Ընկերս առաջարկեց խոսել մեր ապագայի մասին։ Ես կես ժամ անդադար խոսեցի լազերների, չիպերի եւ ուժային դաշտերի մասին։ Կարծես թե ես լիովին չհասկացա նրա հարցը...
Լավ, իսկ եթե լուրջ, 2039 թվականը շատ շուտով կգա, եւ մենք աչք թարթելու ժամանակ անգամ չենք ունենա։ Տատիկս մի անգամ ասաց ինձ, որ իր երիտասարդության տարիներին ժամանակը սողում էր, հիմա այն քայլում է, իսկ շատ շուտով այն կթռչի։ Սա կապված է տեղեկատվության հսկայական հոսքի հետ, որը տարեցտարի ավելի ու ավելի է ծանրանում մեր վրա։ Այժմ մենք տեղեկատվական հասարակություն ենք։ 2039 թվականին մենք կդառնանք գերտեղեկատվական հասարակություն։ Եթե համեմատաբար վերջերս գիտելիքների եւ ինչ-որ տվյալների համար գնում էին գրադարաններ, ուսումնասիրում գրքեր, իսկ հիմա ամեն ինչ կարելի է պարզապես գուգլել, ապա 2039 թվականին, կարծում եմ, մարդկանց գլխում կտեղադրեն միկրոչիպեր, որոնց վրա հնարավոր կլինի ներբեռնել ցանկացած տեղեկատվություն։ Ավելի հարմար կլինի, համաձա՞յն եք։ Անմիջապես ասեմ, 2039 թվականին պատերազմներ չեն լինի։ Գլոբալիզացիան կհասնի այնպիսի մակարդակի, որ քաղաքական վեճերն ու տարաձայնությունները կվերանան, հասարակությունը կդառնա բացարձակ հանդուրժող եւ խելամիտ։ Զարգացած երկրների եւ երրորդ աշխարհի երկրների միջեւ տարբերությունը կանհետանա։ Հասարակությունը կհասնի գիտակցության այնպիսի աստիճանի, որ կհասկանա, որ ուժերը, գումարը, ռեսուրսները պետք է ծախսել ոչ թե սպանությունների, այլ աշխարհը բարի եւ կատարյալ դարձնելու փորձերի վրա։ Լազերները, ատոմի տրոհումը, քիմիական մշակումները կդառնան ոչ թե նուրբ զենք, այլ մարդու կյանքը պարզեցնելու միջոց...
Կետը լողում է էգի շուրջը եւ հանդիմանանքով ասում. — Որքա՜ն երկրներ, հարյուրավոր բնապահպանական կազմակերպություններ, ականավոր քաղաքական առաջնորդներ, միլիոնավոր մարդիկ — բոլորը պայքարում են, որպեսզի մեր տեսակը գոյատեւի, իսկ դու ինձ ասում ես՝ գլուխս ցավում է...
Ինչ վերաբերում է էկոլոգիային, ապա այս հարցն արդեն իսկ սրված է. «Ի՞նչ անել ջերմոցային էֆեկտի հետ, որի պատճառով սառցադաշտերը հալվում են եւ որի պատճառով արեւի լույսը սկսում է այրել ամեն կենդանի բան։ Ի՞նչ անել տոննաներով թունավոր չվերամշակված աղբի հետ, որը զբաղեցնում է հարյուր հազարավոր պոլիգոններ եւ թունավորում հողերը։ Ի վերջո, ինչպե՞ս փրկել անհետացող ամենասիրուն պանդաներին եւ այլ հրաշալի կենդանիներին»։ Հայտարարում եմ՝ 2039 թվականին մարդը կօգտագործի միայն վերականգնվող էներգիայի աղբյուրներ, ինչպիսիք են արեւի լույսը, քամին եւ ջուրը։ Բոլոր տները կհագեցվեն վակուումային աղբատարներով՝ Ֆինլանդիայի օրինակով։ Եվ մարդն ինքը կցանկանա հոգ տանել էկոհամակարգերի պահպանման մասին, այնպես որ նրա ձեռքից եւս մեկ թուղթ չի ընկնի գետնին...
Գիտնականները վերջնականապես եկել են այն եզրակացության, որ Տիեզերքից Երկրի հետ շփումների բացակայությունը հաստատում է դրանում բանական քաղաքակրթությունների առկայությունը։
Ընդհանուր առմամբ, սա նույնպես կատակ է, իրականում ես մարդկանց անբանական էակներ չեմ համարում։ Ընդհակառակը, նրանք այնքան բանական են, որ չեն սահմանափակվում միայն մեր սիրելի մոլորակի յուրացմամբ. նրանք նայում են ավելի հեռու, փնտրում են արտամոլորակային տարածքը նույնպես յուրացնելու ուղիներ։ Ի՞նչ կա այնտեղ։ Արդյո՞ք այնտեղ կա կյանք կամ կյանքի համար մասամբ պիտանի պայմաններ։ Ինչպե՞ս է ամեն ինչ կառուցված։ Մարդիկ ծարավ են ճշմարտության՝ գուցե դաժան, բայց վայրենաբար հետաքրքիր եւ հուզիչ։ 2039 թվականին տիեզերական թռիչքը կլինի սովորական գործ, ճանապարհորդության էկզոտիկ տեսակ։ Կկառուցվեն տիեզերական ճանապարհորդության 3 հիմնական բազաներ՝ Լուսին, Մարս եւ Գանիմեդ։ International Exchange Center-ը կօգնի մարդկանց ճանապարհորդել ոչ միայն Երկրի բոլոր երկրներում, այլեւ տիեզերքում։ Այն կառաջարկի շրջագայություն դեպի Գանիմեդ՝ Յուպիտերի արբանյակը, որի վրա կա օվկիանոս (իսկական ջուր), կավային նստվածքային ապարներ եւ բազմաթիվ միկրոօրգանիզմներ։ Այո, 2039 թվականին International Exchange Center-ում կկառուցվի մարդու կենսագործունեության կարգավորված, տեխնոլոգիական եւ բացարձակ անվտանգ համակարգ նույնիսկ այն վայրում, որտեղ ջերմաստիճանը -150 °C է։ Այժմ Work and Travel USA ծրագրով ուսանողները կկարողանան թռչել աշխատելու Գանիմեդ, հետազոտություններ անցկացնել, աշխատել զբոսաշրջիկների համար ժամանցի եւ սննդի ոլորտում...
Իսկ ի՞նչ ես անելու դու 2039 թվականին, — կհարցնեք դուք։ Իհարկե, ներդրումներ կատարել International Exchange Center-ում, — կպատասխանեմ ես։ Չէ՞ որ 2019 թվականին Ամերիկա կատարած ուղեւորությունը թույլ կտա ինձ անգլերենս հասցնել կատարելության, կսերմանի այնպիսի որակներ, ինչպիսիք են ինքնուրույնությունը, վճռականությունը եւ անկախությունը, եւ ինձ սկիզբ կտա հաջող բիզնես կառուցելու համար։ 2039 թվականին ես կլինեմ միլիարդատեր-բարերար, որն օգնում է International Exchange Center-ին (քանի որ այն մի անգամ օգնել է ինձ) մյուս մարդկանց ավելի երջանիկ դարձնելու հարցում...