Լուսանկարների քանակը արտացոլում է տպավորությունների քանակը։ Այսպիսով, այս շաբաթ մենք միայն m&m's եւ Hershey's էինք լուսանկարում...
Մարդկային կյանքը կորցնում է ամբողջ իմաստը, եթե դրանում բացակայում է որեւէ տեսակի զբաղվածություն (այդ զբաղվածության տեսակը, իհարկե, յուրաքանչյուրը որոշում է ինքնուրույն՝ ելնելով իր կարողություններից եւ կարիքներից, բայց խոսքը դրա մասին չէ)։ Նույնիսկ դրախտային հատկանիշներով շրջապատված՝ մենք սկսեցինք նեխել ձանձրույթի եւ պարապության մեջ։ Եվ հենց այդպիսի պահերին ձեզ ոչինչ չի հետաքրքրում, բացի փոքրիկ գունավոր շոկոլադե գնդիկներից։
Օվկիանոսը՞։ Այն միայն կեղտոտում է աղով ու ավազով, եւ դրանից հետո պետք է լվացվել։
Miami-ն՞։ Ես երբեք չեմ սիրել սաունան, իսկ եթե անընդհատ գոլորշի են ավելացնում, ապա ընդհանրապես մեռնելու ցանկություն է առաջանում։
Լողավազանը՞։ Չկա ավելի զզվելի բան, քան սաունայից հետո հայտնվել տաք ջրի մեջ, որտեղ քեզ զգում ես եփած գազարի պես....
Աշխատանք գտնելու նպատակով «սաունա» ամենօրյա այցելությունները հաջողությամբ չպսակվեցին եւ նույնիսկ հաջողության հույս չտվեցին։ Ամենուր ժպտացող ամերիկյան ձեռքերը մեզ հրում էին լրացնել Applications, որոնք ասում էին. «Դուք շանս չունեք»։
#խորհուրդ #8
Եթե դուք հաստատ որոշել եք, որ ամառը կանցկացնեք Miami-ում կամ արեւադարձային կլիմա ունեցող այլ վայրում (այդպես է գրված Վիքիպեդիայում), ապա ձեզ հետ վերցրեք ամենաբարակ շապիկները, շորտերը եւ հողաթափերը... Նույնիսկ մի հուսացեք, որ երբեւէ կհագնեք տաբատ կամ կեդեր, քանի որ նման բաներ այնտեղ կրում են միայն ինքնասպանության հակումներ ունեցող անձինք։ =)
#խորհուրդ #9
Վիքիպեդիայում կարդում ենք. «Տեղումների հիմնական մասը թափվում է ամռանը, անձրեւների սեզոնը տեւում է մայիսից սեպտեմբեր, ամռանը նաեւ բարձր ջերմաստիճան եւ խոնավություն է։ Տարվա մնացած ժամանակ ջերմաստիճանը չափավոր է՝ փոքր զով ժամանակաշրջաններով։ Փոթորիկների սեզոնը համընկնում է անձրեւների սեզոնի հետ, այսինքն՝ տեւում է մայիսից սեպտեմբեր»։ Այսպիսով, հարգելի J-1 Visa-ի տերեր, դուք հայտնվում եք հենց շոգեխաշման կաթսայում։ =)
Miami-ի ցանկացած բնակիչ ձեզ կասի, որ ամառը սեզոն չէ։ Հետեւաբար, աշխատանքը շատ ավելի քիչ է, քան սովորաբար։ Բայց ով փնտրում է, նա կգտնի!! =)
#խորհուրդ #10 (տղաներին)
Հարգելիներս, եթե ձեզ հետ աղջիկներ են գալիս, ապա ոչ մի դեպքում նրանց միայնակ մի թողեք։ Արեւելասլավոնական երկրներից Green card-ի ամենաերջանիկ տերերը, աֆրոամերիկյան տղամարդկանց բնակչությունը, լատինամերիկյան տղամարդկանց բնակչությունը... Մի խոսքով, բոլորը պատրաստ են օգնել աղջիկներին ցանկացած իրավիճակում ԲԱՑԱՐՁԱԿ ԱՆՎՃԱՐ (դա ինքնին հասկանալի է! բավական է նայել նրանց ազնիվ աչքերին!)... Բայց ավելի լավ է նրանց մի լքեք եւ մի ստեղծեք իրավիճակներ, որոնցում նրանք օգնության կարիք կունենային։ =)
«Տղաներ, դուք աշխատանք չեք փնտրու՞մ», - հնչեց Վադիմի ձայնը, որին մեր կողմն ուղղեց կույր աստվածուհին։ Դե, բնականաբար մենք!!!! Մենք արդեն սկսել էինք հուսահատվել!! Նույնիսկ սկսել էինք ափսոսալ, որ հրաժարվել էինք անօրինական աշխատել կասկածելի սիրիացու մոտ, ով վճարում է 7,5$/ժամ եւ վերցնում է բոլորին, ով խնդրում է 2 օր աշխատել իր մոտ որպես ստաժոր, բայց իրականում պարզապես չի ցանկանում վճարել այդ ժամանակի համար, ով ակնհայտորեն կխաբի, քիչ կվճարի, կվերաբերվի որպես ստրուկների։ Սիրիացի, մենք ուզում ենք աշխատել քեզ մոտ!!!
Բայց ոչ թե պարզապես հատիկ, այլ լավ հատիկ հանդիպեց մեզ Վադիմի դեմքով։ Ամեն ինչ սկսվեց փոքրիկ հավելյալ աշխատանքից. 50$-ի դիմաց երկուսով (աշխատում էին միայն տղաները) մենք 40 րոպեի ընթացքում տեղափոխեցինք հսկայական քանակությամբ աղբ՝ շնորհիվ սայլակի, որը ամերիկացին թույլ չէր տալիս վերցնել, եւ որը մենք միեւնույն է վերցրեցինք։ Նման իրավիճակում լավագույն միջոցը, երբ ուզում եք ինչ-որ բան անել, բայց ձեզ թույլ չեն տալիս, ձեւացնելն է, որ ոչինչ չեք հասկանում։ Ամերիկացին թքեց մեր՝ ռուսներիս վրա, եւ... մենք արդեն հաճույքով լողում ենք լողավազանում՝ քննարկելով առաջին վաստակած դոլարները։
Էյֆորիան անցավ հաջորդ օրը։ 50$-ը այժմ թվում էր հատիկ, որը կարելի է ծախսել խանութ մեկ այցելության ժամանակ՝ գնելով միայն ամենաանհրաժեշտը։
Վադիմը այլեւս չհայտնվեց։ Աղբ այլեւս չկար։ Երկու օր անցավ։
Զանգ! Վադիմ! Աշխատանք կա! 10$/ժամ! Մենք համաձայն ենք! Ի՞նչ անել։ Զբոսանավի՞ վրա։ Միայն տղանե՞ր։ Վերանորոգո՞ւմ։ Թեկուզ կործանիչ ինքնաթիռ վարել!
Մենք արթնացանք առավոտյան ժամը 6-ին, որպեսզի ժամը 8-ին հասնենք աշխատանքի boat yard: Բայց, բնականաբար, ուշացանք մեկուկես ժամով։
Աշխատանք!!!!!!!!!!!! Միլիարդատիրոջ զբոսանավի վրա! Ավելին, մեզ առաջարկեցին ապրել դրա վրա, որպեսզի ամեն օր 3 ժամ չծախսենք ճանապարհի վրա եւ էլի... մեզ կկերակրեն, շատ համեղ։ =)
Միայն թե վատ է, որ աղջկան ստիպված էինք լքել, իսկ չէինք ուզում... Բայց չեմ դադարում զարմանալ մեր բախտին այս ճամփորդության մեջ։ Պարզվեց, որ զբոսանավը վերանորոգումից հետո լողալու է միլիարդատեր պարոնի հետ միասին դեպի Կանադա, եւ, հետեւաբար, ինչ-որ մեկը պետք է հետեւի նավի մաքրությանը եւ դրա սեփականատիրոջ հարմարավետությանը։ Մի խոսքով, անհրաժեշտ են ստյուարդուհիներ։ Այդպես էլ մենք երեքով սկսեցինք աշխատել զբոսանավի վրա։ Ով օգնում էր ներկել, ով քարշ էր տալիս հսկայական փոշեկուլը։
Թե քանի հատիկ ստացանք այս անգամ, չգիտեմ... Հաշիվը կորցրեցի։ =)
