Դե ինչ, Staten Island-ում երկու օր աշխատելուց հետո կապիտանը տիրապետեց բազմաթիվ մասնագիտությունների, ինչպիսիք են շինարարը, այգեպանը, ռետինի գծով ատաղձագործը, որի մարտական զենքը ածելին է O_o: Ավելին դեռ առջեւում է: Հաճելի է աշխատել մի մարդու հետ, ում դու հասկանում ես, եւ ով հասկանում է քեզ: Իհարկե, տարաձայնություններ են առաջանում աշխատանքին մոտենալու հարցում, որտեղ կապիտանի ռուսական հոգին չի ուզում հալտուրա անել, բայց եթե ռետինե հատակի բլոկը մեկ միլիմետր դուրս է ցցված, ապա դե ինչ արած)))) Բայց ոչ: Պետք է վերցնել վերջին 4 բլոկները եւ կտրել այդ միլիմետրը, ընդ որում՝ բացի փոքր ածելիից, կտրելու ուրիշ բան չկա: Դե, սրանք մանրուքներ են, իհարկե, մնացած առումով այստեղ աշխատելն ավելի հաճելի է, քան նույն Tatiana-ում, քանի որ այստեղ աշխատավարձով չեն նեղացրել, լավ են կերակրում, եւ կա թեմաներ, որոնց մասին կարելի է խոսել եւ սովորել (տպագրական գործի առումով):
Երեկ հանգստյան օր էր, որն անցկացվեց իսկապես կապիտանական ոճով: Կատարվեց վերջնական արշավ դեպի Camp փաստաթղթերը հանձնելու համար, եւ կարծես թե երկուշաբթի օրվանից կապիտանը սկսում է ուսումը, սակայն եթե խմբում ավելցուկ լինի, ապա ես կգնամ միայն հաջորդ շաբաթից: Այնուհետեւ խանութներով շրջագայություն էր հագուստ գնելու համար, որտեղ ես ինձ համար վերցրեցի հիանալի շորտեր եւ իմ կյանքում առաջին կեդերը (դե եւ մանր-մունր բաներ, մայկա, հողաթափեր, որպեսզի լողափ գնամ): Կարող եմ մաքուր սրտով ասել, որ 150 դոլարը ծախսվել է հաճույքով: Կապիտանի աչքը սուր է: Մինչ կապիտանը պտույտներ էր գալիս Church Ave. կայարանի մուտքի մոտ՝ մանր դրամ փնտրելով (չգիտես ինչու Church-ի մետրոմատները երբեք թղթադրամ չեն ընդունում) եւ հեռախոսով խոսելով, նկատեց անտեր 20 դոլար, վերցրեց, փախավ ու անհետացավ xDDD: Իսկ եղանակը շշնջում էր... ...եւ լսելով այն՝ ես այստեղ գտնվելու ընթացքում առաջին անգամ փախա լողափ: Արեւայրուք ընդունեցի, լողացա, կարճ ասած՝ 2 ժամ վայելեցի: Մի փոքր ուշ, երեկոյան, կապիտան Ռավշանի կողմից առաջարկվեց գնալ եւ գարեջուր խմել: Դրա համար ավելի լավ տեղ չկա, քան մեր նախկին տունը: 20-րդ հարկ, տների միջեւ անցումը, զեփյուռը, եւ հանկարծ ԱՆՍՊԱՍԵԼԻ O_o, սկսում են հազարավոր հրավառություններ պայթել մեզանից ոչ հեռու՝ boardwalk-ում: Աստված գիտի, թե ինչ տոն էր նրանց մոտ, բայց փոխարենը կարելի էր նստել եւ գարեջուր խմել առանց խղճի խայթի, ասելով՝ տոն է))))):
Եվ վերջում, խորհուրդներ նրանց, ովքեր մինչ օրս կարծում են, որ Brighton Beach-ը փտած տեղ է եւ այնտեղ բացարձակապես անելիք չկա՝ գտեք մի մեծ հաստ բետոնե պատ (կարելի է աղյուսե), հեռացեք 200 մետր եւ թափով ԳԼՈՒԽՆԵՐԴ ՏՎԵՔ ԱՅԴ ՊԱՏԻՆ: Coney Island-ը պատմական եւ անհավանական գեղեցիկ վայր է: Նույնիսկ Manhattan-ը չի թողնում նման գեղագիտական հետք: Այնպես որ, զուր չէ, որ մենք այստեղ ենք ապրում:
