Երբ դուք մեկնում եք Work and Travel ծրագրով, դուք ստանում եք J-1 Visa: Սա աշխատանքային վիզա է մի քանի ամսվա համար, որը սովորաբար գործում է մինչեւ սեպտեմբեր: Իմ ռեստորանի անունը White Dolphin է, այստեղ օրիգինալ անվանումների հետ կապված խնդիրներ կան, ամեն անկյունում կան սրճարաններ, ռեստորաններ, հյուրանոցներ, եւ գրեթե յուրաքանչյուր անվան մեջ առկա է dolphin բառը: Սովորական ամերիկյան ռեստորան է՝ հայտնի բուրգերներով, ֆրիով եւ շատ համեղ չիզքեյքերով:

Ես աշխատում եմ որպես մատուցողուհի ռեստորանում, թեեւ իմ հետաքրքիր կարիերան սկսել եմ բասերից: Մատուցողուհու հետ ամեն ինչ պարզ է, բայց ո՞վ է բասերը: Ամերիկայում հաճախորդին սովորաբար սպասարկում է երեք հոգի, իսկ մեզ մոտ այդ ամենի համար պատասխանատու է մեկ մատուցող: Պատվերն ընդունում է մատուցողը, ուտելիքը բերում է ռաները, իսկ սեղանից ամեն ինչ հավաքում եւ նորից սպասարկում է բասերը, ինչով ես, ըստ էության, զբաղվում էի մինչեւ վերջերս: Սա շատ հոգնեցուցիչ աշխատանք էր, աշխատավարձը՝ ժամում 5$, գումարած թեյավճարները (յուրաքանչյուր մատուցողից ստացվող թեյավճարների 18%-ը): Իմ ուղեւորության նպատակներից մեկը լեզվի մակարդակը բարձրացնելն էր: Այդ պատճառով ես շատ էի ուզում աշխատել հենց որպես մատուցողուհի, եւ արդեն երկու շաբաթ է, ինչ աշխատում եմ այդ պաշտոնում: Մատուցողուհուն վճարում են ժամում մոտ 3$, հիմնական եկամուտը թեյավճարներն են: Սկզբում անչափ վախենում էի, որ հանկարծ ինչ-որ բան չհասկանամ կամ շփոթեմ պատվերները եւ այլն: Սկզբում ամեն ինչ էլ լինում էր, բայց դուք ինքներդ էլ հասկանում եք, որ առանց պրակտիկայի հնարավոր չէ: Մարդկանց մեծ մասը շատ ընկերասեր եւ բարյացակամ է, նրանք հաճախ ակցենտից լսում են, որ ես տեղացի չեմ, եւ եթե հանկարծ ինչ-որ բան չեմ հասկանում, միշտ կարելի է խնդրել նրանց ցույց տալ ցանկալի ուտելիքը մենյուում: Հաճախ հարցնում են՝ որտեղի՞ց եմ: Այնպես որ, Բելառուսի մասին այստեղ նույնիսկ չեն էլ լսել, ստիպված եմ լինում բացատրել, որ դա, պարզվում է, Եվրոպայի կենտրոնն է, բայց երբ հոգնում եմ, ասում եմ, որ Ռուսաստանից եմ (հարցերն այլեւս չեն առաջանում):

Ես ուզում էի ռեստորանում աշխատել ամբողջ օրը, բայց գործատուս չի կարող ինձ շաբաթական 40 ժամից ավելի տրամադրել, ուստի ստիպված էի երկրորդ աշխատանք փնտրել: Ծանոթներիցս մեկն ինձ առաջարկեց հյուրանոցում հաուսքիփերի աշխատանք: Երկրորդ օրն արդեն ուզում էի ազատվել աշխատանքից, դրա համար ունեի իմ պատճառները: Բայց ես հիանալի ղեկավար ունեմ եւ բավականին լավ աշխատավարձ՝ ժամում 11$ + թեյավճարներ (զբաղված օրերին): Այդ պատճառով ես այս աշխատանքին երկրորդ հնարավորություն տվեցի եւ չփոշմանեցի:

Այս պահին աշխատում եմ առավոտյան 9-ից մինչեւ մոտավորապես 13/14:00-ն հյուրանոցում եւ 15/17:00-ից՝ ռեստորանում: Եթե աշխատանքների միջեւ ուժ եւ ժամանակ եմ ունենում, առաջին հերթին վազում եմ օվկիանոս: Շաբաթվա ընթացքում մի քանի ազատ օր եմ ունենում, սովորաբար գնում ենք լողափ, շոփինգի, երեկոյան ընթրում ենք որեւէ նոր վայրում, հեծանիվներ քշում: