Հեռավոր 2039 թվական... Թե՞ մոտիկ։ Ի՞նչ կարող է փոխվել 20 տարվա ընթացքում։ Իրականում, 20 տարին երկար ժամանակ չէ, բայց եթե հիշենք, 20 տարի առաջ նույնիսկ սմարթֆոններ չկային։ Իսկ ի՞նչ կասեք ճանապարհորդությունների ոլորտի մասին։ Վերջերս սկսեցին հայտնվել գերարագ գնացքներ, գերարագ ջրային նավեր։ Ես վստահ եմ, որ 2039 թվականը լինելու է ճանապարհորդությունների տարի, եւ ճանապարհորդությունները լինելու են ֆանտաստիկայի սահմանին։
Եվ քանի որ IEC.Exchange-ը միշտ առաջ է, հենց նա էլ տրամադրելու է բացառիկ առաջարկներ։ Ես ունեմ մի քանի տարբերակ, կամ ավելի լավ է ասել՝ ճանապարհորդությունների տեսակներ, որոնք իրականացվելու են ապագայում։
Առաջին միտքը, որ ծագեց գլխումս, սուզանավով Խաղաղ եւ Ատլանտյան օվկիանոսների կամ ցանկացած այլ օվկիանոսի հատակով ճանապարհորդելն է։ Այս ամառ ես եւ իմ ընկերուհիները, որոնց հետ ծանոթացել եմ Ամերիկայում, ճանապարհորդում էինք զբոսաշրջային նավով, որին նստեցինք Մայամիում՝ դեպի Բահամյան կղզիներ։ Ցավոք, Դորիան փոթորկի պատճառով մեզ հաջողվեց այցելել միայն մեկ կղզի (Նասաու)՝ նախատեսված երեքից։ Բայց նավի վրա անցկացրած ժամանակը մնաց իմ հիշողության մեջ որպես ամենաանմոռանալին, չէ՞ որ մենք եղել ենք 3 տուրերում եւ քայլել ենք 10 նահանգներով։ Այսպիսով, պատկերացրեք, որ այս ամենը տեղի կունենա ոչ թե պարզապես բաց օվկիանոսում, այլ դրա հատակին։ Սա ոչ միայն զվարճալի կլինի, այլեւ ուսուցողական։ Կարելի է տեսնել այնքան ստորջրյա էակներ եւ օրգանիզմներ, գուցե նույնիսկ այնպիսիք, որոնց գոյության մասին դուք նույնիսկ չէիք կասկածում։ Օրինակ, ինչպիսի զարմանք ապրեցի, երբ Ատլանտյան օվկիանոսի ափին առաջին անգամ տեսա սրածայր ձուկ եւ իմացա, թե ինչ էակներ են դրանք։ Եվ նման ճանապարհորդությունները կարող են լինել էքստրեմալ, կարելի է զբաղվել դայվինգով եւ լողալ շնաձկների հետ, բայց սա, իհարկե, հատկապես համարձակների համար է J!
Երկրորդ ֆանտազիան թիմային մրցակցային ճանապարհորդությունների կազմակերպումն էր։ Օրինակ, տրվում է քարտեզ, կամ այս ճանապարհորդությունները կարող են լինել քվեստի տեսքով։ Ադրենալինով, վտանգներով եւ արկածներով լի ճանապարհորդություն՝ այն, ինչ ստեղծում է հիշողություններ։ Իմ երեւակայության մեջ սա «Ֆորտ Բոյար» եւ «Արծիվ եւ Պիշկա» ծրագրերի միջեւ մի բան է։ Նաեւ, Ամերիկայում անցկացրած այս ամառվանից իմ գլխում մնացած ամենավառ հիշողություններից են ժայռից սուզվելը, հիդրոցիկլներով զբոսնելը (երազանքս իրականացավ, ընդ որում, դրանք կառավարելը բավականին հեշտ էր), նավակ վարելը եւ ջրվեժի ստորոտում գտնվելը։ Հաջորդ ամառ ես պլանավորում եմ պարաշյուտով ցատկել։
Եվ երրորդ, վերջին գաղափարը, իհարկե, տիեզերքն է։ Չգիտեմ, թե որքանով է դա հնարավոր զարգացման այս փուլում, եւ արդյոք շատ բան կփոխվի քսան տարվա ընթացքում, բայց գիտեմ, որ երբեք չի կարելի արգելքներ դնել։
Եվ գլխավոր ու վերջին հարցը՝ որտե՞ղ եմ լինելու ես։ Եվ ի՞նչ եմ անելու։ Այստեղ ոչ մի ինտրիգային բան չկա, ես աշխատելու եմ IEC.Exchange-ում։ Ես շատ շնորհակալ եմ IEC.Exchange-ին ինձ տրված հնարավորությունների եւ փորձի համար, եւ ապագայում ես ուզում եմ այդ հնարավորությունները տալ ուրիշներին եւ կիսվել փորձով։
Կիրականանա՞ն արդյոք իմ կանխատեսումները, կիմանանք 2039-ին, իսկ հիմա մեզ մնում է միայն սպասել եւ շարունակել կատարելագործվել ու զարգանալ։ Եվ մի մոռացեք ճանապարհորդել։ #ճանապարհորդություն
