ՂԱԶԱԽ ԱՂՋԿԱ ԱՄԵՐԻԿՅԱՆ ԵՐԱԶԱՆՔԸ
Ողջո՛ւյն: Հուսով եմ՝ հիանալի օր եք անցկացնում: Եթե ոչ, ապա վստահ եմ, որ այս էսսեն կբարձրացնի ձեր տրամադրությունը:
Ես Ալուան եմ՝ Ղազախստանի փոքրիկ քաղաքից մի երազկոտ աղջիկ, ինչպես նաեւ համարձակ մի կին, ով իրականություն է դարձնում իր բոլոր երազանքները: Ես Երկիր մոլորակի վրա ապրում եմ արդեն գրեթե 18 տարի: Այս էսսեում ցանկանում եմ կիսվել իմ փոքրիկ ու զվարճալի ճամփորդության պատմությամբ եւ ամեն ինչի մասին իմ անկեղծ մտքերով:
Ինչպե՞ս սկսվեց ամեն ինչ
Երբ ես տարրական դպրոցում էի, հարազատներս շատ էին ճամփորդում աշխարհով մեկ, նրանք տեսել էին օվկիանոսներ, ծովեր եւ լեռներ: 11-ամյա ինձ համար դա այնքան հետաքրքիր էր, որ խնդրեցի ծնողներիս ինձ լիճ տանել: Ավելին խնդրել չէի կարող: Իսկ ծնողներս ավելի լավ բան թույլ տալ չէին կարող, քանի որ բառացիորեն սնանկ էին:
Երբ ամառը եկավ, ծնողներս ասացին, որ գնում ենք Իսիկ-Կուլ: Դա Ղրղզստանում գտնվող հմայիչ մի լիճ է: Այդ պահին ես յոթերորդ երկնքում էի եւ ինձ զգում էի Vogue-ի այն հայտնի աղջիկների պես, ովքեր մեկնում են «արտասահման»:
Մենք 6 հոգով էինք եւ գրեթե 14 օր ապրեցինք յուրտում՝ այլ ճամփորդների հետ: Մայրիկիս հետ շրջում էի խանութներով՝ առանց ոչինչ գնելու, մենք զբոսնում էինք՝ վայելելով տեղական ուտեստներն ու քաղաքը: Երեկոյան լողում էինք լճում եւ պարզապես հիանում փայլող ջրով: Մի անգամ վաղ առավոտյան որոշեցի առանց հեռախոսի գնալ լճափ: Վերցրի գիրքս, գլխարկս եւ ծածկոցս՝ ափին հանգստանալու համար: 2 ժամ հանգստանալուց հետո մտածեցի, որ ժամանակն է վերադառնալ յուրտ՝ նախաճաշելու: Բայց մոռացա հետդարձի ճանապարհը:)
Սարսափելի նյարդայնացած էի, քայլում էի մեծ ափի երկայնքով՝ փորձելով գտնել ծնողներիս, բայց նրանք ոչ մի տեղ չկային: Չէի հիշում փողոցի անունը կամ յուրտի համարը: Բայց ես գտա ծնողներիս գտնելու լավագույն միջոցը:
Ոչ, ես չսպասեցի նրանց ափին, այլ մտա բոլոր յուրտերը եւ հարցնում էի, թե արդյոք այնտեղ են իմ հարազատները: Վերջապես, 2 ժամ որոնումներից հետո գտա նրանց՝ իրենց հողաթափերով: Եվ գիտե՞ք ինչ: Հանդիպեցի մի խումբ փրկարարների, ովքեր նույնպես ինձ էին փնտրում, քանի որ ընտանիքս կարծել էր, թե ես խեղդվել եմ: Արդյունքում մայրիկիցս լավ «ճողփոց» ստացա:
Այս ամենը կարող է անհեթեթ հնչել, բայց իրականում ես ապրում էի մանկությանս լավագույն մասը եւ աշխարհի ամենաերջանիկ մարդն էի:
Ինչո՞ւ որոշեցի մասնակցել Work and Travel ծրագրին:
Երբ սովորում էի տարրական դպրոցի 2-րդ դասարանում, բախտս բերեց ուսուցչուհուս հետ. նա խելացի էր, շատ բարի եւ մեղմ՝ երեխաների հանդեպ: Ի դեպ, նա Ամերիկայից էր եւ ուներ հիանալի ամերիկյան շեշտադրում: Նա սովորեցնում էր մեզ երգել այբուբենը՝ «A-B-C-D-E-F-G»... Ես երգում էի նրա հետ, նա սովորեցնում էր մեզ անգլերենի հիմնական բառերը, բայց ես ոչինչ չէի հասկանում: Պատկերացնո՞ւմ եք: Ամերիկացի աղջիկ, ով խոսում է միայն անգլերեն եւ չի հասկանում ոչ ղազախերեն, ոչ էլ ռուսերեն, եւ երեխաներ, ովքեր չգիտեն նրա լեզուն. սա պարզապես անհավանական է: Ամեն դեպքում, ինձ համար զվարճալի էր, եւ ես հաճույքով էի հաճախում անգլերենի դասերին:
Հիշում եմ՝ երազում էի, թե ինչպես եմ սահուն խոսելու անգլերեն եւ սովորեցնելու ուրիշներին: Արդյունքում ստացա IELTS վկայական, աշխատանքի անցա որպես անգլերենի ուսուցիչ, եւ հիմա ունեմ շատ հրաշալի աշակերտներ. սա այն է, ինչով ես ապրում եմ:
Ավագ դպրոցում գտա բլոգեր Մարինա Մոգիլկոյի էջը եւ բացահայտեցի Սան Ֆրանցիսկո հիանալի քաղաքը, որը դարձավ իմ երազանքների քաղաքը: Ամերիկայի 50 նահանգները երազանքի պես են եւ իմ ապագա նպատակակետը 2023-ի ամռան համար: Անվերջ հնարավորություններ, ինքնավստահության զգացում, հավակնություններ եւ գործարար ոգի. սա ամեն ինչ Ամերիկայի մասին է:
Այս երազանքը փայփայում եմ արդեն 7 տարի եւ հուսով եմ, որ կհասնեմ ԱՄՆ-ի հետ կապված իմ բոլոր նպատակներին Work and Travel ծրագրի միջոցով:
Ինչպե՞ս կարող եմ օգնել երկրիս զարգանալ՝ մասնակցելով Work and Travel ծրագրին:
Բանն այն է, որ փոխանակման ծրագրի ուսանողները մեծ ազդեցություն են ունենում տեղացի ուսանողների վրա: Կարծում եմ՝ այս պնդումը հասկանալի է կրթված մարդկանց համար, քանի որ նրանք գիտեն բազմազանության կարեւորությունը: Ունենալ մի հասարակություն, որտեղ բոլոր ուսանողները մոտիվացված են հաջողության հասնելու, ճամփորդելու աշխարհով մեկ, բացահայտելու նոր հորիզոններ, ջանասիրաբար սովորելու եւ խելացի աշխատելու՝ լավագույնն է, ինչ կարող է լինել Ղազախստանում: Մեր երկիրը զարգանում է տարեցտարի, ուստի որակավորված, բազմակողմանի եւ նպատակասլաց ուսանողները գլխավոր ռեսուրսն են, որոնց օգնությամբ ղազախական համալսարանները հասնում են իրենց նպատակներին: Ես նկատի ունեմ, որ կենսական նշանակություն ունի հասկանալը, թե որքան անհրաժեշտ է փոխանակման փորձ ունեցող ուսանողներ ունենալը մեր կրթական համակարգի եւ մեր ապագա առաջնորդների համար ճիշտ մտածելակերպ ձեւավորելու համար:
Ինչպե՞ս Work and Travel ծրագիրը կօգնի իմ ապագա կարիերային:
Անկեղծ ասած, այսօր կրթություն փնտրող մարդիկ ցանկանում են սովորել պրոֆեսիոնալ դասախոսներից, ովքեր ունեն համապատասխան փորձառություն իրենց ոլորտներում: Որպես ապագա ուսուցիչ՝ ես կցանկանայի մեկնել ԱՄՆ, աշխատել այնտեղ, ստանալ այդ երկրում ապրելու փորձ, փոխանակել մշակույթս եւ, իհարկե, բարելավել անգլերենս: Ես շատ եմ սիրում ամերիկյան շեշտադրումը եւ ամերիկացիներին, նաեւ ունեմ բլոգ Instagram-ում, որտեղ անվճար անգլերեն եմ դասավանդում, եւ կցանկանայի բլոգիս համար բովանդակություն ստեղծել աշխարհի տարբեր անկյուններից: Սա հաստատ կդառնա իմ կարիերայի աճի լավագույն մասը:
Ինչպիսի՞ն կլինեն փոխանակման ծրագրերը ապագայում: Իմ ենթադրությունները:
Ես գուշակ չեմ, բայց վստահ եմ, որ փոխանակման ծրագրերը ապագայում կդառնան անհավանական հայտնի, մատչելի եւ օգտակար Երկիր մոլորակի յուրաքանչյուր մարդու համար: Այդ պատճառով մենք բոլորս պետք է անենք հնարավորը, որպեսզի դա տեղի ունենա հնարավորինս շուտ: Քանի որ չեմ կասկածում, որ դա արժե:
Շնորհակալություն ուշադրության համար, հուսով եմ՝ ձեզ դուր եկավ այս էսսեն: Հարգանքներով՝ Ալուա Աբդրալիեւա:

