Փորձեմ պատմել ձեզ իմ պատմությունը, թե ինչպես «Work and Travel USA» ծրագիրը կարողացավ 180 աստիճանով շրջել կյանքս։ Խուսափելով սփոյլերներից՝ գրեմ միայն, որ յուրաքանչյուր ճանապարհորդություն փոխում է մեզ։ Մենք վերադառնում ենք նոր սովորություններով, արժեքներով եւ աշխարհին նայում ենք շատ ավելի լայն հայացքով։ Մենք այլեւս չենք վախենում երազել։ Կյանքը մեզ համար բացվում է որպես անկանխատեսելի, վտանգավոր, բայց երջանկությունից դեպի երկինք հասցնող մի բան։ Դրանում ամեն ինչ հնարավոր է։ Հիմա մենք հավատում ենք դրան։
Բայց միշտ չէ, որ այդպես էր... Պատկերացրեք մի տիպիկ դեռահաս-ըմբոստի՝ դեմքի բոլոր մասերում փիրսինգներով, «տուշը երբեք շատ չի լինում» ոճի մարտական դիմահարդարմամբ, որի սեւ մազերը պատ էին կառուցել արտաքին աշխարհի եւ ինտրովերտի ուրախությունների միջեւ, իսկ այս հագուստով կարելի էր հանգիստ կանգնել հոգեհանգստի արարողությանը՝ անցնելով որպես յուրային։
Պատի հետեւում ծնողների հերթական վեճը լսելով՝ նա նորից գնում էր իր աշխարհ։ Փորձում էր գտնել Placebo-ի երգերի լավագույն թարգմանությունը՝ զարմանալով ամենամաքուր արտասանության վրա եւ երազելով երբեւէ հանդիպել մենակատարին, որպեսզի նույնքան գեղեցիկ անգլերենով շնորհակալություն հայտնի հոգու բալզամի համար։ Հենց այդպիսի ազդեցություն էին թողնում նրա երգերը, որոնք կատարելապես համընկնում էին կյանքի հանգամանքներին։ Նրանք նրա ցավը դարձնում էին նրբագեղ։ Արդեն այն ժամանակ նա զգում էր, որ կորցնում է մայրիկին, եւ նրա տեղում լինելու է համատարած դատարկություն, որն արդեն անկյունից նայում է ակնկալիքով...
Անգլերենը միշտ նրա համար եղել է հոգեհանգիստ։ Այնքան հետաքրքիր է հասկանալ բառերի ծագումը, այս լեզվի տրամաբանությունը եւ մտածել այլ մշակույթներ ճանապարհորդելու մասին։ «Երբեւէ ես ինձ համար կբացահայտեմ այս աշխարհը... եւ այն այնքան գեղեցիկ է։ Ես զգում եմ»։
Եվ ահա համալսարանի պատերին, որտեղ նա ուսումնասիրում էր ձանձրալի քիմիա, հանկարծ նկատեց W&T USA պաստառը եւ որոշեց պատմել ընկերուհուն։ Ինչպես պարզվեց, նա հաստատ գնում է գալիք տարի եւ ցանկանում է դա անել միասին։ Վերջ, որոշված է։ Նա ոգեւորվեց, եւ նրանք սկսեցին պատրաստվել հյուպատոսի հետ հանդիպմանը։ Նա աշակերտներ հավաքեց լրացուցիչ աշխատանքի համար, որպեսզի շուտ մուծի առաջին վճարը։
Նրանք ինքնուրույն Google քարտեզներով գտան ռեստորան իրենց դուր եկած քաղաքում եւ գրեցին բոսին։ Անցան հարցազրույց Skype-ով, որի ընթացքում հուզմունքից բերանը չորանում էր, իսկ բառերը խճճվում էին, ինչպես մազերը լեռներում ուժեղ քամու ժամանակ։ Ստացան փափագած job offer-ը։ Այնուհետեւ նրանք իրար համար իմպրովիզացիոն հարցազրույցներ էին կազմակերպում, կազմում էին must see վայրերի ցուցակ եւ պատրաստվում էին գնալ վիզա ստանալու։ Բարի մենեջերները հրահանգեցին նրանց, եւ, ճիշտն ասած, այս փուլում կարելի էր ավելացնել հանդիպում ծրագրի նախկին մասնակիցների հետ, որպեսզի նրանք կիսվեին գործնական փորձով։ Հարցազրույցի ժամանակ մոտիվացիան եւ վստահությունը կլինեին բարձր մակարդակի վրա՝ իրական իրադարձությունների վրա հիմնված պատմություններից հետո։
«Ամեն ինչ կախված է ձեր ինքնավստահությունից եւ վախի բացակայությունից։ Ես իմ մեջ ուժ գտա դրսից լինել դրական, իսկ ներսից՝ ձյունե թագուհի։ Ես վստահ էի իմ անգլերենի եւ Ամերիկա գնալու ցանկության վրա՝ հիմա կամ երբեք»։
Հյուպատոսի հետ հարցազրույցի պահը
Նա իր պահարանում գտավ ամենասպիտակ բանը, որ միայն կարող էր լինել՝ ձգվող սվիտեր՝ օձիքով, որը մայրիկը մի անգամ նվիրել էր նոր տարվան, եւ այդ ժամանակվանից այն համբերատար սպասում էր իր ժամին։ Կապույտ ջինսեր, որոնք հազիվ էին հասնում։ Սլաքներ, փայլ, ավելի քիչ տուշ։ Անձնագիր եւ գնացքի տոմսեր... Wildways-ի 'faka faka yeah' երգի ակուստիկ տարբերակը հնչում էր ականջակալներում ամբողջ ճանապարհին եւ, տարօրինակ կերպով, հանգստացնում էր։
«Այսպես, պետք է ժպտալ եւ առաջինը նրա հետ խոսել.. պարզապես մի մտածիր եւ ասա Hello, how are you...»
Հերթում բոլորը հուզվում էին, վախենում էին նայել հյուպատոսների դեմքին, եւ մթնոլորտը նման էր կոշտ քննության։ Զգացվում է, որ հյուպատոսները նույնպես հոգնել են այս առօրյայից։ Նա, սակայն, մոտեցավ նրանցից մեկին ժպտալով եւ, չսպասելով կլիշե հարցերի, հարցրեց անկեղծ հետաքրքրությամբ՝ որպես մտերիմ ընկերոջ.
-Hello! How are you today?
Նա մեկ րոպե սառեց, հայացքը կտրեց համակարգչից եւ մի փոքր ժպտալով՝ հղկված բարյացակամ եւ զուսպ ամերիկյան ժպիտով պատասխանեց.
-Hi miss, I’m fine, thanks and you?
Հուխ... Սառույցը շարժվեց... Նա հետաքրքրություն առաջացրեց ամերիկյան մտածելակերպի եւ իր՝ որպես անձնավորության նկատմամբ, ինչպես նաեւ հիացմունք այդ թեթեւության նկատմամբ, որն ուղեկցում էր բոլոր հաջորդող հարցերին։
-Why are you going to USA?
-What are your duties at work?
-What’s your plan after come back to Russia?
Համբերատար լսեց, պատասխանները տպելով բազայում, ընդ որում՝ փորձելով պարբերաբար նայել նրա աչքերին։
-Where are you going?
Եվ շարունակեց.
-Oh wow.. Ocean city! You must try surfing! Hope you will like your summer vacation...
-What about your mother? Is it difficult for your father to take responsibility of you alone?
Եվ այստեղ նա մի վայրկյան վախեցավ, որ իրեն փորձում են տապալել եւ դասել պոտենցիալ միգրանտների շարքին։ Նա սկսեց անկեղծորեն պատմել իր հոր մասին, թե ինչպես է նա իրեն սիրում եւ հոգ տանում։ Նա համոզեց հյուպատոսին, որ իրեն հայրենիքի հետ միավորում է ուժեղ հոգեւոր կապ։ Եվ այստեղ հնչեց փափագածը.
-Ok, give me your passport please.
Այնուհետեւ ամեն ինչ մշուշի մեջ էր... Ընկերուհիները փաթեթավորում էին ճամպրուկները, կուտակում էին կրթաթոշակները եւ բառարանում գրում էին օգտակար արտահայտություններ, որպեսզի չկորչեն։ Մի անգամ նրանք այնքան ուրախացան, որ նույնիսկ հորինեցին «love vocabulary» եւ դիտում էին «Gossip Girl» սերիալը, որպեսզի սովորեն ամերիկյան ակցենտին։
Ժամանում Նյու Յորք
Տասնժամյա թռիչքի գրեթե ողջ ընթացքում քնելուց հետո, վերջին ժամին նրանց պատեց երջանկության կայուն զգացում։ Ազատություն։ Նոր աշխարհ։ Անհայտ եւ գրավիչ, որտեղ սպասում է աներեւակայելի քանակությամբ արկածներ։
Նրանք դուրս եկան ինքնաթիռից եւ անմիջապես ամեն ինչ անգլերեն էր։ Մանհեթենում իրենց ինստագրամյան բնակարանի քարտեզը ասում էր, որ պետք է նստել գնացք եւ հասնել կենտրոն։ Այնուհետեւ մետրո։ Նա համարձակություն ունեցավ խոսել օդանավակայանի աշխատողի հետ.
-Good afternoon Sir! Could you help us to find a train 1 to downtown?
-Sure! You need platform 6 and train comes from the left! Wait just 3 station!
-Thank you so much! Have a nice day!
Մետրոյում նրանք մշակութային շոկ ստացան մարդկանց գեղեցկության արտասովորությունից։ Բնակարանները նույնպես գերազանցեցին սպասելիքները... Նրանք հանդիպեցին ամերիկացի տիրոջը, որը հոլիվուդյան ժպիտով սկսեց պատմել բնակարանի կառուցվածքի մասին։ Զրուցեցին եւ գնացին Central Park։ Ճանապարհին յուրաքանչյուր բակում անհամար խաղահրապարակներ էին, հզոր մեքենաներ եւ անիրական գեղեցիկ, ժպտացող մարդիկ։ Նրանք մտան սուպերմարկետ՝ կտրատած մրգերի հավաքածուների համար եւ շտապեցին պիկնիկի այգում։
Մնացած ժամանակ այցելեցին Կենտրոնական կայարան, Բրուքլինի կամուրջ եւ Ազատության արձան։
Երեկոյան տեղացի բնակչի հուշումով գնացին Rockefeller Centre երկնաքերի դիտահարթակ։ Քաղաքի տեսարանը, որը բացվում է այնտեղից, շատ ավելի լավն է, քան Empire State Building-ից, եւ կարելի է խուսափել երկար հերթից։
Երեկույթ լիմուզինում
Ocean City-ի առողջ սննդի սրճարանի բոսի հետ առաջին հարցազրույցից հետո հիշվեց մեկ արտահայտություն՝ «Work hard - party hard»։ Նրանք տեղավորվեցին մեծ առանձնատանը եւ անմիջապես անցան երկրորդ մասին։ Ընդհանուր հյուրասենյակում նստած էին եւ կատակում էին Ջամայկայից աֆրոամերիկացիները, որոնք հաճոյախոսությամբ առաջարկեցին աղջիկներին զրուցել։ Սլենգը ռեփերների ամենաանդերգրաունդ թրեքների պես էր։
«Այդպիսի բան, իհարկե, դպրոցում չեն սովորեցնում, բայց հենց դրա համար էլ հիանալի էր գիտակցել, որ մենք հասկացանք։ Ամեն օրը նոր հաղթանակ է։ Այդ պատճառով, եթե ցանկանում եք բարելավել անգլերենը, գնացեք ռուս զբոսաշրջիկների համար ոչ հայտնի քաղաք, որտեղ բնակվում են հիմնականում տեղացիները։ Ձեզ պարզապես ոչ ոք չի լինի մայրենի լեզվով բացատրելու, եւ նման պայմաններում դուք ավտոմատ կբարելավեք ըմբռնումը, կսովորեք կրողների հատուկ արտահայտությունները եւ ավելի վստահ կխոսեք»։
Տղաները պատմեցին, որ կա Թոնի անունով մի տղա, որը ամեն հինգշաբթի թեմատիկ երեկույթներ է կազմակերպում եւ բոլորին ուղարկում է հրավերներ։ Ամեն ինչ, ինչ պետք է անել, պարզապես ավելացնել նրան ընկերների մեջ Facebook-ում, եւ արդեն այս հինգշաբթի կլինի լողափնյա երեկույթ։ «Մենք պարզապես պարտավոր ենք գնալ այնտեղ»։
Եվ ահա նրանք ստացան փափագած հաղորդագրությունը, իսկ հետո նա զանգահարեց՝ անձամբ ծանոթանալու նորեկների հետ։ Նրանք երկար ծիծաղում էին, եւ նա ասաց ավելի պարզ հագնվել... Այնտեղ ավազ է...
«Իհարկե՜։ Նաստյա, հագիր շուտ քո զգեստը, որը չգիտեր «ոչ» բառը։ Մենք պետք է փայլենք»։
Իհարկե, ամերիկացիների հետ նրանց կյանքի առաջին իսկական երեկույթը, այն էլ՝ ընդամենը 20 դոլարով պրոֆեսիոնալ կազմակերպված, խոստանում էր լինել ամենավառ իրադարձությունը։ Եվ նա հագավ սպիտակ ժանյակավոր կոստյում՝ մատիտ-կիսաշրջազգեստով, ժապավեններով տոպով եւ 15 սանտիմետրանոց կրունկներով։ Կրունկներ ավազի վրա։ Այո՜... Ընկերուհին հագավ վարդագույն զգեստ եւ նույնպես կրունկներ, եւ երբ նրանք տեսան միմյանց, երկար ծիծաղեցին, իհարկե... Ավելի ծիծաղելի էր, երբ նրանց տան մոտ մոտեցավ երկար սպիտակ լիմուզինը եւ Թոնին գրեց «Դուրս եկեք»։ Ներսում նրանց սպասում էին շամպայն, նեոնային լուսավորություն եւ օտարերկրացիներ, որոնք նույնպես գնում էին լողափնյա երեկույթի։
«Եթե դուք երբեւէ տեսել եք 50 Cent-ի տեսահոլովակը եւ ուրախ զվարճացող, պարող աղջիկների մասսայականությունը, ահա մենք այդ մասսայականությունն էինք»։
Փայտե նեղ արահետով նրանք Աստծո օգնությամբ կրունկներով հասան պարահրապարակ, որի կենտրոնում փայլում էր հսկայական բար։ Եվ այնտեղ նրանց սպասում էին տան ընկերները, որոնք առաջարկեցին ձայնագրել համատեղ թրեք եւ եւս մեկը։
Սա անմոռանալի երեկո էր։ Պարեր լատինոյի տակ։ Անսահմանափակ կոկտեյլներ։ Ծով ուշադրություն եւ նոր ծանոթություններ։ Լողափին գիշերը աստղային երկնքի դիտում, օվկիանոսում լողանալը եւ կրունկները, որոնք վերջնականապես դուրս եկան չաթից...
Շրջագայություն դեպի արեւմուտք
Լաս Վեգասի խաղատների կրակները, Բելաջիոյի երաժշտական շատրվանները եւ երեկույթ ամենա-fancy հյուրանոցի՝ Cosmopolitan-ի պենտհաուսում. հենց այսպես սկսվեց շրջագայությունը։ Կազմակերպչին նրանք գտան սոցցանցերում, եւ նա խոստացավ պտտեցնել Նեւադայի անապատներով, այցելել Գրանդ Կանյոն, տեսնել Universal Studio-ն Լոս Անջելեսում, Սան Ֆրանցիսկոյի կախարդական տնակները, Սանտա Մոնիկայի լողափերը եւ անհամար երեկույթներ։
Այսպիսով, սկսենք Գրանդ Կանյոնից։ Անապատ։ Ծայրահեղ շոգ։ Նրանք հրաշքով հասան տեղ, շրջանցելով մարդկանց, ովքեր ուշաթափվում էին ճանապարհին.. Մազերը կարծես ցնցուղից լինեին, հագուստը թրջվել էր, եւ թվում էր, թե նրանց մարմինների հետեւում մնում է խխունջի խոնավ հետք... Բայց հենց նրանք տեսան ավազոտ ժայռը՝ ցնցող տեսարանով, առաջացավ կայուն «Դա արժեր...» զգացումը։ Բնությունը