Վաղը մենք մեկնում ենք Նյու Յորք։ Եվ հանկարծ հասկացա, որ դեռ չեմ պատմել Վաշինգտոնի մասին։ Նախ՝ Վաշինգտոնը շատ հարմար է զբոսաշրջիկների համար։ Ամենակարեւոր վայրերը գտնվում են միմյանցից քայլելու հեռավորության վրա։ Մուտքը դեպի շատ վայրեր անվճար է, ուստի ցանկանում ես հնարավորինս շատ տեղ այցելել։ Ճարտարապետությունը շատ է տարբերվում ամերիկյան քաղաքների մեծ մասից, գրեթե երկնաքերեր չկան։ Զգացողությունն այնպիսին էր, կարծես Եվրոպայում լինեի, հիշեցի Փարիզը, նույնքան հարմարավետ ու հաճելի էր։ Մենք Վաշինգտոնում էինք երկու օր։ Այս ժամանակը լիովին բավարար է հիմնական տեսարժան վայրերը տեսնելու համար։ Իհարկե, մենք չմտանք Սպիտակ տուն եւ չկարողացանք ներթափանցել Պենտագոն։ Բայց իմ մեծ զարմանքին՝ դա հնարավոր է անել։ Սպիտակ տուն այցելելու համար պետք է գրանցվել երկու ամիս առաջ, իսկ Պենտագոն՝ ոչ ուշ, քան կես տարի առաջ։

Իմ սրտին ամենից շատ դիպավ Կապիտոլիումը (զարմանալի չէ)։ Ամեն տարի Կոնգրեսի հայտնի շենք է այցելում մոտ 4,5 միլիոն զբոսաշրջիկ։ Կապիտոլիումում կա ընդհանուր առմամբ 540 սենյակ, բայց զբոսաշրջիկները կարող են տեսնել ընդամենը 2-ը։ Առաջին եւ երկրորդ հարկերում գտնվում են Կոնգրեսի գրասենյակները, իսկ երրորդը զբաղեցնում են Ներկայացուցիչների պալատը, Ռոտոնդան եւ Սենատը։ Կապիտոլիումում էքսկուրսիաները բացարձակապես անվճար են։

Կապիտոլիում հասնելը բոլորովին դժվար չէ։ Երկրի գլխավոր շենքը գտնվում է Վաշինգտոնի կենտրոնում, եւ քաղաքի բոլոր գլխավոր փողոցները տանում են դեպի այն։ Գիշերը այն հատկապես վեհաշուք է երեւում, դիմացը գտնվում է ծառուղին, որը տանում է ուղիղ դեպի Վաշինգտոնի հայտնի հուշարձանը։ Շուրջբոլորը գեղեցիկ սիզամարգեր են, որտեղ կարելի է պիկնիկ կազմակերպել՝ հիանալով գեղեցիկ մայրամուտով։