Եթե դուք Բոստոնում եք անցնելիս եւ ժամանակ չունեք ամեն ինչ երկար ուսումնասիրելու, ապա իմաստ ունի օգտվել Duck tour-ից։ Սա քաղաքային էքսկուրսիա է այնպիսի ավտոբուսով, որը կարողանում է նաեւ լողալ, ինչը հաճույքով անում է ջրանցքով։ Երթուղին սկսվում է Museum of Science-ի մոտ։ Այնտեղ կարելի է նաեւ տոմս գնել Բոստոնի հինգ հիմնական տեսարժան վայրեր այցելելու համար՝ Prudential tower, Museum of Science, Museum of Fine Arts, Aquarium եւ JFK Library։ Այն արժե մոտ $40, ինչը մոտ 2 անգամ ավելի էժան է, քան տոմսերը առանձին-առանձին գնելը։

Բոստոնում շատ ենք զբոսնել եւ գրեթե ամբողջությամբ ոտքով անցել ենք այն, քաղաքը փոքր է՝ առանց արվարձանների մոտ 600 հազար բնակիչ, եւ նրանցից մեկ երրորդը ուսանողներ են։ Այնտեղ շատ հարմար է կողմնորոշվելը՝ գրեթե ցանկացած վայրից երեւում են 2 երկնաքեր՝ Prudential եւ Hancock's։ Նրանց դիրքով, ինչպես աստղերով, կարելի է որոշել ձեր գտնվելու վայրը։ Hancock's-ը ավելի բարձր է, բայց այնտեղ զբոսաշրջիկներին չեն թողնում։ Իսկ ահա Prudential-ի վրա կարելի է բարձրանալ դիտահարթակ եւ լսել Բոստոնի մասին աուդիոէքսկուրսիա։ Շատ գեղեցիկ է։ Մեկ հարկ վերեւ կա նաեւ ռեստորան։

Պարտադիր պետք է մտնել Quincy Market (չշփոթել Quincy թաղամասի հետ)։ Այնտեղ անպայման կհաջողվի դիտել որեւէ փողոցային շոու կամ լսել փողոցային երաժիշտների։ Կան բազմաթիվ հուշանվերների խանութներ եւ վայրեր, որտեղ կարելի է լավ ուտել։

Բայց ես խորհուրդ կտայի ուտել իտալական թաղամասում՝ Quincy Market-ից երկու քայլ հեռավորության վրա։ Պետք է գնալ այն փողոցներով, որոնք զուգահեռ են North Station տանող փողոցին, բայց գտնվում են քաղաքի ծայրամասին ավելի մոտ։ Այնտեղ շատ էժան եւ հաճելի ռեստորաններ կան։ Մի անգամ պատահաբար ընկա այնտեղ տոնի ժամանակ, երբ գնացքից ուշանալով՝ անգործ զբոսնում էի՝ կարծես St. Agripina's day էր։ Շատ զվարճալի էր, լավ համերգ եւ համընդհանուր ուրախություն։ Ընդհանրապես, իտալացիները սիրում են տոներ կազմակերպել -) Gloucester-ում էլ կար այդպիսին՝ St. Peter's Fiesta։ Անցկացվում է ամեն տարի հունիսի 20-ականներին եւ շարունակվում մի քանի օր։ Կարելի է նույնիսկ հանուն դրա այցելել այդ փոքրիկ քաղաքը։

Հայտնի ուսումնական հաստատություններից եղել ենք MIT-ում եւ Harvard-ում։ Նրանք առանձնահատուկ տպավորություններ չթողեցին։ Հիշում եմ, որ MIT-ի կենտրոնական մուտքի առջեւի մարգագետնում ամերիկյան ֆուտբոլ էին խաղում։

Բոստոնում կարելի է նաեւ նավակով լողալ՝ մայրամուտը եւ կետերին դիտելու համար։ Ես ամեն ինչ հետաձգում էի մինչեւ վերջին պահը եւ այդպես էլ չհասցրեցի։ Այդ երթուղիները սկսվում են, օրինակ, Quincy Market թաղամասից։

Սպորտի մասին։ Իմ բախտը բերեց՝ այդ տարի Boston Celtics-ը մի քանի տասնամյակի մեջ առաջին անգամ հաղթեց NBA-ի առաջնությունը։ Հաղթանակը դիմավորեցին համընդհանուր ցնծությամբ։ Ծանոթս պատմում էր, որ այդ առիթով իրեն հանել են բնակարանից։ Նրանք աղմկոտ դիտում էին եզրափակիչը, հարեւանները զանգահարեցին տանտիրուհուն, տանտիրուհին խնդրեց ավելի հանգիստ լինել, ինչին նրանք պատասխանեցին. «Celtics-ը կարող է 20 տարվա մեջ առաջին անգամ չեմպիոն դառնալ, իսկ Դուք խնդրում եք ինձ ավելի հանգիստ լինել»։ Ինձ համար ամենամեծ հետաքրքրությունը հոկեյն էր, բայց ամռանը խաղեր, ցավոք, չեն անցկացվում եւ Boston Bruins-ին դիտել չհաջողվեց։ Սպորտով զբաղվելու հետ կապված խնդիրներ չկան։ Լիքը բաց հրապարակներ կան։ Ես սիրում եմ մեծ թենիս՝ կորտեր էլ շատ կան եւ ցանցեր ամենուր կան, հաճույքով խաղում էինք։

Իսկ ամերիկացիների համար, անկասկած, առաջին տեղում բեյսբոլն է։ Փողոցում կարելի է տեսնել բազմաթիվ մարդկանց՝ բոստոնյան Red Sox թիմի մարզաշապիկներով։ Ես մի անգամ հարցրեցի՝ պատմեք ինձ գոնե բեյսբոլի կանոնները։ Ես չեմ փորձում հասկանալ, թե ինչու եք այն սիրում։ «Կանոնը շատ պարզ է՝ պետք է ատել New York Yankeys-ին»։ Museum of Science-ում այդ ժամանակ բեյսբոլին նվիրված շրջիկ ցուցահանդես կար։ Պատմության եւ տարբեր իրերի մասին, որոնցով կարելի է չափել ձեր նետման արագությունը եւ ստուգել արձագանքման արագությունը թնդանոթից արձակված գնդակի նկատմամբ, որը թռչում է պրոֆեսիոնալ նետման միջին արագությամբ։ Չնայած որ բեյսբոլի հանդեպ հետաքրքրությունը բացատրում եմ խելագարությամբ, պետք է խոստովանել, որ նրանք գնդակը նետում են խելահեղ արագությամբ։

Ի դեպ, Museum of Science-ը ընդհանրապես հետաքրքիր վայր է։ Եթե ժամանակ ունեք, խորհուրդ եմ տալիս այնտեղ գնալ եւ ոչ մեկ անգամ։ Լիքը ինտերակտիվ ցուցանմուշներ կան եւ տարբեր միջոցառումներ մշտապես անցկացվում են։

Բոստոնում աշխատանք գտնելը այնքան էլ հեշտ չէր։ Ծանոթների փորձից՝ դրա վրա ավելի քան մեկ շաբաթ էր ծախսվում, եթե մոտիկից զբաղվեիր որոնումներով։ Բայց, իմ կարծիքով, հիմա չկա մի վայր, որտեղ կարելի է առանց դժվարության աշխատանք գտնել։

Ընդհանրապես, այս քաղաքը դուրս եկավ։ Միշտ շատ հաճելի քամի է օվկիանոսից =)

Պատմություն Բոստոնի մասին «որտեղ է ավելի լավ ապրել՝ մեծ թե փոքր քաղաքում» տեսանկյունից։ Ես ապրում էի Gloucester-ում, որը Բոստոնից գտնվում է 40 մղոն հեռավորության վրա, եւ առանց սեփական մեքենայի հասնելու միակ միջոցը գնացքն է։ Մեկ ուղղությամբ տոմսը արժեր 7 դոլարից մի փոքր ավելի, մենք շաբաթը մի քանի անգամ գնում էինք Բոստոն եւ ստացվում է, որ ճանապարհի վրա ծախսվել է կլորիկ գումար։ Այնտեղ ոչ մի երթեւեկության տոմս չի կարելի գնել։ Սկզբում բախտս բերեց՝ ընկերացանք մի վագոնի ուղեկցորդի հետ, եւ նա ոչ միայն անվճար էր տանում, այլեւ տոմսեր էր տալիս ապագայի համար։ Հետո նրան տեղափոխեցին այլ գիծ -(

Իսկ Բոստոնի ներսում բոլոր տեսակի տրանսպորտի համար երթեւեկության տոմսը արժեր շաբաթական $10-ից պակաս (ճշգրիտ չեմ հիշում)։