոնում քարտեզների միջոցով

Մեկ այլ եղանակ, որի մասին լսել էի, քարտեզների միջոցով աշխատանք փնտրելու եղանակն էր: Մեխանիկան պարզ է՝ բացում եք Google maps կամ Apple maps, գտնում եք փոքր քաղաք կամ գյուղ, այնտեղ գտնում եք տարբեր սրճարաններ, ռեստորաններ, խանութներ եւ գրում եք գործատուներին փոստով:

Ընդհանուր առմամբ, սա նույնիսկ ավելի հեշտ էր, քան «Craigslist»-ի միջոցով աշխատանք փնտրելը: Համակարգչի վրա բացում եք քարտեզները, այնուհետեւ բրաուզերում բացում եք 30 ներդիր՝ տարբեր հաստատություններով, եւ բոլորին անընդմեջ գրում եք շաբլոն նամակ:

Արձագանքները, Craigslist-ի համեմատ, ավելի շատ էին: Գործատուները, հատկապես հյուրանոցները, պատասխանում էին փոստին, ինչ-որ բան հարցնում էին, խնդրում էին ավելին պատմել իրենց մասին եւ այլն. ընդհանուր առմամբ, հետաքրքրություն կար: Բայց, ցավոք, այս հետաքրքրությունը չվերածվեց ավելի մեծ բանի, եւ ոչ մի գործատու չցանկացավ ինձ հեռակա կարգով աշխատանքի ընդունել: Ոմանք կոնկրետ InterExchange-ի հետ չէին աշխատում, իսկ ոմանք էլ սկզբունքորեն չէին ցանկանում զբաղվել հովանավորներով: Առավելագույնը, ինչ ստացա, նահանգներ ժամանելուն պես ինձ աշխատանքի ընդունելու խոստումներն էին:

Այսպիսով, այս եղանակը, թեեւ հավաքեց հետադարձ կապ, բայց չկարողացավ լուծել աշխատանք փնտրելու իմ խնդիրը: Հնարավոր է՝ պետք էր ավելի շատ ժամանակ հատկացնել, իսկ հնարավոր է՝ ինձ պարզապես չբախտավորեց:

Ամփոփելով՝ ուզում եմ ասել, որ աշխատանքը, այնուամենայնիվ, ինքս գտա, բայց դա ինձանից խլեց մոտ մեկ ամիս: Վերջիվերջո, ես հորինեցի որոնման իմ եղանակը, որի շնորհիվ հաջողվեց Կալիֆոռնիայում գտնել offer՝ առանց բնակարանի: Իսկ հիմա կցանկանայի նշել, որ ԱՄՆ-ում աշխատանք փնտրելը ավելի շատ ձանձրալի, քան բարդ գործընթաց է: Այստեղ մեծ դեր է խաղում բախտը, ինչպես նաեւ գործատուի՝ շփման գնալու պատրաստակամությունը: Չէ՞ որ փոքր քաղաքներում ապրող եւ Work and Travel ծրագրի մասին երբեք չլսած շատ գործատուների համար օտարերկրյա ուսանողին աշխատանքի ընդունելը նոր եւ չյուրացված գործընթաց է: Նրանցից շատերը պարզապես չեն ցանկանում զբաղվել դրանով, քանի որ գրեթե ոչինչ չգիտեն աշխատել ցանկացող ուսանողի մասին, եւ փաստաթղթերի ձեւակերպման վրա ժամանակ ծախսելը նրանց աչքերում կարող է ռացիոնալ չլինել:

Չնայած դրան՝ ես կցանկանայի բոլորին խորհուրդ տալ փորձել աշխատանքը գտնել ինքնուրույն: Որոնման գործընթացում դուք կիմանաք շատ նոր թափուր աշխատատեղեր, որոնք կարող էր ձեզ չառաջարկել ձեր գործակալությունը, ինչպես նաեւ ընդհանուր առմամբ ավելի լավ կծանոթանաք այն վայրին, որտեղ փնտրում եք: Եվ նույնիսկ եթե որոնումը հաջողությամբ չավարտվի, դուք կիմանաք, թե ինչի համար եք գումար վճարել, եւ offer-ի ընտրությանը կվերաբերվեք լրջորեն, այլ ոչ թե այնպես, ինչպես ես էի անում ծրագրին մասնակցության առաջին տարում:

https://vk.com/away.php?to=http%3A%2F%2Fwww.craigslist.org%2F