Ուրեմն, ես հանգիստ քնած եմ, ոչ ոքի չեմ խանգարում... ու բջջայինս զանգում է, նայում եմ՝ գրասենյակից են զանգում, իսկ ես քնաթաթախ վիճակում եմ, պատասխանում եմ, ինձ ինչ-որ բան են ասում, նույնիսկ չեմ հիշում ինչ, հրաժեշտ ենք տալիս, ու ես շարունակում եմ քնել։ Մեկ ժամ հետո արթնանում եմ, հասկանում, որ զանգել են, բայց չեմ հիշում, թե ինչ են ասել, ու որոշում եմ հետ զանգել։ Զանգում եմ, ասում են, որ իմ offer-ը եկել է, ես քարացա... Ասացին Վաշինգտոն, նահանգը բաց թողեցի (բայց միանգամից մտածեցի՝ ա՛հա, մայրաքաղաքն է!!!), հաուսքիփեր, հենց այնպես, ինչպես ուզում էի, ու բնակությունը նույն հյուրանոցում!!! Երջանկությանս սահման չկար, գումարն էլ լավն էր։ Բոլորին պատմեցի, բոլորին պարծեցա, ու երեկոյան գնում եմ գրասենյակ՝ թղթերը ստորագրելու, վերցրեցի աշխատանքիս նկարագրությունը, գալիս եմ տուն ու հասկանում, որ գրված է ոչ թե DC, այլ PA։ Վազում եմ ինտերնետ, արդյունքում պարզվում է, որ աշխատանքս Վաշինգտոն քաղաքում է, բայց Փենսիլվանիա նահանգում!!! Այ այսպես ես սխալվեցի իմ offer-ի հետ, բայց կարծում եմ, ենթադրում եմ, հուսով եմ եւ վստահ եմ, որ սա լինելու է իմ կյանքի ամենալավ, ամենաուրախ ամառը!!!! Փենսիլվանիայում էլ կարելի է ուրախանալ, գլխավորը, որ ընկերությունը լավը լինի, իսկ մնացածը կարեւոր չէ։ Հիմա պետք է մտածել, թե ինչպես նախապես հանձնել սեսիան!!! Բայց դա արդեն բոլորովին այլ խնդիր է։ Առջեւում Եկատերինբուրգն է, դեսպանատունը, հետո մեկ ամիս սպասել, եւ ահա այն՝ ԱՄԵՆԱՆ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Սպասում եմ, սպասում եմ, սպասում եմ, սպասում եմ
Տղաներ, ասեք՝ շատ եք ուզում քնել, երբ կարդում եք իմ ստեղծագործությունը :))
