Օդանավակայանում կա հանգստի սրահ, վարդակներ եւ անվճար Wi-Fi: Արդեն 2-րդ օրն է՝ ոտքի վրա եմ, իսկ սեպտեմբերի 11-ից հետո ուղեբեռի պահման խցիկներ չեն մնացել: Միացնելով հին ու բարի Skype-ը՝ գտա մեքսիկացի ընկերոջս՝ Հեկտորին, ով վեբ-տեսախցիկի միջոցով սիրով հսկում էր պայուսակներս, իսկ ես հանգիստ քնում էի ականջակալներով, որպեսզի նա կարողանա ինձ զեկուցել իրավիճակի մասին:)
Երբեք մի կորցրու լավագույնի հանդեպ հույսդ. բացիր սիրտդ եւ աչքերդ. դու երջանկություն կտեսնես պարզ բաների մեջ, կգնահատես դրանք եւ կուրախանաս:
Եվ ես գտա իմ երջանկությունը: Այնտեղ, որտեղ քիչ էի փնտրում եւ թույլ էի հույս փայփայում: Այդպես սկսվեց իմ կյանքի ամենամեծ ճամփորդությունը:
Մեքսիկան երկիր է, որը հայտնի է իր անօրինական ներգաղթյալներով, թմրամիջոցներով եւ պատերազմներով: Բայց դրա միայն մի մասն է ճշմարտություն: Ես տեսել եմ նաեւ այլ կողմը:
Եթե դու մուտք ես գործում Մեքսիկայի տարածք ոչ ավելի, քան 32 կիլոմետր՝ դա ազատ տնտեսական գոտի է, որի համար օրենքով վիզա հարկավոր չէ: Եթե քո ամերիկյան վիզան multientry է՝ դու շատ բախտավոր ես: Անցակետը քեզանից փաստաթղթեր չի պահանջում, պայուսակները հազվադեպ են ստուգում: Դու պարզապես վճարում ես 75 ցենտ եւ մտնում միանգամայն այլ երկիր, որտեղից պետք է վերադառնաս մինչեւ սեպտեմբերի 6-ը: Գոյություն ունի նաեւ կանոն, որ սահմանը հատելու պահից (որը միեւնույն է՝ չի արձանագրվում) առանց վիզայի, դու պետք է վերադառնաս Նահանգներ 30 օրվա ընթացքում: Հետադարձ ճանապարհն ավելի բարդ է: Երբ Մեքսիկայից գնում ես Նահանգներ, քո անձնագիրն ու վիզան շատ խիստ են ստուգում, տալիս են բազմաթիվ հարցեր, կարող են նույնիսկ 3-4 ժամով պահել փաստաթղթերը ստուգելու համար: Ընդ որում, երբեմն ամեն ինչ հասնում էր աբսուրդի. Մեքսիկայում գտնվելու հանգամանքների մասին հարցից հետո հաջորդը այն էր, թե ինչու եմ ընկերություն անում մեքսիկացիների հետ: Բոլոր տառապանքների համար նվեր՝ չիպսեր հյութով ստուգումից հետո;) Անհրաժեշտ էր ունենալ բացարձակապես բոլոր փաստաթղթերը, եւ այստեղ իմ աշխատանքից ազատման նամակը շատ օգնեց: Նրանք երկար զանգահարում էին ղեկավարիս եւ ստուգում հանգամանքները, հարց բարձրացնում սեզոնային աշխատողի (Work and Travel ծրագրով) անվավեր կարգավիճակի մասին: Այն, ինչ կարեւոր էր՝ Մեքսիկայում բնակվելը հերքելն էր, ուստի ես ունեի նաեւ ամերիկյան հասցե (Հեկի ընկերները շատ բարեհաճ էին դա հաստատելու հարցում):
Ինչո՞ւ որոշեցի բնակվել Մեքսիկայում: Բանն այն է, որ.
Գները այնտեղ զգալիորեն ցածր են, քանի որ եկամուտը նույնպես բարձր չէ: Մեկ կիլոգրամ բանանի միջին արժեքը 20 ամերիկյան ցենտ է, մանգոյինը՝ 40, կարտոֆիլինը՝ 50 ցենտ մեկ կիլոգրամի համար: Միսը մեքսիկական խոհանոցի հիմքն է, մեկուկես-երկու դոլար մեկ կիլոգրամի համար: Ես կարողանում էի կերակրել ինձ մնացած գումարով, նույնիսկ ցածր եկամուտների դեպքում...
Ես ունեի մի ընկեր, ով ինձ իր ընտանիքի հետ 2 ամիս անվճար ապաստան տվեց. ես նորից ինձ զգում էի որպես մարդ, ով ուներ ընտանիք եւ աջակցություն:
Մեքսիկացիները հյուրընկալ եւ բաց են, շատ բարի եւ արձագանքող մարդիկ, համենայն դեպս՝ իրենց երկրում: Կարեւոր չէ, թե որ քաղաքում եք՝ մեծ թե փոքր, դուք կտեսնեք ոճ, ճաշակ, հոգատարություն ձեր եւ ընտանիքի նկատմամբ, առողջություն, կրոնասիրություն:
Բայց Մեքսիկայում ապրելը, այնուամենայնիվ, հեշտ չէր, քանի որ սահմանը երեք ուժերի՝ հարավային մաֆիայի, հյուսիսայինի եւ դաշնայինների միջեւ ազդեցության համար մղվող պատերազմի թեժ կետ է: Ես տեսել եմ շատ վտանգավոր իրավիճակներ, բայց հաճելին միեւնույն է՝ ավելի շատ էր:
