Իմ բնավորության գլխավոր գիծը իրավիճակին միշտ դրական կողմից նայելն է եւ միշտ լավատես լինելը, բայց նաեւ վատթարագույնին պատրաստ լինելը։ Իմ բնավորության այս որակը շատ է օգնում ինձ ապրել եւ առաջ շարժվել։ Նույնիսկ այն իրավիճակում, որում ես հայտնվել եմ եւ որով ուզում եմ կիսվել ձեզ հետ։
Գարունը ինձ համար տարվա ամենակարեւոր եւ սիրելի եղանակն է։ Այն բնության արթնացման, հոգու հիացմունքի եւ նոր բան սկսելու փորձի ժամանակաշրջան է։ Գարնանը ես գտա ինձ, իմ սերը եւ իմ երազանքն իրականացնելու հնարավորությունը։ Ավելի ճիշտ՝ իմացա ԱՄՆ-ում ամառային աշխատանքի ուսանողական ծրագրի՝ Work and Travel-ի մասին։ Հասունանալու, այն երկրի մշակույթը կենդանի ուսումնասիրելու հնարավորության մասին, որտեղ երազում էի այցելել փոքր տարիքից, ամբողջ հոգով ընկղմվել այն մթնոլորտի մեջ, որը ճառագում է ամերիկյան եւ համաշխարհային կինոյի մայրաքաղաքը՝ Հոլիվուդը, կլանել ստացված գիտելիքներն ու հույզերը՝ արվեստ եւ կինո ստեղծելու համար, ինչը շատ կարեւոր է իմ մասնագիտության մեջ, բարելավել իմ հաղորդակցման հմտությունները եւ լեզվի մակարդակը, անմոռանալի ամառ անցկացնել սիրելի եւ հարազատ մարդու հետ։ Նոր հնարավորությունների գիտակցումից հետո առաջացած թեւածելու զգացումը մեծ խթան հանդիսացավ վերոնշյալ եւ ցանկալի ցուցակի անհապաղ իրականացման համար։ Այդպես սկսվեց մեր գիտակցված պատրաստությունը այս ծրագրին։
Ամենից առաջ մենք սկսեցինք ուսումնասիրել Work and Travel-ի մասին առկա ամբողջ տեղեկատվությունը բոլոր հնարավոր ստուգված աղբյուրներից։ Առաջին հերթին, իհարկե, մտանք Google։ Իզուր չէ, որ ժողովրդի մեջ ասում են՝ «Google-ը օգնության»։ Մենք՝ մարդիկ, սիրում ենք «գուգլել» բացարձակապես ամեն ինչ, ինչի մասին չգիտենք, բայց ուզում ենք ավելին իմանալ, այդպես էլ եղավ մեզ հետ։ Չէ՞ որ մեր ծանոթների խոսքերից ստացված տեղեկատվությունը մեզ համար բավարար չէր։ Այնուհետեւ գործի անցավ մարդկության համար երկրորդ հայտնի եւ օգտակար հարթակը՝ YouTube-ը։ Ահա այն ժամանակ էլ սկսվեց ամենահետաքրքիրը, տորթի վրայի բալը՝ մեզ նման ուսանողների իրական պատմությունները, ովքեր կարողացան թռչել օվկիանոսից այն կողմ եւ նշան դնել երազանքների կամ ցանկությունների քարտեզի (այո, յուրաքանչյուրն ունի իրենը) այն նույն տողի վրա՝ «Այցելել Ամերիկա»։
Լսել նրանց հետաքրքրաշարժ պատմությունը, նոր գիտելիքների եւ արկածների պաշարը, ակամայից ստիպեց մտածել նրանց մեջ դեպի լավը փոփոխությունների մասին։ Չէ՞ որ ճանապարհորդությունը, թեկուզ աննշան, իսկ մեր դեպքում՝ անգին, ցանկացած դեպքում կարող է ազդել մեզ վրա։ Սկսած ներքին զգացողություններից, վերջացրած՝ ինքնակատարելագործման եւ աշխարհը բարելավելու հիանալի գաղափարների ու սխրագործությունների համար նոր ուժերով։
Այս տարվա ամառը անցավ շատ արդյունավետ եւ տեղեկատվական, հույսերով եւ հավակնություններով լի։ Երբեմն այցելում էին մտքեր, որ ինձ համար դա թվում էր ինչ-որ անիրական (ինչպես, հավանաբար, շատերի համար)։ Բայց ինձ համար դա անիրական եւ դժվար էր նրանով, որ ես պետք է արմատապես փոխեի իմ կյանքը, եթե ուզում եմ թռչել Ամերիկա։ Գումարած, հաշվի առնելով, որ ես 16 տարեկանից ծնողներիցս գումար չեմ խնդրում, ինչը նշանակում է, որ ծրագրի համար պետք է ինքս վաստակեի։ Գարնանային կիսամյակի ավարտից հետո ես աշխատանքի անցա որպես տեսախցիկի տեխնիկ եւ օպերատորի օգնական մասնավոր պրոդակշնում, այդպես աշխատեցի չորս ամիս։ Հանգստյան օրերին դուրս էի գալիս կինոյի ոլորտի այլ նախագծերի, ռեժիսորություն էի անում եւ նկարահանում տեսահոլովակներ երիտասարդ արտիստների համար, ինչպես նաեւ գովազդային տեսահոլովակներ։
Աշխատում էի առանց հանգստի, որպեսզի կուտակեմ եւ մասնակցեմ ծրագրին, ընդլայնեմ իմ աշխարհայացքը, մտահորիզոնը եւ գիտելիքները, որոնք մեծ ազդեցություն կունենան ապագայում ինձնից՝ որպես խաղարկային կինոյի ռեժիսոր, ինչ-որ յուրահատուկ եւ զարմանալի բան ստեղծելու համար։
Աշնանը, երրորդ կուրսի սկզբին ամեն ինչ կարծես թե կատարյալ էր։ Առաջին հերթին ընտրվեց կենտրոնը, որը զբաղվում է ուսանողներին Work and Travel ուղարկելով։ Մենք ընտրեցինք Միջազգային փոխանակման կենտրոնը։ Այն մեզ գրավեց նրանով, որ հանդիսանում է միջազգային ուսանողական փոխանակումների ամենախոշոր եւ հայտնի գործակալությունը, որն ունի մասնակիցների հավատարմության բարձր վարկանիշ։ Եվ ամենակարեւորը՝ փաստաթղթերը ներկայացնելու եւ ծրագրին մասնակցելու համար անհրաժեշտ գումարը կուտակված էր։ Ծնողները նույնպես աջակցեցին մեր այդ գիտակցված եւ հաստատուն քայլին դեպի եւ՛ նրանց, եւ՛ մեզ համար անհայտ երկիր, ուրախությամբ մաղթեցին մեզ հաջողություն մեր նպատակներին հասնելու եւ երազանքներն իրականացնելու գործում։ Պատրաստվածության նման պաշարով մենք հոկտեմբերի սկզբին անցանք առցանց խորհրդատվություն, լրացրեցինք հարցաթերթիկը եւ, բարեբախտաբար, հասցրեցինք հայտնվել 10-րդ խմբում։ Հնարավորության դեպքում կապվում էինք մեր համակարգողների հետ լրացուցիչ տեղեկատվություն ստանալու համար եւ պարզապես յոթերորդ երկնքում էինք երջանկությունից, որ դա կատարվում է մեզ հետ։ Սիրելիս հասցրեց վճարել Միջազգային փոխանակման կենտրոնի խորհրդատվական ծառայությունների համար, ես էլ պետք է վճարեի։ Ի՞նչ կարող էր սխալ գնալ, կարծում եք։
Ցավոք, այս պատմությունը մեզ ապացուցում է, որ այս կյանքում ոչ ոք ապահովագրված չէ վատ եւ անսպասելի իրադարձությունների շրջադարձերից։ Հոկտեմբերի վերջին իմ ընտանիքում մեծ ֆինանսական դժվարություններ առաջացան։ Ես ծանր սրտով եւ ոչ իմ կամքով ստիպված եղա հրաժարվել վճարումից եւ ծրագրին մասնակցելուց, քանի որ այդ պահին ընտանիքիս օգնությունը անհրաժեշտ էր։ Դժվար էր համակերպվել նման մեծ կորստի, ինձ համար կարեւոր հնարավորության մասին մտքերի հետ, որի իրականացմանը ես արագ եւ որակյալ պատրաստվում էի։ Երկար ժամանակ անելանելիության դառնության համ կար, մինչեւ որ իմացա այս մրցույթի մասին։ Այս անգամ ամեն ինչ դասավորվեց «մեկ չիրականացված հնարավորությանը միշտ փոխարինում է մեկ ուրիշը» սկզբունքով։ Մրցույթը մեծ հույս ներշնչեց սրտում, որը սանձված էր տխրությամբ։
Հսկայական շնորհակալություն, որ կարեկցանքով եւ ըմբռնումով մոտեցաք իմ իրավիճակին, եւ նման մրցույթի համար՝ մեծ հնարավորություններով, հասարակ ուսանողների երազանքներն իրականացնելու համար:
