Երկու շաբաթ անց ես հեռացա Ուոքերից՝ նամակներ թողնելով բոլոր այն մարդկանց, ում հասցրել էի սիրել։

Անդրեյի հետ ավտոբուսով հասանք Մինեապոլիս։ Ժամանման օրը պայմանավորվեցի մեր ռեստորանի մատուցողի հետ սրճարանում նստել եւ քաղաքը շրջել, Կոբին ինձ ցույց տվեց Մինեապոլիսի եւ Սենթ Փոլի շրջակայքը։ Մենք աներեւակայելի համեղ պաղպաղակ կերանք, իսկ հաջորդ օրն անցկացրեցի Արիելի հետ՝ մի աղջիկ, ով համաձայնել էր ինձ անվճար հյուրընկալել իր տանը։ Մենք այցելեցինք Մինեապոլիսի պատկերասրահներ, կարծես թե ոտքով անցանք ամբողջ քաղաքը։ Ի դեպ, առաջին օրը Արիելը տվեց ինձ իր բնակարանի բանալիները, իսկ ինքը գնաց ընկերոջ մոտ գիշերելու, որպեսզի, ինչպես ինքն ասաց, «ինձ չշփոթեցնի»։

Խորհուրդ! Օգտվեք CouchSurfing ծառայությունից, դուք կկարողանաք մեծ գումար խնայել, տեսնել քաղաքը տեղացու աչքերով, բայց ընտրեք հյուրընկալողին ուշադիր եւ զգույշ, ընտրեք ձեզ հարմար տեղադրությունը։ Անպայման ուշադրություն դարձրեք այն արձագանքներին, որոնք արդեն ունի ձեր ընտրած հյուրընկալողը։

Երեկոյան ես մեկնեցի Չիկագո, որտեղ ինձ դիմավորեց մեկ այլ հյուրընկալող՝ Օմարը։ Առավոտյան ժամը 6-ին մենք նստած էինք Միչիգան լճի ափին եւ դիտում էինք արեւածագը։ Հետո մենք զբոսնեցինք քաղաքում, իսկ հետո գնացինք նրա բնակարան։ Ես կարծում էի, որ Արիելի բնակարանից ավելի լավը չի լինի, բայց սա մի ուրիշ բան էր՝ Չիկագոյի կենտրոն, 17-րդ հարկ, համայնապատկերային պատուհաններ, պատշգամբ, որտեղ մենք նախաճաշում էինք։

Երեք տղաները նախաճաշ պատրաստեցին, իսկ ես միայն դիտորդ էի։ Նախաճաշից հետո մենք ֆիլմ դիտեցինք։ Օմարը հետաքրքրվեց, թե արդյոք ունեմ այն վայրերի ցանկը, որոնք ուզում եմ տեսնել, իմ ցանկը բաղկացած էր ընդամենը երկու թանգարանից։ Նա ինձ ցույց տվեց Չիկագոն, բացատրեց բոլոր առեւտրի կենտրոնների եւ թանգարանների տեղադրությունը, իսկ հետո ես գնացի Չիկագոն ինքնուրույն ուսումնասիրելու։ Կրկին ես անիրական համեղ պաղպաղակ կերա, շրջեցի քաղաքով եւ վայելեցի մթնոլորտը, ես լուսանկարներ չարեցի, այդ ամենը մնաց միայն իմ հիշողության մեջ։

Զբոսանքից հետո ես վերադարձա Օմարի բնակարան։ Նա այդ ժամանակ արդեն ավարտել էր աշխատանքը, հայտնեց, որ պետք է շտապ դուրս գանք, քանի որ այսօր կլինի իդեալական մայրամուտ։ Մենք գնացինք հեծանիվներով զբոսնելու առափնյա գծով։ Նա ճիշտ էր, այդ մայրամուտը իդեալական էր։

Մենք հասանք այն վայրը, որտեղ սկսվել էր այդ օրվա առավոտը, հիմա Չիկագոն բոլորովին այլ էր՝ հարազատ, պայծառ, ծանոթ։ Մենք պարում էինք բոբիկ լճի մեջ երաժշտության ներքո եւ բարձր ծիծաղում էինք, դա պարզապես անմոռանալի էր։

Երեկոյան ես պառկած էի մենակ երկտեղանոց մահճակալին եւ հիշում էի այս ամառվա պահերը։ Պատուհանից այն կողմ Չիկագոն էր։ Առավոտյան Օմարն արդեն բնակարանում չէր, նրա աշխատանքը սկսվում էր առավոտյան 6-ին։ Ես հավաքեցի իրերս, նախաճաշեցի եւ մեկնեցի Նյու Յորք։

Նյու Յորքում ես եղա 9/11 հուշահամալիրում, ես ոչինչ չեմ ասի այդ վայրում իմ զգացողությունների մասին, կարծում եմ, որ բոլորը պարտավոր են այցելել այն։ Յուրաքանչյուր մարդու համար այս հուշարձանը կրում է տարբեր, հենց իրեն մոտ իմաստ։

Իմ ինքնաթիռը երեկոյան ժամը 5-ին էր։ Ականջակալներում հնչում էր այն երգը, որը մենք լսում էինք Մայքլի հետ, երբ երեկոյան դուրս էինք գալիս լճի մոտ զրուցելու։ Այտերիս վրայով հոսում էին երջանկության արցունքներ։ Ես անցա իմ կյանքի ամենավառ եւ ամենաբարդ քվեստը։