Առավոտ է։ Ես բացում եմ աչքերս։ Դեռ ողջ եմ։ Ընկերներս էլ են ողջ։

Դրսից ինչ-որ մեկի խոսակցությունն է լսվում։ Նայում եմ մեքենայի պատուհանից, ընկերներս արդեն աշխույժ զրուցում են անցնող բայկերի հետ։ Մթնոլորտը բարյացակամ է, վախը աստիճանաբար անցնում է։

Ժամանակն է ձեզ տեղեկացնել։ Slab City-ն Կալիֆորնիա նահանգի Կոլորադո անապատի մեջտեղում գտնվող բնակավայր է, որը հայտնի դարձավ երիտասարդների շրջանում ամերիկյան «Into the Wild» ֆիլմի շնորհիվ։ Ֆիլմի թողարկումից հետո ամերիկացի երիտասարդների բազմությունը ձգտում էր Slab City քաղաքում քաղաքակրթությունից հեռու ճաշակել իսկական տղամարդկանց կյանքը։ Ինչպես ասում են տեղացիները՝ «Մի արկղ գարեջուր, եւ այստեղ ձեզ համար միշտ տեղ կգտնվի»։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ այստեղ ամերիկյան ռազմաբազա է եղել, որից մնացել են միայն ավերակներ եւ բետոնե սալիկներ, որոնք կոչվում են slabs, ինչն էլ ծառայել է որպես քաղաքի անվանում։

Ամերիկացիների կարծիքով՝ սա ԱՄՆ-ում ազատության վերջին վայրն է, իսկ համակարգից հրաժարված մարդկանց, հիպիների, նկարիչների, հանցագործների եւ նրանց համար, ովքեր ֆինանսական պատճառներով չեն կարող իրենց թույլ տալ բնակարաններում ապրել, այս վայրը դարձել է տուն։

Քաղաքում ո՛չ էլեկտրականություն կա, ո՛չ ջրմուղ։ Այնուամենայնիվ, շատ թոշակառուներ ոգեւորությամբ մեկնում են Slab City՝ կյանքի վերջին տարիներն անցկացնելու, իսկ երեխաների համար ըստ ժամանակացույցի դպրոցական ավտոբուս է գալիս։

Ամռանը անապատում անտանելի շոգ է, ուստի իմ խորհուրդը՝ Slab City մեկնելիս, պաշարվեք ջրի շշերով եւ մի արկղ գարեջրով։ Նրանք, ովքեր ամառային շրջանում քաղաքը լքելու հնարավորություն չունեն, անչափ երախտապարտ կլինեն ձեզ։ Ամեն տարի Slab City-ում մարդիկ մահանում են ծարավից։

Ամառային ամիսներին բնակչությունը կազմում է ընդամենը 150-200 մարդ։ Միայն երբ ցրտերը մոտենում են, «ձմեռային թռչունները» (այդպես են նրանց անվանում տեղացիները) վերադառնում են քաղաք, եւ այդ ժամանակ բնակչության թիվը տատանվում է 2 հազարի շուրջ։

Մեր այցը հոկտեմբերին էր։ Հիմնական շոգն արդեն անցել էր, սակայն մենք մեզ հետ մի քանի շիշ գարեջուր էինք վերցրել՝ տեղացիների համակրանքը շահելու համար։

Հեռվից մեզ բացվեց տեղական գլխավոր տեսարժան վայրերից մեկի՝ «Փրկության լեռան» (Salvation Mountain) տեսարանը։

Այն կառուցվել է տեղի բնակիչ Լեոնարդի կողմից՝ մերկ ձեռքերով, կավից, ծղոտից եւ ամեն ինչից, ինչ հաջողվել է գտնել։ Սակայն Լեոնարդին անձամբ հանդիպել մեզ չհաջողվեց։ Դեռ 2014 թվականին նա լքեց այս աշխարհը։

Լեռը պատված է Ավետարանից մեջբերումներով կամ արտահայտություններով, որոնք արտահայտում են տեղի բնակիչների հավատը Աստծո եւ սիրո հանդեպ։ Որպես աղոթք՝ տեղացիները տարածում են ժայռի վրա թողնված գրությունը՝ «Կրկնիր. «Հիսուս, ես մեղավոր եմ, այցելիր մարմինս եւ մտիր հոգիս»»։

Ամբողջ աշխարհից մարդիկ գալիս են տեսնելու Փրկության լեռը, իսկ տեղացիները մինչ օրս հարգանքով եւ երախտագիտությամբ են հիշում իրենց լքած Լեոնարդին...