Բարի օր։ Առանց ավելորդ նախաբանների (որոնք նկարագրված էին անոտացիայում) ուզում եմ ձեզ ընկղմել իմ կյանքի մի արտասովոր պատմության մեջ։

Վաղ մանկությունից ես երազում էի շրջել ամբողջ աշխարհով, տեսնել անվերջ թվով վայրեր, անել աներեւակայելի լուսանկարներ եւ հիանալ գիշերային աստղազարդ երկնքով մեր մոլորակի տարբեր կետերից։

14 տարեկանում իմ պլաններում հայտնվեց տուն-անիվների վրա գնելը եւ այն ժամանակ նորաձեւ դարձած ֆրիլանս աշխատանքը։ Այդ պլանների իրականացումը ինձ կտար ազատության քամի եւ ֆինանսական անկախության բույր։ Թվում էր, թե էլ ի՞նչ կարելի է ցանկանալ։ Սակայն, վերլուծելով ճանապարհի կյանքը եւ ձեռք բերելով սիրելի շուն, տուն-անիվների վրա գնելը ստիպված եղա հետաձգել անորոշ ժամանակով։

Չէր կարելի թույլ տալ նույնիսկ այն մտքին, որ դավաճանեմ իմ երազանքին։ Բայց այրվող ուղեգրերով, տուրերով եւ all inclusive հյուրանոցներով ճանապարհորդությունները չէին տալիս այն էֆեկտը, որն ինձ այդքան անհրաժեշտ էր։ Էքսկուրսիաները գիդի հետ, իհարկե, լավ են, բայց ավելի լավ է, երբ դու ինքդ ես ընտրում, թե ուր գնալ կամ վարել, առանց հենվելու ժամանակացույցի կամ ուղեւորության սեղմ ժամկետների վրա։ Ավելին, որպես ծանր երաժշտության իսկական հետեւորդ, ինձ համար դժվար է նույնիսկ պատկերացնել, որ լինելով հրաշալի ռոք-փառատոների երկրում, ես չեմ կարողանա այցելել դրանք։

Իմ ԲՈՒՀ-ից ստաժավորումների հետ գործերը բավականին բարդ են. ուսումնառության այս հաստատությունում անցկացրած երկու ու կես տարվա ընթացքում (ինչը իմ համալսարանական ուսման ժամկետի ուղիղ կեսն է), ԲՈՒՀ-ից այլ երկիր մեկնելու հնարավորություն պարզապես չի եղել։ Ահա թե ինչու իմ ընտրությունը կանգ առավ Work and Travel USA-ի վրա։

Բայց ես կստեմ, եթե սկսեմ պատմել, թե ինչ լավն եմ ես, որ ամեն ինչ ինքս եմ որոշել։ Իրականում, ամեն ինչ տեղի է ունեցել մոտավորապես հետեւյալ կերպ։