Սա մետրոյով ամենաերկար ուղեւորությունն էր։ Երբեւէ 50 ժամ անընդմեջ արթո՞ւն մնացել եք։ Դա անիրական զգացողություն է։ Հատկապես մետրոյի պես քնկոտ վայրում։ Հենց աչքերս փակում էի մի վայրկյանով, ուղեղս անջատվում էր, ոտքերս թուլանում էին, եւ արդեն ընկնելիս հասկանում էի, թե որտեղ եմ, ու արթնանում։ Եվ այդպես՝ ավելի քան մեկ ժամ։ Կողքից, երեւի, զվարճալի էր նայելը =)

Brighton Beach-ի հարթակ դուրս գալուց հետո մտքովս անցավ, որ, երեւի, հենց այդպիսին էր կյանքը 80-ականների վերջին, 90-ականների սկզբին։ Ամենուր ռուսներ են եւ շուկայի հոտ։ Brighton Beach-ը արագ սթափեցրեց ինձ, եւ ես սկսեցի փնտրել այն վայրը, որի հասցեն նախապես գտել էի ինտերնետում։ 2 ժամվա որոնումներից հետո գտա այդ տունը, բայց այնտեղ հոսթելի մասին անգամ լսած էլ չկային։ Գրողը տանի։ Լավ, ի՞նչ այլ տարբերակներ կան։ Հաստատ նրանք ունեն սենյակների վարձակալության հայտարարություններով թերթեր։ Եվ ես ճիշտ էի։ Կես ժամ անց ձեռքիս մեջ պահում էի հաստ մի թերթ՝ բազմաթիվ տարբեր հայտարարություններով։ Զանգահարելով մոտ տասը բնակարան՝ կանգ առա գիշերը 12 դոլար արժողությամբ մի տեղի վրա։ Արդեն պատկերացնում էի, թե ինչպես եմ քնելու։ Քո՜ւն, դա այնքան հրաշալի է, երբ երկար ժամանակ չես քնել։

Բայց մինչ այդ ես մտա Starbucks՝ ինտերնետ մտնելու եւ քարտեզի վրա ինձ անհրաժեշտ տունը գտնելու համար։ Եվ հենց այդ հաստատությունում տեղի ունեցավ հերթական տարօրինակ ծանոթությունը։

Կանգնած եմ զուգարանի հերթում, ոչ մեկին չեմ խանգարում, եւ հանկարծ ետեւումս կանգնած տղամարդը սկսում է խոսել.

• Ինչքա՜ն է ամեն ինչ փոխվել։ Երբ վերջին անգամ այստեղ էի, այս ամենը գոյություն չուներ՝ ոչ Starbucks, ոչ McDonald's։ Ինչքա՜ն է փոխվել Brighton-ը։
• Իսկ դուք տեղացի չե՞ք։
• Ոչ, ես ապրում եմ Փարիզում եւ եկել եմ այցելելու Brighton։ Ինչքա՜ն է այստեղ ամեն ինչ փոխվել... Իսկ դու որտեղի՞ց ես։
• Իսկ ես զբոսաշրջիկ եմ։ Այս պահին փնտրում եմ գիշերելու տեղ։
• Օ՜, եթե պետք է ինչ-որ տեղ հասցնել՝ դիմիր։ Դրսում մեքենաս կա։
• Հիանալի է։ Դուք հենց ժամանակին եք =)
  Արտաքինից նա բավականին ադեկվատ, բարեհոգի տղամարդ էր։ Սկզբունքորեն, այդպիսին էլ դուրս եկավ, բայց իր տարօրինակություններով։ Մինչ մենք գնում էինք, պարզվեց, որ նա պոռնոկայքի սեփականատեր է))) Նաեւ դերասաններ է տեղավորում նման ֆիլմերում։ Տղամարդը պատմեց պարզապես հուզիչ մի պատմություն այն մասին, թե ինչպես է ընկերոջը տեղավորել պոռնոբիզնեսում որպես դերասան եւ այդ մասնագիտության բոլոր դժվարությունների մասին։ Կարծում եմ՝ բլոգի գրաքննությունը մանրամասները բաց չի թողնի))

Մոտենալով իմ ապագա գիշերակացի վայրին՝ նա թողեց իր համարը եւ զգուշացրեց. «Եթե ինչ-որ բան լինի՝ զանգիր։ Այստեղ լինում են ամեն տեսակ վատ բաներ»։ Օքեյ, հուսով եմ՝ համարը պետք չի գա)

Մտնում եմ տուն, եւ առաջին միտքը գլխումս. «ԴՈՒՔ Ի՞ՆՉ ԵՔ, ԳՐՈՂԸ ՏԱՆԻ, ԾԱՂՐՈ՞ՒՄ ԵՔ»։ Սկզբում չինացի-միասեռական, հետո պոռնոբիզնեսի սեփականատեր, իսկ հիմա ընկա ինչ-որ հանցավոր վայր։ Միեւնույն է, ես ուզում եմ քնել, իսկ մնացածը ինձ արդեն չի հետաքրքրում։

Վճարեցի սահմանված գումարը, մտա ամենաանվտանգ անկյունում գտնվող մահճակալի նման մի բանի մեջ, ծածկվեցի ամեն ինչով, ինչով կարող էի, եւ անմիջապես քնեցի։ Ամբողջ գիշեր բարձր երաժշտություն էր հնչում, բայց այն թվում էր շատ հեռու եւ իմ երազների խորքում։

Առավոտյան արթնացա, դուրս եկա այդ ապաստարանից, հաճույքով լիքը կրծքով օդ շնչեցի եւ գնացի Chinatown-ում գտնվող իմ ուղեկիցների մոտ։ Նրանք, հավանաբար, արդեն կորցրել էին ինձ)