Մենք երկար չմտածեցինք, թե ուր գնանք Մեծ Խնձորից։ Ընտրությունը ոչ թե պարզապես ընկավ, այլ նետվեց դեպի Մայամի։ 150$ եւ առաջ։ Դժվար էր բաժանվել 4500 ռուբլուց!!

#խորհուրդ #2

Ամերիկայում հայտնվելով՝ մոռացեք ռուբլու մասին։ Աշխատեք երբեք դոլարով արժեքը չվերածել ռուբլու։ Որքան շուտ դա սովորեք, այնքան հեշտ կլինի ձեզ համար մթերային խանութներ գնալը։

Մարդիկ ասում են, որ սիրում են ավտոբուսներով ճանապարհորդել։ Ես չեմ համաձայնի։

Ամերիկան ավտոբուսի պատուհաններից դիտե՞լ։ Դա նման է կինոթատրոնում գտնվելով՝ ֆիլմը դռան ծակից դիտելուն։ #խորհուրդ #3

Ներողություն հակագովազդի համար... Եթե հնարավորություն լինի, երբեք մի՛ գնացեք "Grayhound" ընկերության ավտոբուսներով։ Մենք Մայամի գնացինք 33 ժամ, եւ դրանից 6,5 ժամը մենք կանգնած էինք։ Հատկապես անտանելի էին գիշերային կանգառները, երբ ամբողջ ավտոբուսին դուրս են հանում կայարան։ Խեղճ ուղեւորները, ինչպես զոմբիներ, թափառում են կայարանում... Ես նկատեցի, որ կայքում կա ինքնաթիռի տոմսի արժեքը... 180$։ Ավելի լավ է 30$ ավել վճարել եւ խնայել 30 ժամ։ Չէ՞ որ ժամանակը մեր կյանքի ամենակարեւոր կատեգորիաներից մեկն է։

Ահա եւ անցան տանջալից 33 ժամերը։ Մայամի... Սիրում եմ գրել Miami... Այս բառի գրաֆիկական տեսքը, գրված լատինատառ, ինձ ավելի շատ է դուր գալիս, քան կիրիլիցայով գրվածը։ Այս քաղաքը դժկամությամբ ընդունեց մեզ իր ալիքների գրկում։ Ավտոբուսը մեզ իջեցրեց գիշերային, անձրեւից հետո քաղաքում, ընդ որում՝ ինչ-որ անբարենպաստ թաղամասում։

Պատմեմ, թե ինչպես էինք քնում։ Գիշերը ժամը 1-ին կամ 2-ին մեզ դուրս հանեցին ավտոկայանի շենքից, քանի որ դրանք են աշխատանքային ժամերը։ Մենք ունենք՝ մի քանի պայուսակ, ասֆալտ, խոնավ օդ, որից թրջվում են հագուստը եւ մազերը, ինչպես նաեւ ջրով պատված մետաղյա նստարաններ, աղբամանների մոտ վազվզող մողեսներ եւ առնետներ։ Ասում են՝ սովը հորեղբայր չէ... Այնպես որ քունն էլ հորեղբայր չէ եւ կստիպի ձեզ քնել ցանկացած վայրում։ =) Մեզանից մեկը՝ ամենաճարպիկը, պառկեց պայուսակների վրա, իսկ մնացածները տեղավորվեցին նստարաններին, որոնք նախապես ջրից մաքրել էինք թերթերով։ Գիշերն անցավ ամեն կողմից վտանգներ սպասելով... Բայց անցավ։