New Yorker-ից մինչեւ New York City
Միայն մենք ենք ստեղծում մեր կյանքը, եւ միայն մեզանից է կախված, թե ինչպես կանցնի մեր օրը, որտեղ կլինենք վաղը եւ որտեղ ենք եղել երեկ։ Մենք ինքներս մեր լավագույն ընկերներն ենք եւ ամենավատ թշնամիները, երբ ինքնուրույն խոչընդոտում ենք մեր երազանքներին, որոնք երբեմն անիրագործելի են թվում։ Բայց արդյո՞ք վախն ավելի ուժեղ է, քան քո բոլոր նվիրական ցանկությունները, քնից առաջ գլխումդ պտտվող սցենարները, անսահման երազանքները։ Հենց այս մասին էի մտածում, երբ չէի համարձակվում նստել եւ գրել այս պատմությունը՝ ձգձգելով այն։ Չէ՞ որ սա այն հնարավորությունն է, որի մասին երազում էիր։ Ի՞նչին ես սպասում։ Բայց եթե դուք հիմա կարդում եք սա, ուրեմն, երեւի, ես որոշել եմ։ Ի՞նչը դրդեց ինձ դրան։ Իհարկե, նույնիսկ չփորձել մասնակցել, չփորձել բախտդ, հիմարություն է։ Ինչպես մեծահասակներն են տանը պահարաններում պահում իրենց անձեռնմխելի թանկարժեք բյուրեղապակին, այնպես էլ ես պահում եմ բոլոր նկարները, երգերը, ծանոթների պատմությունները, YouTube-ի տեսանյութերը, բլոգները եւ հոդվածները, որոնք կապված են այս երազանքի, ավելի ճիշտ՝ այս նպատակի հետ։ Ամեն ինչ սկսվեց դպրոցից, բայց ոչ միանգամից։ Անգլերեն սովորում եմ առաջին դասարանից։ Դպրոցական անգլերենի դասերից առաջին հիշողություններս՝ մեր ուսուցչուհին՝ Լյուդմիլա Նիկոլաեւնան, միացնում է մագնիտոֆոնի ինչ-որ ձայնագրություն, կարդում է հորոսկոպ «Cosmopolitan» ամսագրի նախավերջին էջից կամ հանձնարարում է կարդալ տեքստը եւ գնում է ճաշարան՝ սուրճ խմելու բուլկիով։ Հետո եկան ժամանակները, կառուցվածքները, հոդերը, նախդիրները, “London is the capital of Great Britain” եւ այդ ամենը։ Դասերին ընդհանրապես չէի ուզում գնալ, իսկ ժամանակացույցում այդ առարկան տեսնելիս սառը քրտինքն ու սարսուռը անցնում էին մարմնովս։ Դասն ինքնին հավերժություն էր թվում, երբ հաշվում ես, թե որ նախադասությունը կընկնի քեզ, եւ նյարդայնացած նայում ես ժամացույցին։ Մանկուց ծնողներս ինձ համար բացահայտում են աշխարհը՝ ճանապարհորդությունների եւ ոչ միայն դրանց միջոցով, խոսում են լեզուներ սովորելու կարեւորության մասին, օգնում եւ աջակցում են ինձ այդ ճանապարհին։ Հենց այդ պատճառով դպրոցական տարիներին ինձ գրանցում էին դասընթացների, վարձում էին կրկնուսույցներ։ Ավագ քույրս, որը միշտ օրինակ է եղել, օգնում եւ մոտիվացնում էր սովորելու՝ արտասահմանյան երաժշտության հանդեպ իր սիրով։ Բայց իմ իսկական ցանկությունն ու ձգտումը, երբ դա անում ես ոչ թե այն պատճառով, որ ճիշտ է, պետք է, եւ չես ուզում որեւէ մեկին նեղացնել, առաջացավ 8-րդ դասարանում։ Երբ պատահաբար հանդիպեցի Marie Novosad-ի YouTube ալիքին։ Այս աղջիկը ուսանողների փոխանակման ծրագրով մեկնեց Ամերիկա եւ ամեն օր վլոգներ էր նկարահանում իր կյանքի մասին։ Նա ցույց էր տալիս ամեն ինչ՝ ամերիկացիներին, ուսումը, հանրակացարանը, խանութները, բնությունը եւ այլն։ Մի խոսքով՝ ամերիկյան կյանքը Jetix, Disney, Nickelodeon-ի այն նույն սերիալներից/ֆիլմերից։ Յուրաքանչյուր տեսանյութ լցված էր այնպիսի նոր եւ անհայտ մթնոլորտով, որ ինձ լցնող հույզերից ուզում էի ցատկել։ Նրա տեսանյութերը պատմում էի մայրիկիս եւ ընկերներիս, նորից դիտում էի դրանք։ Հասկացա, որ ուզում եմ նույնը, ես չեմ ուզում պարզապես հետեւել ուրիշի կյանքին, ուզում եմ ինքս ապրել այդ իրավիճակները, տեսնել այդ քաղաքները, շփվել մարդկանց հետ։ Դրա շնորհիվ սկսեցի փնտրել տարբեր ծրագրեր իմ երկրի համար։ Եվ հանդիպեցի “Work and Travel USA” ծրագրին, ուսումնասիրեցի պահանջները եւ սկսեցի ավելի շատ տեղեկատվություն փնտրել։ Բաժանորդագրվեցի բոլոր հնարավոր բլոգներին, այն ուսանողների ալիքներին, որոնք մասնակցել էին այս ծրագրին եւ պատմում էին իրենց փորձի մասին։ Այն ժամանակ 10-րդ դասարանում էի եւ հասկանում էի, որ այն ամենը, ինչ կարող եմ անել առայժմ՝ սովորել անգլերեն, ընդունվել համալսարան, փորձել աշխատել իմ երկրի սպասարկման ոլորտում, մահճակալիս դիմաց կախել New York City-ի տեսարանով նկարը եւ չմոռանալ երազել։ Հիմա 19 տարեկան եմ, սովորում եմ Մինսկի պետական լեզվաբանական համալսարանի երրորդ կուրսում, սովորում եմ անգլերեն եւ իսպաներեն, կողմնակի աշխատում եմ որպես վաճառող-խորհրդատու New Yorker խանութում։ (Ի դեպ, ես չներկայացա, անունս Նադյա է։ Հիմա, երբ դուք մի փոքր պատկերացում ունեք իմ մասին, հաստատ կհիշեք ինձ)։ Ինձ համար դժվար է ասել՝ այս ամենը հատուկ է ստացվել, թե պատահաբար, բայց ինձ դուր է գալիս այն, թե որտեղ եմ հիմա եւ ինչով եմ զբաղվում։ Աշխատանքային առաջին օրերից մեկում, երբ ծալում էի կարմիր գրությամբ սպիտակ “Los Angeles” շապիկները, հնչեց Jay-Z-ի եւ Alicia Keys-ի “Empire State of Mind” երգը։ Եվ այդ ժամանակ կրծքիս մեջ մի զգացում առաջացավ, դժվար է այն նկարագրել, բայց վստահ եմ, որ բոլորը կհասկանան։ Հույզերի ինչ-որ անսպասելի հոսք, կարծես ներսումս սալտո արեցի, ամեն ինչ մի պահ շրջվեց։ Մտածեցի, որ այս խանութում աշխատելու գալիք տարվա ընթացքում, ամերիկյան քաղաքների անուններով շապիկներ, բաճկոններ, շորտեր ծալելով, վիզուալիզացիայի ուժը (եթե այն կա, իսկ այն իսկապես գոյություն ունի) անպայման կաշխատի։ Չգիտեմ՝ երբ կլինի դա, բայց անպայման կլինի, ես կտեսնեմ Ամերիկան եւ կլինեմ այդ քաղաքներում։ Նույնիսկ գլխումս նկար ունեմ՝ կանգնած եմ Նյու Յորքի Times Square-ում, ականջակալներումս հնչում է Jay-Z-ի այդ նույն երգը այդ քաղաքի մասին, շուրջբոլորը լիքը գովազդներ եւ մարդիկ, որոնք լուսանկարվում են, իսկ ես կանգնած եմ ապշած այն բանից, որ ես այստեղ եմ եւ սա երազ չէ։ Իրականում ինչպես կլինի, չգիտեմ, բայց ամենից հաճախ հենց այդպիսի արձագանք են պատմում իմ ծանոթները, որոնք եղել են Ամերիկայում)
Work and Travel ծրագիրը ծրագիր է, որը ամեն տարի հնարավորություն է տալիս տասնյակ հազարավոր ուսանողների աշխարհի տարբեր երկրներից ամառային արձակուրդների ընթացքում մի քանի ամիս անցկացնել ԱՄՆ-ում։ Ծրագրի մասնակիցներն իրավունք ունեն աշխատել եւ ճանապարհորդել ամբողջ երկրով մեկ։ Սա հսկայական հնարավորություններ եւ փորձ է, որը կհիշես ողջ կյանքում, պատմություններ, որոնք կպատմես շունչդ պահած՝ դեմքիդ ժպիտով։ Անգլերենի իրական պրակտիկա, իրական լեզու։ Սա համալսարանում ԲԲԽ (բանավոր եւ գրավոր խոսքի պրակտիկա) չէ, որտեղ դու խոսում ես դասախոսի հետ, բայց ենթագիտակցորեն հասկանում ես, որ ամեն դեպքում քեզ կհասկանան, կարող ես անցնել մայրենի լեզվի։ Սա հետաքրքիր ծանոթություններ ձեռք բերելու, հետաքրքրող հարցեր տալու, բոլորովին այլ աշխարհ տեսնելու, սեփական կարծիքը կազմելու հնարավորություն է։ Մեկ ամառվա ընթացքում ապրել նոր կյանք կամ մի քանի կյանք։ Ես շփվել եմ այս ծրագրի մեծ թվով մասնակիցների հետ։ Բոլորն ունեն տարբեր պատմություններ, փորձ, խնդիրներ, իրավիճակներ, խորհուրդներ, բայց բոլորն ունեն հույզեր եւ հիշողություններ։ Ոչ ոք չի զղջում մասնակցության համար։ Վստահ եմ, որ ճանապարհորդությունները մեր կյանքն ավելի վառ են դարձնում, որովհետեւ դրանք հույզեր են տալիս։ Ոչ միշտ դրական, բայց թե ինչպես արձագանքել դրանց՝ որոշում ես միայն դու։ Երազանքիդ ճանապարհին դու բախվում ես որոշակի դժվարությունների։ Վիզա ստանալը, ֆինանսները, համալսարանի քննությունները, սխալվելու վախը, լեզվական արգելքը, սեփական ինքնուրույնության եւ հասունության գիտակցումը՝ այս ամենը հեշտ չէ, էներգատար է եւ երբեմն անիրագործելի է թվում։ Բայց եթե պատկերացնես, որ սրանք պարզապես խաղի մակարդակներ են, որոնք պետք է անցնես նոր մակարդակ դուրս գալու համար, եւ այդպես մինչեւ «բոսը», դա անցնում է շատ ավելի հեշտ եւ զվարճալի։
Երբ ես նոր էի սկսում գրել այս պատմությունը՝ «Պատմություն երիտասարդական ճանապարհորդությունների եւ ուսանողական փոխանակման ծրագրերի մասին՝ այժմ եւ ապագայում», ես մշուշոտ էի պատկերացնում, թե ինչի մասին կարելի է գրել երեք լրիվ էջ։ Բայց ինտերնետի բոլոր խորհուրդները «Գլխավորը սկսելն է!» մասին աշխատում են, հատկապես, երբ ասելիք ունես։ Հիմա ժամը 4:08 է, 2022 թվականի դեկտեմբերի 19-ը, ես կարելի է ասել վերջին վագոնն եմ ցատկում՝ ուղարկելով այս պատմությունը։ Բայց եթե սա քո վագոնն է, ապա այնտեղ անպայման կլինի քո տեղը՝ պատուհանի մոտ։ Անկախ արդյունքից՝ ես արդեն ուրախ եմ, որ կարողացա դա անել, հաղթահարել իմ որոշ ներքին բարդույթներ, գիտակցել ցանկություններս, վերլուծել փորձս եւ ուղիս։ Երեւակայությանդ մեջ պատկերացնելով, որ ցանկությունդ կարող է իրականանալ։ Հոգեկանդ կամ ուղեղդ, չգիտեմ՝ ինչը կոնկրետ, սկսում են պատկերացնել խնդիրներ, վատ իրավիճակներ, անհաջողություններ։ Բայց երբ ցանկությունն ավելի ուժեղ է, քան սպասվող հնարավոր դժվարությունները, այս ամենը մղվում է երկրորդ պլան։ Ժամանակն է արդեն վերցնել բաժակները, թեյի սպասքը, սփռոցները եւ սրբիչները պահարանից, որոնք հազար տարի է՝ պառկած են ինչ-որ հատուկ առիթի համար։ Որովհետեւ հատուկ առիթը երբեք չի գա, եթե այն չկազմակերպես հենց հիմա։ Իմ էսսե-պատմության մեջ ես փորձեցի բացահայտել «Ինչու որոշեցի մասնակցել ծրագրին» թեման։ Հուսով եմ՝ ինձ հաջողվեց դա անել, եւ դուք կարդացիք մինչեւ վերջ։ Շնորհակալություն նման հնարավորության համար։
Շնորհակալություն իմ նամակին ուշադրություն դարձնելու համար։
Կուտուզովա Նադեժդա Դմիտրիեւնա
Email.com: tubezelka@gmail.com