Նյու Յորքը ինձ համար նոր բաներ բացահայտեց, ես մի քանի բանաստեղծություն գրեցի այս գեղեցիկ քաղաքում գտնվելիս։ Դրանցից մեկը կոչվում է՝ «Քամին լռության մեջ»։

Դու ուրիշ ես, ոչ այնպիսին, ինչպես մյուսները,

Ես նայում եմ քեզ եւ ամեն ինչ

Մնում է այդ գծից այն կողմ, այն, ինչ եղել է, անցել է։

Գիտեմ, որ խոսքերը պարզապես ջուր են,

Չարտասանված արցունքների օվկիանոս,

Իսկ հոգուս մեջ փոթորիկ է,

Կրքոտ, բուռն երազների բոց,

Ես քեզ ոչինչ չեմ ասի,

Եվ պետք չեն վիրավորական խոսքեր...

Դու կզգաս քամին լռության մեջ

Դա է այն, ինչ անվանում են՝ սեր!!