- Դրդապատճառ։
Անմիջապես ասեմ, որ Ամերիկա գնալու հատուկ ցանկություն չունեի։ Ես ճանապարհորդելու սիրահար չեմ, իսկ գումարն այն ժամանակ ինձ այնքան էլ պետք չէր։ Ամբողջ ազատ ժամանակս նվիրում էի նախագծերիս (կարդացեք՝ ստարտափներին), իսկ այնտեղ այլ բնույթի խնդիրներ են։
(աշխատում էի ղեկավարիս ամառանոցում)
Կյանքս բավականին միապաղաղ էր, ուստի երբ իմ համալսարանի հաջողակ շրջանավարտներից լսեցի, թե ինչպես է Work and Travel-ը օգնել նրանց այլ կերպ նայել աշխարհին, կառչեցի այդ գաղափարից, քանի որ վաղուց փոփոխությունների կարիք ունեի, մի բան, որը կթարմացներ հայացքներս։ Սա ինձ դրդեց բազմաթիվ հոդվածներ կարդալ ուղեւորության մասին։ Եվ, ավաղ, մենք բոլորս էլ գումարի հանդեպ թուլություն ունենք, ուստի երբ իմացա մինչեւ 10 հազար դոլար վաստակելու հնարավորության մասին, շատ տպավորվեցի, բայց ոչ այնքան գումարով, որքան պարզապես թվով։ Ինձ համար մեծ եւ նոր թիվ։
(բանկոմատը որոշ ժամանակ չէր աշխատում, եւ ստիպված էի կանխիկ պահել)
Բայց 10 հազարը մնում էր ընդամենը թիվ։ Այդ գումարի կարիքը չկար, ճանապարհորդելու կարիք չկար, չէի ուզում գնալ, բայց գիտեի, որ այդ փոփոխությունները շատ կարեւոր են, հավանաբար ոչինչ ավելի կարեւոր չէ, քան մեկ ամառը նման ուղեւորության վրա ծախսելը։ Այնպես որ, ընթերցող, եթե դեռ մտածում ես, ապա մտածիր փոփոխությունների մասին, կյանքումդ նոր եւ վառ իրադարձության մասին, ստիպիր քեզ գնալ, իսկ գումարը հաճելի մոտիվատոր է, որով կարելի է ճնշում գործադրել ինքդ քեզ վրա։
- Հավաքներ։
Դե ինչ, սկսենք գործակալության գրասենյակից։
Անմիջապես սփոյլեր. այնտեղ ոչ ոք ձեզ Ամերիկայի մասին ոչինչ չի պատմի (միայն տեխնիկական տվյալներ)։ Եվ դեսպանատան հարցազրույցին չեն պատրաստի։ Հիմնականում նույն պատճառով. նրանց գիտելիքները շատ միջին են եւ վիճակագրական, անհատական մոտեցում չկա, հատուկ գիտելիքներ նույնպես։ Այնպես որ, տեղեկատվություն մի սպասեք, ինքներդ պատրաստվեք։
Ընդհանուր առմամբ, գրանցվեցի, ընտրեցի ինքնուրույն offer փնտրելը։ Բայց ես ծույլ մարդ եմ, ձգձգեցի եւ վերջնաժամկետից երկու շաբաթ առաջ նոր սկսեցի ինչ-որ բան անել՝ offer գնել կողքից 450 դոլարով։ Այս մասին կպատմեմ հաջորդ գլխում։
Գործակալությունից offer մի պատվիրեք։ Նրանց offer-ները ձեզ տալիս են առավելագույնը 12 դոլար (կամ նույնիսկ 8-10 դոլար) դրույքաչափ, ինչը շատ քիչ է։ Կողմնորոշվեք 15-20 դոլարի վրա։ Սրանք ավելի քան իրատեսական դրույքաչափեր են։
(ընկերություններից մեկի կայքի տեքստը, սա նույնիսկ ուղեւորության ծախսը չի փակում)
Հետո վիզան։ Ես ինչ-որ կերպ շատ լուրջ չվերաբերվեցի, ասես՝ ինձ վիզա չտալու ոչ մի պատճառ չկա, իսկ արդյունքում առաջին անգամ տապալվեցի։ Այսինքն՝ կամ համակերպվել կորստի (350 (ծրագիր)+450 (offer)+160 (հարցազրույց)) 960 դոլարի հետ եւ ամառն անցկացնել Մինսկում, կամ փորձել երկրորդ անգամ՝ ռիսկի դիմելով կորցնել եւս 160 դոլար։ Իրականում որոշումը ծանր էր, քչերին էին վիզա տալիս կրկնակի դիմելիս։
Կրկին գործակալությունների մասին։ Չգիտեմ, թե ձեր մոտ ինչպես կլինի, բայց ինձ շատ քիչ տեղեկատվություն տվեցին կրկնակի դիմելու մասին։ Այնտեղ ոչ ոք ձեզ չի քաշի, գաղափարներ չի տա, թե ինչպես անցնել հարցազրույցը, տեխնիկան ձեզ հետ չի քննարկի։ Այնպես որ, ամեն ինչ ձեր ձեռքերով։
(Նորին մեծություն՝ Հարվարդ)
Ինչպես գրել էի, ես գումարի կորստի համար պատասխանատվության ուժեղ զգացում չունեի, ինձ մոտ զայրույթ էր առաջացնում այլ բան. «Ինձ՞։ Ինձ վիզա չտվեցին՞։ Ինչպե՞ս համարձակվեցին»։ Եվ այդ ազարտով՝ «Ես դեռ ցույց կտամ այս դեսպանատանը» մտքերով դիմեցի երկրորդ անգամ։ Իհարկե, ոչ պարզապես, ես շատ կոշտ էի պատրաստվել, այս մասին կլինի առանձին գլուխ։
Հետո տոմսերը։ Գնել եմ ուշ, հունիսի տասնականներին կարծեմ։
Ձեր գործակալությունը տեսականորեն պետք է լավ պատմի ձեզ, թե ինչպես ընտրել տոմսեր։
Քանի որ գործը քննաշրջանի ժամանակ էր, իսկ սա իմ առաջին ուղեւորությունն էր Ամերիկա, ուստի որոշեցի վերցնել «ուղիղ» տոմսեր՝ Մինսկ-Փարիզ-Բոստոն եւ հետ նույնպես։ 800 դոլար տվեցի։
Ափսոսում եմ միայն մեկ բանի համար. ուղեւորությունից հետո Եվրոպայում ճանապարհորդելու ժամանակ չկար։ Ինձ հետաքրքրում էին մի քանի վայրեր Գերմանիայում, Նիդեռլանդներում եւ այլն։ Գրպանումս այդքան գումար կար, իսկ տոմսերի պատճառով ես նույնիսկ Փարիզը չտեսա (2 ժամ տարանցում)։
(Լուսանկար մթնոլորտի համար)
Ընդհանուր առմամբ, ահա եւ նախապատրաստության վերջը։ Հետո կպատմեմ վիզայի եւ offer-ի մասին։
