Ձեզ հետ ջրատաքացուցիչ (kipyatilnik) վերցրեք։
Հիշում եմ, թե ինչպես լսեցի մեծերի խորհուրդը եւ ԱՄՆ մեկնելիս ինձ հետ վերցրեցի շիլաներ, թեյեր, Doshirak եւ արագ պատրաստվող պյուրե։
Խնայելու իմ պլանը չաշխատեց։ Եռացրած ջուր էր պետք։ ԱՄՆ-ում հարմար է այն, որ ցանկացած արագ պատրաստվող ուտելիք կարելի է տաքացնել միկրոալիքային վառարանում։ Բայց ես դա չէի ուզում։ Մտքիս մեջ կար այն համոզմունքը, որ միկրոալիքային վառարանում ջուր եռացնելը վնասակար է։ Մինչ օրս չգիտեմ՝ դա ճիշտ է, թե ոչ, բայց այդ միտքը մնացել է։
Ես սկսեցի էլեկտրական թեյնիկ փնտրել եւ բախվեցի մեծ խնդրի։ ԱՄՆ-ում դրանք չկան։ Կան թանկարժեք սուրճի մեքենաներ, իսկ ավելի մասնագիտացված խանութներում կարելի է գտնել գազօջախի վրա տաքացվող թեյնիկներ։ Վերջ։
Չեմ մոռանա, թե ինչպես շրջեցի մոտ 15 խանութ, եւ թեյնիկի առկայության մասին իմ ստանդարտ հարցին տեսնում էի խորհրդատուի լայն ժպիտն ու զարմացած հայացքը։ eBay-ում կամ Amazon-ում թեյնիկները նույնպես հազվադեպ էին եւ բավական թանկ էին։
Ընդհանուր առմամբ, այդ ամառը մնացի առանց թեյնիկի, իսկ հաջորդ տարի ինձ հետ վերցրեցի «Ստեղծված է ԽՍՀՄ-ում» հպարտ գրությամբ ջրատաքացուցիչ։
Խնդրում եմ, մի կրկնեք իմ սխալները։ Հաջողություն։

