Երիտասարդական ճամփորդություններ եւ ուսանողական փոխանակման ծրագրեր այժմ եւ ապագայում
Թույլ տվեք ներկայանալ։ Անունս Ալի է, եւ ես Եվրասիական հումանիտար ինստիտուտի առաջին կուրսի ուսանող եմ։ Սովորում եմ հումանիտար առարկաների ուսուցչի մասնագիտությամբ՝ պատմության ֆակուլտետում։ 17 տարեկան եմ, իսկ ապրիլի 1-ին դառնում եմ 18...
Ամերիկա... դեռ վաղ մանկությանս տարիներին ես իմ գլխում սերմեր էի ցանել՝ այդ երկիր այցելելու երազանքով, որպեսզի ապագայում այն աճի եւ ստիպի ինձ թռչել այնտեղ։ Եվ այսպես, 8-րդ դասարանում ես սկսեցի իմանալ տարբեր ուսանողական փոխանակման ծրագրերի մասին, որոնք թույլ կտան ինձ այցելել այդ երկիր։ Ես իմացա Work and Travel USA-ի մասին, որը զանգվածային եւ մատչելի փոխանակման ծրագիր է այն ուսանողների համար, ովքեր ցանկանում են վառ, անմոռանալի արձակուրդներ անցկացնել ԱՄՆ-ում եւ ծանոթանալ ամերիկյան մշակույթին ու ժողովրդին, ինչպես նաեւ ծանոթանալ մոլորակի տարբեր ծայրերից եկած նոր հետաքրքիր մարդկանց հետ։ Ինձ հետաքրքրեց, եւ ես ցանկացա հնարավորինս շուտ ավարտել դպրոցը, ընդունվել բուհ եւ Work and Travel ծրագրով թռչել Նահանգներ՝ մանկությանս լավագույն երազանքն իրականացնելու համար։
Ես դեռ ուսանողական փոխանակման ծրագրերի եւ արտասահմանյան ճամփորդությունների փորձ չունեմ։ Ցանկանում եմ նախ նվաճել Ամերիկան, իսկ հետո, փորձ ձեռք բերելով, շարունակել համալրել այն երկրների ցանկը, որոնք կայցելեմ ապագայում։
Որպես համաշխարհային պատմության երկրպագու եւ ապագա պատմության ուսուցիչ՝ ես շատ եմ հետաքրքրվում բազմաթիվ երկրներով, դրանց մշակույթով, ժողովրդով եւ այդ երկրների պատմությամբ։ Եվ առաջին երկիրը, որ ցանկանում եմ այցելել, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներն է։ Հայրս Ամերիկա է այցելել 1999-2000 թվականներին՝ դեռ իմ ծնվելուց առաջ։ Հայրս մեծ հաջողակ է, քանի որ նա շահել է ուղեգիր մի մրցույթում, որտեղ մրցանակը այդ երկիր բացարձակապես անվճար այցելելն էր։ Ճակատագրի բերումով գյուղից մի պարզ տղա հնարավորություն ստացավ իրականացնելու իր ամերիկյան երազանքը։ Եվ բնականաբար, մանկությանս տարիներին նա հաճախ էր պատմում ինձ իր անցյալի մասին իր հետաքրքիր պատմությունները եւ, մասնավորապես, իր ճամփորդությունների մասին, որոնք իմ մեջ ուժեղ ոգեւորություն էին առաջացնում տարբեր երկրներ ճամփորդելու համար։ Եվ մանկությանս հատուկ երազանքը դարձավ առաջին հերթին Ամերիկա այցելելը եւ սեփական աչքերով տեսնելը բնության բոլոր հրաշքներն ու ինձ համար այս գեղեցիկ երկրի քաղաքները։ Ես մանկուց ինձ նպատակ էի դրել, որ հասուն տարիքում անպայման նույն տեղերում լուսանկարվեմ, որտեղ ժամանակին լուսանկարվել է հայրս, եւ այդ լուսանկարները ցույց տամ նրան՝ համեմատության համար, որպեսզի լուսանկարների ժամանակի պրիզմայի միջոցով նրա աչքերում զարմանք եւ ուրախություն առաջացնեմ։ Տարօրինակ, բայց միեւնույն ժամանակ ինձ համար հատուկ նպատակ, որը մոտիվացնում է ինձ սովորել լեզուներ եւ աշխատել՝ մանկությանս երազանքն իրականացնելու համար, որտեղ ես վերջապես հանգիստ հոգով շնչում եմ Ամերիկայի ազատ օդը՝ ամառային տաք երեկոյան ոտքով քայլելով Time Square-ով, ֆոնին լսելով Lana Del Rey-ի երգերը եւ դիտելով մարդկանց մեծ հոսքը, որտեղ բոլորը ինչ-որ տեղ են շարժվում, ինչպես ես ժամանակին՝ այստեղ հասնելու համար։
Ամերիկայում ես բաց չեմ թողնի հնարավորությունը՝ առավելագույնս կենդանի կերպով ուսումնասիրելու եւ ներծծելու այդ ժողովրդի առօրյա կյանքն ու մշակույթը, որպեսզի զգամ այն, ինչ զգում է ամերիկյան հասարակությունը։ Ես ուզում եմ ավելին իմանալ եւ ամեն ինչ սեփական աչքերով տեսնել։ Բացի այդ, որպես պատմաբան եւ իմ երկրի հայրենասեր՝ ես ամեն ինչ կանեմ իմ երկրի եւ դրա մշակույթի լավ մարքեթինգ ստեղծելու համար, որպեսզի գոնե ինչ-որ կերպ մեծացնեմ իմ երկրի ճանաչելիությունը։ Ես ամբողջ ուժով կփորձեմ ցույց տալ եւ զարմացնել այլ ազգության մարդկանց մեր ժողովրդի մշակույթով։ Սկզբում ես ուզում եմ բացել իմ YouTube եւ TikTok ալիքները Ամերիկայում եւ այնտեղ տեղադրել հետաքրքիր տեսանյութեր այն մասին, թե ինչպես եմ ես պատրաստում բեշբարմակ եւ մեր այլ ազգային ուտեստները եւ տալիս օտարերկրացիներին համտեսելու։ Ուզում եմ նրանց համար շնորհանդես անել անցյալի եւ ժամանակակից Ղազախստանի թեմայով, որտեղ նրանց կպատմեմ մեր նախնիների պատմությունը եւ տափաստանում նրանց կիսաքոչվոր կյանքի մասին, ինչպես նաեւ այն մասին, թե ինչպես են ապրում ներկայիս ղազախները եւ որքան ենք մենք զարգացել անկախությունից ի վեր անցած 30 տարիների ընթացքում, եւ, իհարկե, ցույց կտամ եւ կպատմեմ մեր քաղաքների մասին, իսկ վերջում բոլորին կնվիրեմ մեր ազգային հագուստը <3։ Սա դեռ ամենը չէ, այնտեղ հասնելուն պես ես դեռ շատ տարբեր, հետաքրքիր եւ օրինական եղանակներ կհորինեմ, թե ինչպես առավելագույնս տարածել իմ երկրի մշակույթը։ Այս երկրում իմ մեկ այլ նպատակը, իհարկե, լեզվական արգելքս հաղթահարելն ու անգլերենս բարելավելն է։ Ես ուզում եմ շատ շփվել անգլերենի կրողների հետ՝ անգլերենս կատարելության հասցնելու եւ ամբողջ աշխարհից շատ նոր հետաքրքիր ընկերներ ու ծանոթներ ձեռք բերելու համար, որպեսզի հետագայում եւս կապ պահպանեմ նրանց հետ։
Ճամփորդություններից եւ աշխարհայացքի ընդլայնումից բացի, ծրագրին մասնակցելը կարող է օգնել ինձ իմ ապագա կարիերայում։ Ամերիկայում օրինական ճանապարհով վաստակած գումարը կարող եմ խնայել եւ մի քանի տարի անց ներդնել իմ մասնագիտության հետ կապված իմ բիզնես պլանի մեջ։ Քանի որ կրթությունը նույնիսկ խոշոր քաղաքներում մեզ մոտ կաղում է, ապա գյուղական վայրերում դրանք ցանկալի վիճակում չեն, քանի որ շատ շրջանավարտներ չգիտեն մաթեմատիկայի 6-7-րդ դասարանների ծրագիրը, իսկ անգլերենի մակարդակը beginner կամ elementary է, թեեւ անգլերենը դասավանդվում է առաջին դասարանից... Ես՝ որպես ապագա մանկավարժ, ուզում եմ գիտելիքներ տալ աճող սերնդին մեծ մասշտաբներով եւ չսահմանափակվել միայն իմ պրոֆիլային առարկայով, որը դասավանդելու եմ։ Պարզապես պետական ուսուցիչ աշխատելով՝ ես չեմ կարողանա երեխաների ուսուցման հարցում գլոբալ արդյունքի հասնել, ես կկարողանամ տարեկան առավելագույնը 200-400 երեխա ուսուցանել, ինչը շատ ցավալի է իմ նպատակի համար։ Ամերիկայում վաստակած գումարով ուզում եմ ավելացնել իմ կապիտալի մի մասը եւ տարածք վարձակալել իմ կրթական կենտրոնի համար, որտեղ կվարձեմ որակավորված ուսուցիչների, ովքեր կդասավանդեն անգլերեն կամ մաթեմատիկա, այնտեղ ես արդեն հնարավորություն կունենամ ընդլայնելու ուսուցման ընդգրկումը եւ գումար վաստակելու՝ բացելով իմ կենտրոնի նոր մասնաճյուղեր։ Հետո եւս մի քանի տարի անց ես գյուղում կբացեմ փորձարարական անվճար մասնավոր դպրոց՝ իմ ուսուցման մեթոդիկայով՝ կրթության որակը բարձրացնելու համար։ Եվ եթե արդյունքը լավ լինի, ես կարմատախիլ կանեմ ներկայիս կրթական համակարգը եւ կփորձեմ իմ նոր մշակված համակարգը ներդնել պետականի մեջ։ Հնչում է որպես հեքիաթ եւ չափազանց խոստումնալից, բայց այնուամենայնիվ, սրանք են իմ մտքերն ու նպատակները իմ կարիերայի եւ Ղազախստանի կրթության վերաբերյալ, եւ ծրագրին մասնակցելը կարող է օգնել ինձ այս հարցում եւ արագացնել գործընթացը։
Իսկ հիմա խոսենք ծրագրի մասին, ի՞նչ կարող եմ ես փոխել կամ բարելավել դրանում, եթե գլխավորը լինեի։ Ես, հավանաբար, կավելացնեի այն երկրների քանակը, որոնք կարող են մասնակցել Work and Travel-ին։ Սա, այնուամենայնիվ, ամենահայտնի եւ զանգվածային ծրագիրն է, եւ եթե չեմ սխալվում, դրանում կարող են մասնակցել շուրջ 40-43 երկիր, սա, իհարկե, շատ է, բայց այնուամենայնիվ պետք է հաշվի առնել, որ աշխարհում կա 197 երկիր։ Բայց կարծում եմ, որ սա արդեն ժամանակի հարց է, եւ այն աստիճանաբար կլուծվի։ Բացի այդ, Internship USA ծրագրում չկան շատ մասնագիտություններ ուսանողների եւ շրջանավարտների համար պրակտիկայի համար։ Օրինակ՝ իմ մասնագիտությունը այնտեղ չկա, եւ ինձ վիրավորական է այն փաստը, որ ես չեմ կարողանա այս ծրագրով մեկնել Ամերիկա եւ այնտեղ սկսել պրակտիկա եւ փորձ ձեռք բերել, բացի այդ, ես այս ծրագրին կավելացնեի Ամերիկայում ստեղծագործ մարդկանց՝ երգիչների, դերասանների, դիզայներների եւ այլնի համար պրակտիկայի հնարավորություն։ Կարծում եմ՝ սա նրանց համար հիանալի միջոց կլիներ հետագայում զարգանալու, իսկ հնարավոր է նաեւ՝ արտասահմանում հայտնի դառնալու, ինչպես սովորաբար լինում է մեր արտիստների հետ։
Եզրափակելով՝ ուզում եմ գրել, որ ուրախ եմ, որ մենք ունենք նման ծրագրեր եւ Ամերիկա կամ այլ երկրներ թռչելու հնարավորություններ, որտեղ մենք կարող ենք անմոռանալի արձակուրդներ անցկացնել, հուսով եմ՝ մոտ ապագայում այս ծրագրերը կլինեն էլ ավելի մատչելի։ Կարծում եմ՝ շուտով մենք էլ կհասնենք այնպիսի մակարդակի, որ 20-50 տարի անց ամբողջ աշխարհից մարդիկ այս ծրագրերով արդեն կժամանեն մեզ հյուր եւ կքննարկեն Ղազախստանը։
Վերջում ուզում եմ ցույց տալ հորս լուսանկարները երիտասարդ տարիքում, երբ նա Նահանգներում էր