զարմանալի է, մեկ րոպե նրանք սառեցին եւ գոռացին հիացմունքից... Ինչպես պարզվեց, դա Գլեն Կանյոնն էր, եւ այն նույնիսկ ավելի գեղեցիկ էր պայտաձեւ լճի շնորհիվ։ Ճանապարհին հանդիպեցին «Մեռյալ կետին»։ Սա անապատում ժայռերի միջեւ մի վայր է, որտեղ ջերմաստիճանը գերբարձր է եւ անհամատեղելի կյանքի հետ։ Բայց այսօրվա համար մարտահրավերները բավական էին, եւ նրանք գնացին կեղծ հարսանիքի՝ քահանայի փոխարեն Էլվիս Փրեսլիի հետ։
Կարգի բերելով իրենց՝ նրանք հայտնվեցին գեղեցիկ տաղավարում, որը ծաղիկներով էր պատված, որտեղ Էլվիսը երգում էր իր love songs-ը։ Պետք է տուրք մատուցել, արարողությունը երդումներով, գեղեցիկ ճառով եւ ծաղկեփունջ նետելով էր։ Ամեն ինչ ինչպես մարդկանց մոտ, միայն այն զգացումով, որ սա տիպիկ «հարսանիք հարբած վիճակում Վեգասում» է։ Նրանք շատ էին ծիծաղում իրավիճակի սյուրռեալիզմից եւ այնուհետեւ գնացին հենց այդ երեկույթին՝ պատշգամբում ջակուզիով պենտհաուսում, որպեսզի շնորհավորեն նորապսակներին։ Թերեւս, տեսանյութը լավագույնս ցույց կտա մասշտաբը։
Լոս Անջելես
Universal Studio - սա այն վայրն է, որտեղ դու քեզ երեխա ես զգում եւ որտեղ բոլոր սիրելի հերոսները կենդանանում են աչքերիդ առաջ։ Նրանք խմեցին զարմանալիորեն համեղ կարագով գարեջուր՝ կրեմ-սոդայից եւ գնացին Հարի Փոթերի թանգարան, որն ավարտվում էր սարսափ ամերիկյան սլայդներով՝ դեմենտորներով։ Դիտեցին ավտոբուսով էքսկուրսիա՝ «Ծնոտներ», «Հուսահատ տնային տնտեսուհիներ» եւ «Lost» սերիալների լոկացիաներով՝ ինքնաթիռի կործանման դեկորացիաներով։ Նաեւ այնտեղ կար Սիմփսոնների ոճով զվարճանք։ Եվ շատ ուրիշ բաներ... Ամեն ինչ ավարտվեց ավանդույթի համաձայն՝ երեկույթով։
«Գիտե՞ք, ես կյանքումս առաջին անգամ լաց եղա երջանկությունից, երբ մենք գնում էինք Մալիբու լողափի վրայով սերպանտինով... Այդպիսի անսահման տարածություն, լեռնային օդ, կարամելային մայրամուտներ եւ աշխարհի ամենաուրախ ընկերները կողքին»։
Երբ նրան կատակով գցեցին լողավազան՝ հենց հագուստով, նա հասկացավ, որ ամբողջ ժամանակ իրեն ուղեկցում է անկաշկանդության եւ ուրախ խելահեղության զգացում՝ առանց սահմանների, որոնք այլ տեղ եւ երբեք չես զգա... Իսկ այստեղ.. Այն քաղաքում, ուր հավաքվում են մարդիկ երկրի բոլոր անկյուններից՝ սուպեր աստղեր դառնալու համար.. Լողալ գիշերը լողավազանում՝ նեոնային լուսավորությամբ՝ Pharaoh-ի թրեքների տակ։ Why not?
Սան Ֆրանցիսկո
«Սա Սան Ֆրանցիսկոն է - դիսկո ոճի քաղաք...» Երգը հնչում էր non-stop, մինչեւ յուրօրինակ ճանապարհներով, երբեմն ուժեղ դեպի լեռը, երբեմն կտրուկ ներքեւ, նրանք հասնում էին հայտնի կարմիր գույնի կամրջին։ Թերեւս, սա Նահանգների ամենաթեմատիկ եւ գեղեցիկ քաղաքն է։ Այնտեղ զբոսնելիս կարծես հայտնվում ես «Charmed» սերիալում, եւ գոթական տնակները ստեղծում էին մոգության հնարավորության հատուկ վայբ։
Եզրակացություն
Հիմա, իմանալով իմ պատմությունը, մենք կարծես ծանոթացանք եւ կարող ենք անցնել «դու»-ի։ Ես դեռ մի քանի բառ ունեմ work մասի մասին։ Մեր բոսը «Get rich or die trying» դասի տիպիկ ներկայացուցիչ էր։ 45 տարեկան մի քաղցր կին, որը շատ էր աշխատում եւ երբեմն մեզ մենակ էր թողնում սրճարանում՝ գնալով իր boyfriend-ի հետ ժամադրության։ Մենք անմիջապես ընկերացանք նրա եւ Արտյոմ անունով տղայի հետ, որը ԱՄՆ էր եկել արդեն երկրորդ անգամ եւ փորձառու էր։ Նա հրահանգներ էր տալիս, թե ինչպես աշխատել ռեգիստրի հետ եւ անգլերենով պատվերներ ընդունել, իսկ ազատ րոպեներին մենք կոշտ կատակում էինք միմյանց վրա։ Միայն մտածեք. բոլոր աղջիկների ամպրոպը, արեւայրուքով մարզիկը, որի կրեդոն էր «Քսանից առաջ քսան»։ Դեռ հարցե՞ր են մնացել, թե ինչու էր այս մաչոն այդքան հումոր առաջացնում։ Այնուամենայնիվ, նրա օգնությունը շատ տեղին էր, եւ նա դարձավ իմ buddy-ն։
Սկզբում կային կոշտություններ, եւ ես չեկի վրա, որը փոխանցվում էր խոհարարներին, տպում էի ամեն տեսակ հիմարություն՝ «ինչպես լսում եմ, այնպես էլ գրում եմ» ոճով եւ հարցեր էի տալիս հատուկ մթերքների մասին «Իսկ ի՞նչ է սպիրուլինան»։ Բայց հետո շատ արագ սովորեցի տարբեր երկրների զբոսաշրջիկների ակցենտներին, աշխատանքի ալգորիթմին, եւ շրջապատողները սկսեցին նկատել իմ անգլերենի առաջընթացը։ Յուրաքանչյուր հաճոյախոսություն ինձ ավելի ու ավելի երջանիկ էր դարձնում, եւ ամեն օր ես զգում էի, թե ինչպես եմ դառնում «յուրային»։
Ամերիկայում զարմանալին այն է, որ դու կարող ես շատ արագ հայտնվել տրամագծորեն հակառակ կլիմայական գոտում։ Բնությունը այնտեղ գեղեցիկ է եւ բազմազան։ Մարդիկ ամենաբարին են։ Երեկույթները՝ ինչպես կինոյում։ Իսկ ամենակարեւորը՝ ազատության եւ ուրախության ոգին, որը կմնա քեզ հետ հավերժ։
Դու կբերես բոլորին ժպտալու եւ ցանկացած բարդության մարդկանց հետ հեշտությամբ կոնտակտ գտնելու սովորությունը։ Հավատա, դա շատ կօգնի քեզ կյանքում, ինչպես եւ կատարյալ անգլերենը։ Դրա հետ դու կկարողանաս աշխատել որպես թարգմանիչ, դասախոս, տրավել-բլոգեր եւ տեղափոխվել ուր ասես։
Վստահ եմ, որ ամառային փոխանակման ծրագրերը կլինեն նաեւ քսան տարի անց եւ հիսուն տարի անց, իսկ բյուրոկրատական դժվարությունները կսկսեն բազմապատկվել երկրաչափական պրոգրեսիայով։ Բայց հիմա դու հասցնում ես։
Այդ պատճառով, իմ համբերատար ընթերցող, ես քեզ համար ունեմ մի բան...
Քո տարիքը իդեալական է։ Քո անգլերենը իդեալական է։ Եվ դու բավական լավն ես, որպեսզի գնաս այս տարի։ Մի սպասիր։ Ջերմոցային պայմաններում զարգացում չկա։ Իսկ հայտնվելով այլ երկրում, ինքնուրույն աշխատելով, հիվանդանոց, բանկ գնալով, ռիելթորին զանգահարելով, հաշվարկելով քո բյուջեն, որպեսզի բավականացնի բնակարանի, «Վիկուսիկի գաղտնիքի» կամ տեխնիկայի համար, դու կձեռք բերես ինքնուրույն կյանքի անգին փորձ։ Նույնիսկ եթե ոչ ամեն ինչ ստացվի միանգամից՝ take it easy. Ամեն ինչ լավ կլինի։ Քեզ սպասում են տիեզերքի լավագույն երեկույթները, որոնք դու կհիշես մինչեւ ծերություն եւ կծիծաղես։
