Dunkin'-ում աշխատելիս ստիպված էի արթնանալ գիշերվա ժամը 3-ին: Պաշտոնապես մենք բացվում էինք առավոտյան ժամը 5-ին, բայց մինչ այդ պետք է հասցնեիր պատրաստել սուրճը , սենդվիչները , դասավորել թարմ դոնաթները , կատարել սառնարանի եւ ջեռոցի ջերմաստիճանի ամենօրյա ստուգումները:

(Gauri/Ես/Azamat)

Մեր մենեջերը հիանալի էր՝ մի հնդկուհի, ով վաղուց ապրում է Ամերիկայում, նա շատ ընկերասեր էր, բայց չափազանց շատախոս, կարծում եմ՝ դրա համար էլ նա գերազանցում էր Dunkin'-ի վաճառքի ռեկորդները:

Հաճախորդները տարբեր են լինում, բայց ուրախալի է, որ նրանց մեծ մասը շատ բարեհամբույր է: Այս ընթացքում ես ավելի շատ հաճոյախոսություններ լսեցի, քան իմ ողջ կյանքի ընթացքում: Մշտական հաճախորդները սովորում են քեզ , այնպես որ նրանք կատակով առաջարկեցին որդեգրել մեզ, որպեսզի մնանք Ամերիկայում:

Աշխատանքից հետո ես գնում էի երկրորդ աշխատանքի, որը գտնվում էր հարեւան West Dennis քաղաքում: Ես աշխատում էի խոհանոցում , պարբերաբար ապրանք էի ընդունում, պատրաստում, լվանում ամանները եւ նախապատրաստական աշխատանքներ կատարում: Անձնակազմը բավականին լավն էր եւ զվարճալի, բայց խմող :

Բոլորը խմում էին, նույնիսկ եթե 16 տարեկան չէիր. դա բարի քաղաքականությունն էր: Քեզ թույլատրվում էր ամեն ինչ՝ անվճար սնունդ եւ խմիչք, գլխավորը՝ աշխատիր:

Բարում աշխատելու առավելությունները.

1. Խնայում ես սննդի վրա
2. Խնայում ես սննդի վրա
3. Խնայում ես սննդի վրա
   ❗ Եթե առանց այդ էլ վատ լյարդ ունես, մոռացիր այս վայրի մասին, այլապես ստիպված կլինես գումար հավաքել դրա փոխպատվաստման համար:

Բարում ժամերը աղետալիորեն քիչ էին, եւ մենք ստիպված էինք այլ տեղ փնտրել:

Փորձեցի ինձ housekeeper-ի դերում, անկեղծ ասած, աշխատանքը դժվար է, տհաճ եւ չարժե իր գումարին: Այդ պատճառով երեք օր հետո թողեցի այն:

Պատահականության բերումով իմացանք, որ տեղական հագուստի բրենդին աշխատողներ են պետք, իհարկե, մենք անմիջապես կապվեցինք նրանց հետ: Հաջորդ օրը մենք արդեն աշխատում էինք որպես Cuffy’s-ի վաճառող-խորհրդատուներ:

Մեզ տվեցին հիանալի եւ հարմարավետ համազգեստ: Ցավոք, որով մարդիկ անմիջապես գիտեին, թե ում պետք է հարցեր տալ Կատակում եմ :

Մարդիկ հիմնականում բարեհամբույր էին, եւ հատկապես հաճելի էր, երբ նրանք գրկում էին քեզ եւ գովում մենեջերի առաջ : Իսկ մենեջերը գովում էր քեզ:

Շատ հարմարավետ մթնոլորտ էր տիրում, ավագները հոգ էին տանում կրտսերների մասին, երբեմն մեզ անվճար սնունդ էին տալիս, օգնում էին խնդիրների հարցում եւ տուն հասցնում:

Աշխատանքից վերադառնում էի գիշերվա 12-ին, իսկ 3-ին նորից արթնանում Dunkin'-ի համար: Քնի սարսափելի պակաս ունեի, երբեք չէի մտածի, որ կարող եմ աշխատել նման գրաֆիկով : Եվ երկու ամիս անց այս ամենը թվում է մշուշոտ երազ:

Լինում էին դեպքեր, երբ նույնիսկ ուտելու ժամանակ չէր լինում, եւ դու ամբողջ օրը սպասում ես քո 30 րոպեանոց ընդմիջմանը : Կարող եմ ասել, որ այս երեք ամսվա ընթացքում սկսում ես իսկապես գնահատել ժամանակը:

Ահա ամառս մոտենում է ավարտին, իհարկե, ուզում էի մնալ, ի՞նչ թաքցնեմ :

Նույնիսկ մենեջերն առաջարկեց ամուսնանալ , բայց ես պատրաստ չեմ դրան: Անօրինական մնալու տարբերակն էլ իմ ճաշակով չէ:

Որոշեցի, որ անպայման կվերադառնամ, բայց օրինական!!!

Միայն քո ջանքերով կարող ես հասնել նպատակիդ: Իհարկե, կարող ես քեզ թուլություն թույլ տալ, բայց միայն ավելի մեծ թռիչքի համար:

Work and Travel-ը հավերժ կմնա իմ սրտում: Այս ծրագրի շնորհիվ ես կարողացա դուրս գալ իմ հարմարավետության գոտուց:

Եթե ես կարողացա, ապա ԴՈՒ էլ կկարողանաս: