Այնուամենայնիվ, նույնիսկ առանց փորձի, ես արդեն գլխովին ընկղմվել եմ բոլոր հաճելի եւ ոչ այնքան հաճելի հոգսերի մեջ... Իրականում, ինձ բառացիորեն գլխով մտցրել են այդ հոգսերի տակառի մեջ եւ սպասում են, թե երբ եմ խեղդվելու, ինչպես իննսունականների ֆիլմերում, որովհետեւ, առնվազն, ամեն ինչ ավելի բարդ ստացվեց, քան ես սպասում էի՝ հարցաթերթիկների լրացում, հարցազրույցի անցում (որտեղ ստիպված էի պատմել պանրով մակարոն պատրաստելու մասին, ինչը չափազանց անսպասելի էր, դա բառացիորեն սպանեց իմ պատասխանների ռազմավարությունն ու պաշտպանության մարտավարությունը), դժբախտ գործատուներից առաջարկներ (offer) կորզելը (ինչից սկզբունքորեն կարելի է խուսափել, եթե ընտրեք full-service) եւ այլն: Ամենահուզիչը ԱՄՆ վիզայի հարցազրույցն անցնելն է: Բայց նախ պետք է ուսումնասիրել դեսպանատան ամբողջ կայքը, կարդալ մի շարք տեղեկություններ, լրացնել հարցաթերթիկներ եւ ամրագրել հարցազրույցի տեղ, հասնել դեսպանատուն, վճարել MRV Fee-ն, գտնել կացարան եւ, ուղեւորության ամենահաճելի մասը՝ մոտ մեկ շաբաթ ապրել մեկ այլ երկրում: