Հոլիվուդը մի վայր է, որտեղ Այովա նահանգից եկած գավառացիները միմյանց կինոաստղերի տեղ են դնում։
Այսպիսով, հաջորդ օրը առավոտյան մենք արթնացանք հանգստացած եւ պատրաստ շարունակելու ճանապարհը։ Analeigh-ն ինչ-որ գործերով գնաց՝ ասելով մեզ, որ մեզ տանը զգանք եւ որ պենտհաուսը փակել պետք չէ, քանի որ ներքեւում պահակախումբ կա։ Մենք էլ համաձայնեցինք։ Ի դեպ, couchsurfing նախագծի շատ մարդիկ են այդպես վարվում։ Նրանք լիովին վստահում են ձեզ։
Ընդհանուր առմամբ, մենք Լոս Անջելեսի համար 2 օր էինք հատկացրել, ինչը ՇԱՏ քիչ է նման քաղաքի համար, բայց ժամանակը քիչ էր, քանի որ սեպտեմբերի 20-ին ես եւ եղբայրս արդեն պետք է թռչեինք Բոստոնից։ Իսկ այնտեղ դեռ պետք էր հասնել։ Լավ, մեզ շատ բախտ վիճակվեց, եւ մենք առանց խնդիրների հասանք այստեղ, բայց հետադարձ ճանապարհին ամեն ինչ կարող է պատահել։
Ուստի որոշեցինք շատ չռիսկի դիմել։ Այս քաղաքում առաջին օրը, ծանոթների խորհրդով, որոշեցինք նվիրել Universal Studio’s այցելությանը։ Սկզբում գնացինք չինական ռեստորան, 6 դոլարով կշտացանք ամբողջ օրվա համար, իսկ հետո գնացինք Հոլիվուդ՝ Universal Studio’s-ը զննելու։ Մուտքը վճարովի է եւ արժե 90 դոլար մեկ անձի համար։ Իմ կարծիքով՝ դա չափազանց շատ է։ Այնտեղ հատուկ նայելու բան չկա։ Մեզ ցույց տվեցին, թե ինչպես են ֆիլմեր նկարահանում, հատուկ էֆեկտներ անում, բայց դա 90 դոլար չարժե։ Մենք նույնիսկ տեսանք մի քանի դերասանների, օրինակ՝ առաջին «Տերմինատորից» John Connor-ին։ Մենք լուսանկարվեցինք նրա հետ։ Ամբողջ օրը ման եկանք այնտեղ, բայց ուրիշ ոչ մի առանձնահատուկ բան չտեսանք։ Ճիշտ է, այնտեղ հուշանվերներ գնեցինք մեզ համար։
Հետո գնացինք Սանտա Մոնիկայի լողափում զբոսնելու։ Գեղեցիկ է, բայց շատ ցուրտ։ Օվկիանոսում լողալն անիրական է։ Երեւի տարվա հենց այս եղանակին այն շատ ցուրտ է հոսանքների պատճառով։ Մենք միայն ոտքերը թրջեցինք այնտեղ եւ գնացինք տուն։ Այդպես ավարտվեց մեր առաջին օրը Լոս Անջելեսում։
Ով խաղացել է GTA San Andreas համակարգչային խաղը, տեսել է եւ՛ Սանտա Մոնիկան, եւ՛ ընդհանրապես գրեթե ամբողջ Կալիֆոռնիան։ Խաղը գրեթե պատճեն է, միայն քաղաքների անուններն են ուրիշ։
Ի դեպ, ամերիկացիները չեն սիրում ասել Los Angeles, որովհետեւ դա մեքսիկական անուն է։ Նրանք նախընտրում են ավելի ամերիկյան անունը՝ LA:
