Սարդ-մարդ։

Վաղուց, շատ վաղուց ես կարդացի Մաքս Ֆրայի վեպերից մեկը։ Եվ ահա թե ինչ եմ ինձ համար քաղել. Մաքս Ֆրայը մարդուն համեմատում է սարդի հետ, մի սարդի, որի գոյությունը հանգում է իր սարդոստայնը հյուսելուն։ Ողջ կյանքում սարդը հյուսում է իր ցանցը, սպասում է, թե երբ որսը կընկնի թակարդը։ Բայց եթե ցանցը պատռվում է, սարդը չի գնում նոր բնակավայր, ոչ, նա նորից է հյուսում իր սարդոստայնը, նա արդեն գիտի, թե ինչպիսին է այն, գիտի բոլոր պայմանները եւ չի ուզում դուրս գալ իր հարմարավետ բնակավայրից։

Այդպես էլ մարդը, որն ապրում է ողջ կյանքը իր քաղաքում, նա աշխատում է, ուտում է, նրան հարմարավետ է։ Հենց հարմարավետությունն է սպանում մեր բոլոր մարդկային որակները, մենք չենք ձգտում ճանաչել ինչ-որ նոր բան, տեսնել նոր հողեր։

Դուք կհարցնեք՝ ինչու՞ եմ սա գրել, միայն նրա համար, որ ասեմ, որ ես կարծում եմ՝ մարդիկ, որոնց երակներում հոսում է արկածների ծարավը, կարող են պատռել կապանքները եւ մեկնել նոր հույզեր փնտրելու։ Այդ թվում նաեւ մենք՝ Work and Travel-ի մասնակիցներս։ Իսկ հետո նորից տուն վերադառնալ եւ հյուսել, հյուսել մեր սարդոստայնը։

Եվ վերջում՝ մի փոքր տեղեկություն ուղեւորության մասին։ Տոմսերը, DS-2019 ձեւաթուղթը, J-1 Visa-ն արդեն ինձ մոտ են, մնաց միայն սպասել ուղեւորությանը։

PS. Կարո՞ղ է ինչ-որ մեկը բացատրել ինձ, թե ինչպես գրել այս օրագիրը եւ նոր էջեր ավելացնել նույն քաղաքում (նկատի ունեմ, երբ ձախ անկյունում պետք է փոխել ամսաթվերը)։

Վիզայի ստացում

Ճ-ի ժամը եկավ, եւ ներս մտնելով՝ ստիպված էի հանձնել բջջայինս, բանալիներս (օ՜, ինչպե՞ս եմ ետ վերադառնալու) եւ այն զգացումով, որ ամեն ինչ լավ կլինի, ես մտա ներս։ Այնտեղ արդեն նստած էր մոտ 20 հոգի եւ սպասում էր իր ճակատագրին։

Ա՜, պետք է նշել, որ մինչ այդ տրոլեյբուսում նստած՝ ինձ բաժին հասավ երջանիկ տոմս (այն համոզմունքը, որ ամեն ինչ լավ կլինի, աշխատեց)։

Այսպիսով, ես հանձնեցի մատնահետքերս եւ սկսեցի նյարդային սպասել իմ հերթին։ Ես շատ վաղուց այսքան չէի հուզվել, նյարդային թերթում էի թերթիկը, որի վրա գրված էր իմ աշխատանքը եւ աշխատավայրը, եւ փորձում էի չմոռանալ այն։

Հարցազրույցի ժամանակ ինձ մի շարք հարցեր տվեցին. որտե՞ղ ես սովորում, ի՞նչ մասնագիտությամբ, որտե՞ղ են աշխատում ծնողներդ, ե՞րբ ես մեկնում երկրից եւ ե՞րբ ես վերադառնում (այստեղ ես կանգ առա եւ մտածեցի, որ ՎԵՐՋ է, բայց հիշելով՝ հանգստացա, եւ ինձ փոխանցեցին փաստաթղթերը)։

ՎԵՐՋ, կարելի է թեթեւ շունչ քաշել եւ պատրաստվել տոմսեր գնելուն։

Քիշնեւ-Բուդապեշտ-Լոնդոն-Նյու Յորք սպասում են ինձ (դե, համենայն դեպս, ես սպասում եմ)։

Շարունակելի...