Այս պատմությունը այնքան էլ պայծառ չի սկսվում, որքան կավարտվի։ Ո՞վ գիտի, թե երբ եւ ինչպես կավարտվի ամեն ինչ։
2018 թվականի հոկտեմբերն է, ես որոշում եմ, որ պարտադիր պետք է մասնակցեմ Work and Travel USA ծրագրին։ Որոշում եմ, որ երկրորդ անգամ թույլ չեմ տա ինձ բաց թողնել Ամերիկա մեկնելու հնարավորությունը։ Ինչո՞ւ երկրորդ։ Որովհետեւ ժամանակին ուզում էի մասնակցել Flex ծրագրին, բայց վախեցա, ինքս էլ չգիտեմ՝ ինչից։
Եվ այսպես, որոշում եմ, որ պետք է լեզվի իմացությունս կիրառեմ գործնականում։ Ի վերջո, 4 տարեկանից իզուր չեմ սովորում, չէ՞։ Դիմում եմ իմ քաղաքում IEC-ի ներկայացուցչին, նա օգնում է ինձ ձեւակերպել բոլոր փաստաթղթերը։ Բայց կարծես ինձ վրա սեւ նշան լինի, ամեն փաստաթուղթ ստիպված եմ լինում վերաձեւակերպել, որովհետեւ անընդհատ սխալներ եմ թույլ տալիս։ Ես անչափ անհանգստանում եմ եւ մտածում, որ այս ամենը իզուր է։ Բայց հանձնվելը իմ բնավորության գիծը չէ։ Որոշում եմ գնալ մինչեւ վերջ։
Էլեկտրոնային փոստիս ուղարկված աշխատանքի տարբերակներից մեկը ինձ դուր եկավ։ Որոշված է, ես թռչում եմ Մինեսոտա։ Ի՞նչ գիտեի Մինեսոտայի մասին։ Հսկայական քանակությամբ լճեր։ Անհավանական բախտս բերեց գործատուիս հետ, նա առաջին րոպեներից անհանգստանում էր ինձ համար։ Գրանցվում եմ դեսպանատան հարցազրույցի, մեկնում Մոսկվա։ Հանդիպում եմ ընկերներիս հետ եւ հիանալի ժամանակ անցկացնում։ Խորհուրդ! Ձեզ մի ծանրաբեռնեք հարցազրույցի մասին մտքերով, հանգստացեք, ամեն ինչ հիանալի կլինի։
Գնում եմ դեսպանատուն, հերթում բոլորը վախեցած են, վերընթերցում են հարցերի «ՃԻՇՏ» պատասխաններով հսկայական քանակությամբ էջեր։ Այդ ժամանակ մտածեցի, թե ինչպե՞ս են ուսանողները ուզում կանխատեսել սպաների հարցերը։ Մի խոսքով, ես ոչ մի «ճիշտ» պատասխան չէի փորձարկել։ Դեսպանատան շենք մտնելուց առաջ մեզ խնդրում են հանձնել հեռախոսները։ Հեռախոսս տալիս եմ մի կնոջ, որը հերթում կանգնած էր դստեր հետ։ Ի դեպ, շնորհակալություն ձեզ։
Դեսպանատան ընթացակարգով ոչ ոքի չեմ զարմացնի։ Ամեն ինչ ստանդարտ է, բացի իմ հարցազրույցից, որը այսպիսի տեսք ուներ.
- Առաջի՞ն անգամ եք Ամերիկա գնում։
- Այո։
- Մինեսոտա՞ եք գնալու։
- Այո։
- Բրոշյուրը կարդացե՞լ եք։
- Այո։
այստեղ սպայի հետ ծիծաղեցինք իմ հակիրճության վրա - Ի՞նչ եք սովորում համալսարանում։
- Ուսուցիչ։
- Հաստատված է։
Դեսպանատան շենքում եւ՛ արցունքներ կային, եւ՛ ծիծաղ, բայց դա արդեն առանձին պատմություն է։ Դուրս եմ գալիս դեսպանատնից եւ հասկանում, որ մի քանի օրից ես Ամերիկայում եմ լինելու։ Ի դեպ, սա երբեք իմ նվիրական երազանքը չի եղել, բայց նպատակ էր։
7 օր անց ես նստած էի ինքնաթիռում, գոհ, բաց քննաշրջանով։ Առաջիկա մի քանի ամիսներին կրթաթոշակ չեմ ստանալու, բայց դա խնդիր չէ։
Խորհուրդ! Ձեզ հետ գրքեր վերցրեք, անընդհատ հեռախոսի մեջ լինել չեք կարող, գումարած՝ պետք է մարտկոցը խնայել։ Գրքերը շեղվելու հիանալի տարբերակ են։ Անձամբ ես դրանցից մի քանիսն ունեի՝ ռուսերենով, ֆրանսերենով, որի համար Ամերիկայում անչափ կարոտում էի։ Եթե երկու լեզու եք սովորում, անպայման վերցրեք մի քանի ստեղծագործություն երկրորդ լեզվով։
Իսկ հետո ամեն ինչ սխալ ընթացավ։

